Ανακαλύφθηκε κοσμική «σήραγγα» που συνδέει το ηλιακό μας σύστημα με μακρινά αστέρια

Νέες παρατηρήσεις αποκαλύπτουν ότι ζούμε μέσα σε μια ζεστή, λιγότερο πυκνή περιοχή του διαστήματος και ότι μπορεί να υπάρχει ένα παράξενο κοσμικό κανάλι, ή σήραγγα, που συνδέει το ηλιακό μας σύστημα με απομακρυσμένα αστρικά συστήματα. Αυτό το εύρημα είναι εντελώς διαφορετικό από την παραδοσιακή εικόνα του διαστήματος ως μιας περιοχής γεμάτης από λίγους πλανήτες και πολύ άδειο χώρο.

Μετά από χρόνια σχολαστικής χαρτογράφησης, μια πρόσφατη ανάλυση αποκαλύπτει την ύπαρξη ενός καναλιού θερμού, χαμηλής πυκνότητας πλάσματος που εκτείνεται από το ηλιακό μας σύστημα σε απομακρυσμένα αστερισμούς. Η μελέτη αυτή, που επιβεβαιώθηκε από επιστήμονες του Ινστιτούτου Max Planck, βασίζεται σε δεδομένα από το όργανο eRosita και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Astronomy & Astrophysics. Η έρευνα αυτή αναμένεται να διευρύνει τη γνώση μας για το κοσμικό περιβάλλον που περιβάλλει τον πλανήτη μας.

Οι επιστήμονες γνωρίζουν εδώ και καιρό ότι το ηλιακό μας σύστημα βρίσκεται σε μια παράξενη περιοχή, γνωστή ως Τοπική Καυτή Φυσαλίδα (LHB). Αυτή η ζώνη, η οποία εκτείνεται περίπου σε 300 έτη φωτός, δημιουργήθηκε από μεγάλες εκρήξεις σουπερνόβα, οι οποίες θερμαίνουν το περιβάλλον αέριο και σχηματίζουν μια περιοχή με χαμηλή πυκνότητα και υψηλή θερμοκρασία.

Για να αποκαλύψουν τα μυστικά αυτού του κοσμικού περιβάλλοντος, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν το eRosita, ένα σύγχρονο παρατηρητήριο ακτίνων Χ, το οποίο εκτοξεύτηκε στο πλαίσιο της αποστολής Spectrum-Roentgen-Gamma. Το eRosita επιτρέπει στους επιστήμονες να χαρτογραφήσουν το θερμό αέριο στο διάστημα, να εξετάσουν υπολείμματα σουπερνόβα και να διερευνήσουν τη γειτονιά που περιβάλλει το ηλιακό σύστημα. Συνδυάζοντας τα δεδομένα από το eRosita με προηγούμενες πληροφορίες από το ROSAT, οι αστρονόμοι κατάφεραν να ανακατασκευάσουν μια πιο λεπτομερή εικόνα της περιοχής μας.

Ένα από τα πιο εντυπωσιακά ευρήματα είναι η ανίχνευση ενός καναλιού που φαίνεται να εκτείνεται προς τον αστερισμό του Κενταύρου. Αυτό το κοσμικό «τούνελ» φαίνεται να διέρχεται από το καυτό υλικό και να συνδέει τη γειτονιά μας με απομακρυσμένα αστρικά συστήματα. Επιπλέον, έχει εντοπιστεί και ένα άλλο μονοπάτι που κατευθύνεται προς τον αστερισμό του Canis Major, γεγονός που υποδηλώνει ότι αυτά τα κανάλια μπορεί να αποτελούν μέρος ενός μεγαλύτερου δικτύου που διασχίζει περιοχές σχηματισμού αστεριών και θύλακες θερμού αερίου.

Ο τρισδιάστατος χάρτης του LHB, που δημιουργήθηκε με τα δεδομένα του eRosita, αποκαλύπτει όχι μόνο την χαμηλή πυκνότητα της περιοχής γύρω από το ηλιακό μας σύστημα, αλλά και τις θερμοκρασιακές κλίσεις και αυτό το ενδιαφέρον δίκτυο σηράγγων. Αυτή η διαμόρφωση ενδέχεται να επηρεάζεται από τους ανέμους των νεαρών αστεριών και να συνδέεται με άλλες υπερφυσαλίδες, επηρεάζοντας τη δομή του Γαλαξία μας. Το γεγονός ότι το ηλιακό μας σύστημα εισήλθε στον LHB μόλις πριν από μερικά εκατομμύρια χρόνια προσθέτει μια νέα διάσταση στην κατανόησή μας για την κοσμική γειτονιά μας.

Η ύπαρξη διασυνδεδεμένων καναλιών θερμού αερίου υπήρχε ως θεωρία εδώ και δεκαετίες, όμως μέχρι τώρα δεν υπήρχαν επαρκή δεδομένα για να την επιβεβαιώσουν. Η πρόοδος της τεχνολογίας και οι ανακαλύψεις του eRosita φαίνεται να επιβεβαιώνουν τουλάχιστον ένα μέρος αυτών των αρχαίων υποθέσεων.

Η παρουσία κοιλοτήτων σκόνης γεμάτων με θερμό αέριο υποστηρίζει την ιδέα ότι τα γεγονότα σουπερνόβα έχουν δημιουργήσει ένα διασυνδεδεμένο μωσαϊκό διαστρικής ύλης, αμφισβητώντας την παλαιότερη αντίληψη ότι το διάστημα είναι απλώς κενό.