Ανδρουλάκης: Η ακρίβεια είναι σιωπηλός φόρος

Με δριμεία κριτική στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, ανέβηκε στο βήμα της Βουλής, στο πλαίσιο συζήτησης επίκαιρης ερώτησης προς τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Η ομιλία του επικεντρώθηκε στο ζήτημα της ακρίβειας, το οποίο χαρακτήρισε ως τη μεγαλύτερη πληγή της ελληνικής κοινωνίας, υποστηρίζοντας ότι οι οικονομικοί δείκτες αποτυπώνουν μια σημαντική επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών.

Η επίθεση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ

Απευθυνόμενος στον πρωθυπουργό, ο κ. Ανδρουλάκης διατύπωσε μια σειρά από ρητορικά ερωτήματα, αμφισβητώντας τους στόχους της κυβέρνησης από το 2019. Συγκεκριμένα, αναρωτήθηκε αν ο σχεδιασμός της κυβέρνησης ήταν να έχει ο ελληνικός λαός τη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη στην Ευρώπη, να πληρώνει όλο και περισσότερο για υγεία και παιδεία, και να διογκωθεί το κόστος στέγασης, οδηγώντας σε πτώση της ιδιοκατοίκησης κατά έξι ποσοστιαίες μονάδες. Οι ερωτήσεις αυτές είχαν στόχο να αναδείξουν την αντίφαση μεταξύ των κυβερνητικών εξαγγελιών και της πραγματικής κατάστασης στην αγορά.

Στο πεδίο των δημοσίων δαπανών, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έκανε λόγο για υπερκοστολογήσεις, φέρνοντας ως παράδειγμα τα σπιτάκια ανακύκλωσης, το κόστος των οποίων ανέρχεται στις 300.000 ευρώ το καθένα, ποσό που είναι πενταπλάσιο από το αντίστοιχο σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η εικόνα της αγοράς, όπως την περιέγραψε, συνοψίζεται στη φράση «Ακρίβεια παντού μα παντού!», υπογραμμίζοντας την καθολικότητα του φαινομένου.

Ο κ. Ανδρουλάκης επικαλέστηκε επίσης στοιχεία που αποδεικνύουν, όπως είπε, ότι για επτά συνεχόμενους μήνες η Ελλάδα καταγράφει τον υψηλότερο γενικό πληθωρισμό από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στον πληθωρισμό των τροφίμων, τον οποίο χαρακτήρισε ως «τη μεγάλη πληγή», αναφέροντας ότι οι τιμές αυξήθηκαν κατά περισσότερο από 42%, έναντι 36% στην Ευρωζώνη. Η διαφορά αυτή, σύμφωνα με τον ίδιο, καταδεικνύει την αποτυχία της κυβερνητικής πολιτικής.

Παράλληλα, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ παρέθεσε στοιχεία της ΓΣΕΕ, σύμφωνα με τα οποία ο πραγματικός μέσος μισθός αυξήθηκε μόλις κατά 0,3% και παραμένει χαμηλότερα από τα επίπεδα του 2021. Επιπλέον, τόνισε ότι ακόμη και με βάση τα κυβερνητικά δεδομένα, οι συνταξιούχοι έχουν υποστεί σημαντική απώλεια εισοδήματος. Η ανάλυσή του κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ακρίβεια λειτουργεί ως ένας σιωπηλός φόρος, ο οποίος δεν έχει ψηφιστεί από τη Βουλή, αλλά εισπράττεται καθημερινά από το κράτος.

Ο κ. Ανδρουλάκης απέρριψε την κυβερνητική επιχειρηματολογία που συνδέει τις ανατιμήσεις με την ανάπτυξη και την αξιοποίηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης. Υποστήριξε ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει τους πολίτες πως η ακρίβεια είναι επιτυχία, επειδή οφείλεται στην ανάπτυξη και στα χρήματα που εισρέουν στην αγορά. Ωστόσο, ο ίδιος χαρακτήρισε αυτή τη λογική ως παραπλανητική και ανεπαρκή.

Αναφερόμενος στα μέτρα που έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ σχολίασε με ειρωνεία ότι «εξαγγέλλουν μέτρο τώρα για 31 Αυγούστου», θέτοντας το εύλογο ερώτημα αν η ακρίβεια θα πάει διακοπές μέχρι τον Σεπτέμβριο. Χαρακτήρισε την έκπτωση 5% ως «δώρον άδωρο» και υποστήριξε ότι η κυβέρνηση θα έπρεπε να εφαρμόσει το μέτρο τη στιγμή της εξαγγελίας του, και όχι να το αναβάλλει.

Ο κ. Ανδρουλάκης αναφέρθηκε επίσης στη λειτουργία της αγοράς, θέτοντας το ερώτημα αν η «συμφωνία κυρίων» στο Μέγαρο Μαξίμου αποτελεί μια βουβή παραδοχή για την ύπαρξη καρτέλ. Παρουσίασε νέα παραδείγματα, υπενθυμίζοντας ότι πέρυσι η κυβέρνηση τον ειρωνεύτηκε για τα τιμολόγια που είχε φέρει, ενώ σήμερα φέρνει κι άλλα. Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι τα κεράσια φτάνουν στο ράφι σε πενταπλάσιες τιμές από την τιμή του παραγωγού, ενώ οι βρεφικές τροφές πωλούνται τρεις φορές ακριβότερα στην Ελλάδα σε σχέση με την Ευρώπη.

Κλείνοντας την τοποθέτησή του, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κάλεσε την κυβέρνηση να προχωρήσει σε ουσιαστικές παρεμβάσεις, απορρίπτοντας τις εκφράσεις συμπόνιας. «Αφήστε τα "λυπάμαι και τα θυμώνω". Οι πολίτες δε χρειάζονται τη συμπόνοιά σας, χρειάζονται λύσεις», ανέφερε χαρακτηριστικά, χαρακτηρίζοντας «καταστροφική για την κοινωνική δικαιοσύνη» τη λογική ότι όταν κάποιοι χάνουν, κάποιοι κερδίζουν.