Διαφθορά και δημόσιο χρήμα: Οι υποθέσεις που κλονίζουν την κυβερνητική συνοχή

Η διαχείριση των δημόσιων πόρων προκαλεί έντονους κλυδωνισμούς στο κυβερνητικό στρατόπεδο. Οι ανοιχτές υποθέσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ και οι έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας συνθέτουν ένα σκηνικό έντονης αμφισβήτησης. Η εμπλοκή συνδικαλιστικών στελεχών σε ζητήματα υπεξαίρεσης κονδυλίων επιβαρύνει την πολιτική ατμόσφαιρα.

Κυβερνητικά στελέχη αναγνωρίζουν την ύπαρξη σοβαρών δυσλειτουργιών στον κρατικό μηχανισμό. Παρατηρείται σημαντική υστέρηση στον συντονισμό και την άμεση αντίδραση στα προβλήματα της καθημερινότητας. Η μακροχρόνια παραμονή στην εξουσία οδηγεί σε φαινόμενα εφησυχασμού και αποκοπής από τις κοινωνικές ανάγκες.

Η έλλειψη ισχυρού αντίλογου ενισχύει την αίσθηση αλαζονείας στο εσωτερικό της πλειοψηφίας. Η απουσία πίεσης από την αντιπολίτευση επιτείνει τη χαλαρότητα των αντανακλαστικών του επιτελικού κράτους. Το γεγονός αυτό θεωρείται από πολλούς ως η βασική αιτία της σημερινής στασιμότητας.

Τα στοιχεία των πρόσφατων δημοσκοπήσεων επιβεβαιώνουν τη γενικευμένη οργή της κοινής γνώμης. Οι πολίτες εκφράζουν μαζικά την αποδοκιμασία τους για τα φαινόμενα διαφθοράς. Η επιθυμία για πολιτική αλλαγή είναι πλέον πλειοψηφικό ρεύμα στην κοινωνία.

Η κρίση εμπιστοσύνης επεκτείνεται σε ολόκληρο το πολιτικό σύστημα. Το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ αδυνατούν να καρπωθούν την κυβερνητική φθορά. Οι ψηφοφόροι αντιμετωπίζουν με καχυποψία τις προτάσεις των κομμάτων που άσκησαν εξουσία στο παρελθόν.

Οι βουλευτές της συμπολίτευσης εκφράζουν ανησυχία για τη διαρκή αποκάλυψη υποθέσεων κακοδιαχείρισης. Η διείσδυση τέτοιων πρακτικών στην κρατική μηχανή και τον συνδικαλισμό πλήττει την αξιοπιστία της παράταξης. Η κυβέρνηση δείχνει να αγνοεί τα μηνύματα των προηγούμενων εκλογικών αναμετρήσεων.

Στο στρατόπεδο της αντιπολίτευσης επικρατεί προβληματισμός για τη στρατηγική των ηγεσιών. Η εστίαση σε ζητήματα ήσσονος σημασίας αφήνει στο απυρόβλητο τις κεντρικές κυβερνητικές επιλογές. Η αδυναμία άσκησης ουσιαστικού ελέγχου στερεί από τους πολίτες μια πειστική εναλλακτική λύση.

Το ποσοστό των αναποφάσιστων αναδεικνύεται σε ρυθμιστή των μελλοντικών εξελίξεων. Η αποστασιοποίηση των πολιτών από τις παραδοσιακές κομματικές δομές αποτελεί το μεγαλύτερο πρόβλημα της περιόδου. Το ερώτημα της επόμενης ημέρας παραμένει αναπάντητο καθώς κανένας σχηματισμός δεν εμπνέει σιγουριά για τη διακυβέρνηση της χώρας.