Εκεχειρία μόνο στα χαρτιά; Τι αποκαλύπτει η WSJ για τα σχέδια του Ιράν

Σε τακτική ανασύνταξης φαίνεται πως μετέτρεψε το Ιράν τη συμφωνία που είχε συνάψει με την Ουάσινγκτον τον περασμένο Ιούνιο, καθώς, σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, η Τεχεράνη δεν αντιμετώπισε ποτέ το σχετικό μνημόνιο κατανόησης ως οριστικό τέλος της σύγκρουσης.

Κατά τις πληροφορίες που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα από αραβικές και ιρανικές πηγές, η 60ήμερη κατάπαυση του πυρός, η οποία ολοκληρώνεται τυπικά σήμερα, αξιοποιήθηκε από την ιρανική ηγεσία ως χρονικό παράθυρο για αναδιοργάνωση των στρατιωτικών δυνάμεων και προετοιμασία για ενδεχόμενο νέο γύρο πολεμικής αναμέτρησης στη Μέση Ανατολή.

Το δημοσίευμα υποστηρίζει ότι η παραβίαση της συμφωνίας είχε ουσιαστικά αποφασιστεί εκ των προτέρων από κύκλους της σκληρής γραμμής στην Τεχεράνη. Κατά την ίδια εκδοχή, η προσωρινή παύση των εχθροπραξιών εξυπηρετούσε κυρίως τον περιορισμό των διεθνών οικονομικών αναταράξεων που θα μπορούσε να προκαλέσει ένα παρατεταμένο κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ.

Ενίσχυση των Φρουρών της Επανάστασης

Μετά την υπογραφή της συμφωνίας του Ιουνίου, φέρεται να πραγματοποιήθηκε κλειστή σύσκεψη της ιρανικής ηγεσίας, κατά την οποία εγκρίθηκε η περαιτέρω ενίσχυση του ρόλου των Φρουρών της Επανάστασης στο στρατιωτικό σύστημα της χώρας.

Παράλληλα, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, βετεράνοι του πολέμου Ιράν–Ιράκ τοποθετήθηκαν σε κρίσιμες θέσεις, σε μια προσπάθεια να ενισχυθεί η επιχειρησιακή ετοιμότητα και να αξιοποιηθεί η εμπειρία στελεχών που έχουν υπηρετήσει σε συνθήκες εκτεταμένης στρατιωτικής σύγκρουσης.

Επιτάχυνση σε πυραύλους και drones

Την ίδια περίοδο, η Τεχεράνη φέρεται να αύξησε σημαντικά τους ρυθμούς παραγωγής πυραυλικών συστημάτων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών, με στόχο την ενίσχυση της αποτρεπτικής και επιθετικής της ικανότητας.

Κατά το δημοσίευμα, η ιρανική στρατιωτική ηγεσία προετοιμάζεται για το ενδεχόμενο νέας σύγκρουσης με αμερικανικές και ισραηλινές δυνάμεις, επιδιώκοντας ταυτόχρονα να αυξήσει το γεωπολιτικό και στρατιωτικό κόστος μιας νέας επέμβασης των ΗΠΑ στην περιοχή.

Η εικόνα που περιγράφεται είναι εκείνη μιας εκεχειρίας που χρησιμοποιήθηκε περισσότερο ως διάλειμμα στρατιωτικής προετοιμασίας παρά ως σταθερό βήμα αποκλιμάκωσης, με τη Μέση Ανατολή να παραμένει αντιμέτωπη με τον κίνδυνο νέας και ευρύτερης ανάφλεξης.