Ελλάδα–Ιταλία: Συμφωνία 460 εκατ. ευρώ για δύο πανίσχυρες φρεγάτες FREMM

Σε τροχιά υλοποίησης περνά ο σχεδιασμός του Πολεμικού Ναυτικού για τη συγκρότηση μιας ισχυρής δύναμης πλοίων «αμέσου δράσεως», μετά την υπογραφή στη Ρώμη της διακρατικής συμφωνίας Ελλάδας και Ιταλίας για την απόκτηση δύο φρεγατών κλάσης Bergamini, τύπου FREMM.

Η συμφωνία αφορά τις φρεγάτες που σήμερα υπηρετούν στο ιταλικό Πολεμικό Ναυτικό ως «Carlo Bergamini» και «Virginio Fasan», με το συνολικό κόστος της απόκτησης να ανέρχεται στα 460 εκατ. ευρώ. Η πρώτη προβλέπεται να περάσει σε ελληνικά χέρια μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2028 και η δεύτερη στο αντίστοιχο διάστημα του 2029.

Πρόκειται για μονάδες εκτοπίσματος περίπου 6.500 τόνων, μήκους 144 μέτρων, οι οποίες μπορούν να αναπτύξουν ταχύτητα μεγαλύτερη των 27 κόμβων. Ο οπλισμός τους περιλαμβάνει αντιαεροπορικούς πυραύλους Aster-30, ενώ κάθε πλοίο διαθέτει 16 κελιά εκτόξευσης Sylver A50.

Οι δυνατότητες επιτήρησης στηρίζονται στο ραντάρ ηλεκτρονικής σάρωσης Kronos, ενώ στον ανθυποβρυχιακό πόλεμο αξιοποιείται συρόμενο σόναρ CAPTAS-4. Για τη διαμόρφωση που θα λάβουν οι δύο φρεγάτες μετά την ένταξή τους στον ελληνικό Στόλο εξετάζεται η τοποθέτηση αντιπλοϊκών πυραύλων Exocet ή η αξιοποίηση παλαιότερων Harpoon από τις φρεγάτες τύπου S, μαζί με νέο επικοινωνιακό εξοπλισμό.

Η «Carlo Bergamini» βρίσκεται σε υπηρεσία από το 2013 και έχει σχεδιαστεί ως φρεγάτα πολλαπλών αποστολών. Η «Virginio Fasan» εντάχθηκε στο ιταλικό Ναυτικό περίπου έναν χρόνο αργότερα, έχοντας περισσότερο προσανατολισμένο ρόλο στις επιχειρήσεις ανθυποβρυχιακού πολέμου.

Ο πυρήνας των δέκα πλοίων «αμέσου δράσεως»

Με την απόκτηση των δύο FREMM αρχίζει να αποκτά σαφέστερη μορφή ο σχεδιασμός για τη δημιουργία μιας δεκάδας κύριων μονάδων επιφανείας, με δυνατότητα άμεσης ανάπτυξης και εκτέλεσης πολλαπλών αποστολών.

Στον πυρήνα αυτής της δύναμης θα βρίσκονται οι τέσσερις νέες FDI Belharra, οι τέσσερις φρεγάτες ΜΕΚΟ μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος εκσυγχρονισμού τους και οι δύο Bergamini που αποκτώνται από την Ιταλία.

Οι δέκα αυτές μονάδες θα πλαισιώνονται για ένα μεταβατικό χρονικό διάστημα από φρεγάτες τύπου S. Παράλληλα, παραμένει στον σχεδιασμό η προοπτική απόκτησης δύο ακόμη φρεγατών Bergamini, χωρίς μέχρι στιγμής να έχει οριστικοποιηθεί το σχετικό χρονοδιάγραμμα.

Οι FREMM και οι FDI προορίζονται να αποτελέσουν βασικά στοιχεία της κύριας γραμμής άμυνας του Πολεμικού Ναυτικού, εντασσόμενες παράλληλα στην πολυστρωματική αμυντική αρχιτεκτονική της χώρας, την αποκαλούμενη «Ασπίδα του Αχιλλέα».

Στο μεταξύ, στις 30 Οκτωβρίου 2026 έχει προγραμματιστεί η παράδοση της δεύτερης ελληνικής FDI, της F-602 «Νέαρχος». Τον Δεκέμβριο αναμένεται να ακολουθήσει η F-603 «Φορμίων», η οποία θα παραμείνει στη Γαλλία προκειμένου να αναβαθμιστεί στη διαμόρφωση Standard 2.

Ελλάδα και Ιταλία διευρύνουν την αμυντική συνεργασία

Η Εφαρμοστική Ρύθμιση για τις δύο ιταλικές φρεγάτες υπεγράφη παρουσία των υπουργών Άμυνας Ελλάδας και Ιταλίας, Νίκου Δένδια και Γκουίντο Κροσέτο, από τις αρμόδιες διευθύνσεις εξοπλισμών των δύο χωρών.

Στη διαδικασία παρέστησαν επίσης από ελληνικής πλευράς ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, στρατηγός Δημήτριος Χούπης, και ο αρχηγός ΓΕΝ, αντιναύαρχος Δημήτριος Ελευθέριος Κατάρας.

Πριν από τις υπογραφές, οι δύο υπουργοί είχαν συνάντηση στο ιταλικό υπουργείο Άμυνας, με αντικείμενο τη διεύρυνση της στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας και Ιταλίας, καθώς και τις εξελίξεις σε περιοχές κοινού στρατηγικού ενδιαφέροντος.

Ο Νίκος Δένδιας υπογράμμισε ότι η συμφωνία υπερβαίνει την απλή μεταβίβαση δύο πολεμικών πλοίων, καθώς εντάσσεται σε έναν ευρύτερο σχεδιασμό ενίσχυσης της αποτρεπτικής ισχύος και προσαρμογής του Πολεμικού Ναυτικού στις νέες επιχειρησιακές απαιτήσεις.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στη συμμετοχή των ελληνικών ναυπηγείων και της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας στις εργασίες προσαρμογής των νέων μονάδων. Η κατεύθυνση αυτή εντάσσεται στην «Ατζέντα 2030», με στόχο μέρος της τεχνογνωσίας και των εργασιών που συνοδεύουν τα νέα εξοπλιστικά προγράμματα να παραμένει στην Ελλάδα.

Με τις FDI, τις εκσυγχρονισμένες ΜΕΚΟ και τις FREMM, το Πολεμικό Ναυτικό επιχειρεί σταδιακά να περάσει σε μια νέα σύνθεση δυνάμεων, αντικαθιστώντας τον γηρασμένο κορμό του Στόλου και δημιουργώντας έναν πυρήνα μονάδων με σημαντικά ενισχυμένες δυνατότητες αεράμυνας, ανθυποβρυχιακού πολέμου και επιχειρήσεων επιφανείας.