Ελληνοτουρκικά: Όταν θέλεις να παραδοθείς δεν υπάρχει τρόπος να κρυφτείς

Ελληνοτουρκικά: Στην κατοχική Τουρκία, κυβέρνηση και αντιπολίτευση συναγωνίζονται ποια πλευρά αμφισβητεί περισσότερο τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδος και απειλεί την Κυπριακή Δημοκρατία. Δεν υπάρχει διαφορετική πολιτική. Υπάρχει μια ενιαία στρατηγική έναντι της Ελλάδος και της Κύπρου και κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει τούτο.

Με αφορμή την εξαγγελία της Ελλάδος να δημιουργήσει θαλάσσια πάρκα σε Αιγαίο και Ιόνιο, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε, ως γνωστό, ανακοίνωση αναδεικνύοντας τη λογική των “γκρίζων ζωνών”. Μια διαχρονική πολιτική της Τουρκίας. Η αντιπολίτευση, ωστόσο, η οποία έχει κερδίσει τις πρόσφατες δημοτικές εκλογές έσπευσε να δώσει τη δική της… απάντηση στην Ελλάδα. Πιο σκληρή και πιο συγκεκριμένη από το ΥΠΕΞ.

Ο Αντιπρόεδρος του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) υποναύαρχος εν αποστρατεία Γιανκί Μπαγτσίογλου, απαντώντας στην ερώτηση της εφημερίδας “Τζουμχουριέτ” τί μπορεί να κάνει η Τουρκία ως απάντηση στην Ελλάδα, είπε τα εξής: Πρώτο, «πρέπει να κηρύξει ‘Ειδικές Θαλάσσιες Προστατευόμενες Περιοχές’ σε περιοχές του Αιγαίου που θεωρεί κατάλληλες και στην ανατολική Μεσόγειο στο πλαίσιο των ορίων θαλάσσιας δικαιοδοσίας που έχουν κατατεθεί στα ΗΕ». Όπως ανέφερε, «οι δηλωμένες περιοχές να καταχωρηθούν στην ΕΕ και στον ΟΗΕ (Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός – ΙΜΟ) και το Υπουργείο Εξωτερικών να αναλάβει τον ρόλο του συντονιστή». Δεύτερον, «να διεξαγάγει σεισμικές έρευνες στο Αιγαίο» από τα σεισμικά ερευνητικά πλοία της Τουρκίας, με σκοπό την ανίχνευση ρηγμάτων.

Όλα αυτά θα πρέπει να σημειωθούν και να αναδειχθούν καθώς ως γνωστό, μετά την ήττα Ερντογάν και τη νίκη της αντιπολίτευσης στις πρόσφατες εκλογές, άρχισαν οι γνωστοί κύκλοι σε Ελλάδα και Κύπρο να αναζητούν νέο “ίνδαλμα”. Τη θέση του Ερντογάν πήρε ο Ιμάμογλου και κάποιοι έχουν αναλάβει να φτιάξουν και το προφίλ του, παρουσιάζοντάς τον ως τον νέο ηγέτη, την… ήρεμη δύναμη. Όπως έπρατταν και με τον Ερντογάν, όταν αυτός έκανε τα πρώτα του βήματα.

Ποιος, όμως, είναι ο Ιμάμογλου; Ο Νίκος Κατσουρίδης έχει σημειώσει σε άρθρο του την περασμένη Κυριακή ότι «κατά τη διάρκεια της προηγούμενης, όχι της πρόσφατης, νικηφόρας προεκλογικής του εκστρατείας για το δήμο της Κωνσταντινούπολης, ο Ιμάμογλου, είχε επισκεφτεί την Κύπρο. Μεταξύ άλλων είχε γίνει δεκτός από τον τότε ηγέτη των Τουρκοκυπρίων Μουσταφά Ακκιντζί και επισκέφτηκε και τον τάφο του γνωστού Ραούφ Ντενκτάς. Εκεί εκφώνησε ομιλία, όπου πέραν από τον θαυμασμό και την αγάπη του προς το πρόσωπο του διχοτομιστή Ραούφ Ντενκτάς, είχε αναφέρει και τα εξής πολύ χαρακτηριστικά:

«Όταν εκλεγείς σε οποιαδήποτε κυβερνητική θέση οφείλεις την πρώτη επίσημη κρατική σου επίσκεψη να την κάνεις στην “Τ.Δ.Β.Κ”. Αυτός είναι ο λόγος που βρίσκομαι εδώ. Για μένα ο αγώνας της “Τ.Δ.Β.Κ” είναι υπερ πολιτική, εθνική υπόθεση. Γι΄ αυτό σε όλες μου τις προσπάθειες απ’ εδώ και στο εξής, θα είμαι υπερασπιστής και προστάτης της “Τ.Δ.Β.Κ”. Η μητέρα πατρίδα Τουρκία, θα πρέπει να διατηρήσει το καθεστώς της εγγυήτριας δύναμης και να συνεχίσει να εμπλέκεται στις εδώ διαδικασίες για πάντα. Για μένα αυτή είναι η υπέρτατη ευθύνη της Τουρκίας». Αυτό είναι το νέο “ίνδαλμα”, των ελίτ σε Αθήνα και Λευκωσία.

Ο Ιμάμογλου έχει σπουδάσει στην κατεχόμενη Κύπρο, γνωρίζει πολύ καλά την κατάσταση στο νησί και όπως δηλώνει είναι θαυμαστής του πρωθυπουργού της εισβολής, Μπουλέντ Ετζεβίτ.

Ας μη μασάμε τα λόγια μας

Για να μη μασάμε τα λόγια μας πρέπει να παραδεχτούμε ότι το καλύτερο στήριγμα στην κυβέρνηση το παρέχουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Η έκδηλη ανικανότητά τους. Και η επί της ουσίας ταύτισή τους στα ουσιώδη, πολιτικά, οικονομικά και εθνικά θέματα. Προστίθεται και η εσωκομματική “αντιπολίτευση” που, όμως, αποδεικνύεται τουλάχιστον το ίδιο αναποτελεσματική.

Η κυβέρνηση δεν κάνει τίποτα διαφορετικό από όσα έκαναν αν όχι όλοι τουλάχιστον οι περισσότεροι από τους προηγούμενους. Για παράδειγμα ο Κυριάκος Μητσοτάκης ακολουθεί πιστά τον δρόμο που άνοιξε ο Σημίτης στα οικονομικά αλλά και στα ελληνοτουρκικά. Κανείς δεν αμφισβητεί ιδεολογικά ούτε πρακτικά αυτόν τον δρόμο.

Αντιθέτως ο κ. Μητσοτάκης δείχνει να θέλει να τον φτάσει στο λογικό του τέρμα: την παράδοση της χώρας στην Τουρκία. Το κάνει προσεκτικά, βήμα- βήμα, αλλά αποφασιστικά. Τελικά όταν είναι να παραδοθείς δεν υπάρχει τρόπος να κρυφτείς όσο κι αν το προσπαθήσεις. Αλλά ακριβώς αυτή την πολιτική στηρίζουν στην ουσία, όλα τα κόμματα, χωρίς εξαίρεση, πέρα από ιδεολογίες. Το διαφορετικό λεξιλόγιο και οι αποχρώσεις δεν αλλάζουν τίποτα.

Κανείς δεν προτείνει πρακτικά μέτρα για να ξεφύγουμε από τις τσάμπα διακηρύξεις. Κανείς δεν έχει άλλη, μελετημένη, στρατηγική πχ για τους εξοπλισμούς ή για την πολιτική μας προς την αμερικανική Ομογένεια ως εργαλείο επιρροής στις ΗΠΑ (ο κ. Κασσελάκης είναι τουλάχιστον άχρηστος, αν δεν είναι επιζήμιος). Τα ελληνοτουρκικά συνδέονται άρρηκτα με τον τρόπο που οι πολιτικές ηγεσίες βλέπουν την Ελλάδα εντός της Δύσης και ειδικά οι Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι, μάλιστα, το μόνο σημείο και το πιο βασικό, όπου η Ελλάδα θα είχε σοβαρούς λόγους να προβάλλει ξεχωριστή άποψη σε διεθνές επίπεδο, εντός του ΝΑΤΟ, στον ΟΗΕ, παντού. Ο κ. Καραμανλής το τόλμησε αλλά απειλήθηκε σε προσωπικό επίπεδο και αποσύρθηκε. Η στάση του σεβαστή. Αλλά έτσι από ηγέτης έγινε σύμβουλος. Ο υπόλοιπος πολιτικός κόσμος στην καλύτερη περίπτωση φλυαρεί άνευ ουσίας.

Στα άλλα εσωτερικά θέματα ο πόλεμος των κομμάτων είναι ανηλεής. Αλλά μόνο για το πάπλωμα. Στο μόνο που συμφωνούν είναι η καταδίκη της Χρυσής Αυγής και του Κασιδιάρη. Καλώς. Κάλλιστα. Αλλά υπάρχει η υποψία ότι το βαθύτερο κίνητρο είναι μόνο να αποκλειστεί ένας εκλογικά επικίνδυνος αντίπαλος. Και όχι η προάσπιση της Δημοκρατίας που ήδη υποφέρει και δεν έχει ανάγκη τον Κασιδιάρη για να πάει χειρότερα. Αλλιώς κάποιος θα προσπαθούσε να διορθώσει κάτι, όχι με τα λόγια αλλά με στοιχειώδεις πράξεις. Ξέρουμε ότι ο Μανώλης με τα λόγια χτίζει ανώγεια και κατώγεια και όχι μόνο στο υπουργείο προστασίας (;) του Πολίτη όπου τα παράνομα κυκλώματα υπερτερούν, εμφανώς, των Υπηρεσιών και επαφών του Υπουργού.

Αλλά και σε άλλα υπουργεία, πχ του Πολιτισμού, της αρχαιοκαπηλίας και της επιστροφής των αγαλμάτων. Αυτά τα τελευταία δίνουν κάθε φορά ζωηρό προεκλογικό αγώνα, μια ακόμα προσφορά του αρχαίου ελληνικού πνεύματος στη σύγχρονη Ελλάδα. Και για να κλείσουμε, την εικόνα συμπληρώνουν οι απόστρατοι ηγέτες της ΝΔ, ενώ στην απέναντι πλευρά διακρίνονται οι απελπισμένες προσπάθειες να διατηρηθεί εν ζωή, με τεχνητή αναπνοή, ο κ. Τσίπρας, “αναβαθμισμένος” ως Ευρωπαίος αρμόδιος για τα Δ. Βαλκάνια μετά τις επιτυχείς εξετάσεις του και την συμφωνία των Πρεσπών.

Αυτός υπόγραψε και ανταμείβεται. Αλλά άλλο η λίμνη των Πρεσπών που πας βαρκάδα, και άλλο το Αιγαίο με τα μποφόρ που προδιαγράφουν πνιγμό χωρίς ναυαγοσώστες…