Γιώργος Φίλης: «Ο Ερντογάν δεν θα περάσει καλά από εδώ και πέρα»!

Ο Γιώργος Φίλης, Επίκουρος Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Στρατηγικής, μίλησε για τις πρόσφατες εξελίξεις στην Τουρκία, υπογραμμίζοντας τις πολιτικές προκλήσεις και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Πρόεδρος Ερντογάν. Ο κ. Φίλης αναφέρθηκε στη σύλληψη του İμάμογλου, βασικού αντιπάλου του Ερντογάν, και τονίζοντας ότι η κίνηση αυτή εντάσσεται στη στρατηγική του Ερντογάν να εξουδετερώσει τους αντιπάλους του πριν προλάβουν να απειλήσουν την εξουσία του. Ο Ερντογάν φαίνεται να χρησιμοποιεί τις κατηγορίες για διαφθορά και υποστήριξη τρομοκρατίας για να διαλύσει τις πολιτικές συμμαχίες του İμάμογλου, ο οποίος προσπαθούσε να δημιουργήσει μια συμμαχία με τους Κούρδους για να τον αντιμετωπίσει στις επόμενες εκλογές.

Ο ίδιος εκτιμά ότι η κατάσταση στην Τουρκία δεν έχει τελειώσει και ότι το εσωτερικό πολιτικό τοπίο της χώρας θα επιδεινωθεί από τις πιέσεις που δέχεται ο Ερντογάν, τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά. Ο Ερντογάν θα βρει απέναντί του τόσο τις εσωτερικές αντιφρονούντες δυνάμεις, όπως οι Κεμαλιστές και οι Κούρδοι, όσο και εξωτερικούς παράγοντες, όπως οι ΗΠΑ και το Ισραήλ. Παρά τη δυσκολία του, ο Ερντογάν δεν φαίνεται να απειλείται άμεσα από την εσωτερική του κυριαρχία, καθώς διατηρεί έλεγχο σε βασικούς τομείς της χώρας.

Η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας και η θέση της απέναντι στο Ισραήλ και τις ΗΠΑ είναι επίσης σε κρίσιμο σημείο. Ο κ. Φίλης επισημαίνει ότι η Τουρκία βρίσκεται σε ένταση με το Ισραήλ, καθώς πρόσφατα υπήρξαν αερομαχίες με τουρκικά μαχητικά πάνω από τη Δαμασκό, γεγονός που επιδεινώνει τις σχέσεις των δύο χωρών. Από την άλλη, η αμερικανική στάση απέναντι στην Τουρκία είναι επίσης αρνητική, καθώς οι ΗΠΑ απαιτούν να ανακτήσουν τα F-35 που κατασκευάζονται στην Τουρκία και έχουν αποκλείσει τη χώρα από το πρόγραμμα. Ο Φίλης θεωρεί ότι η Τουρκία θα δυσκολευτεί να επανασυνδεθεί με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, καθώς δεν υπάρχει προοπτική για συνεργασία με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Παράλληλα υπογραμμίζει ότι η στρατηγική του “κατευνασμού” απέναντι στην Τουρκία δεν έχει λειτουργήσει και ότι η Ελλάδα και η Κύπρος πρέπει να στραφούν σε πολιτικές αποτροπής, ενισχύοντας τη συνεργασία τους με το Ισραήλ και αυξάνοντας τη στρατιωτική τους ετοιμότητα. Στην περίπτωση αυτή, η Τουρκία θα αναγκαστεί να σεβαστεί τις κόκκινες γραμμές που θα θέσουν οι χώρες αυτές. Επίσης, αναφέρει ότι η Τουρκία επιδιώκει τον πλήρη έλεγχο της Κύπρου και όχι μόνο τη βόρεια πλευρά της, και για αυτό τον λόγο οι συνομιλίες για το Κυπριακό πρέπει να είναι πιο συντονισμένες και στρατηγικά κατευθυνόμενες.

Ο κ. Φίλης εκτιμά ότι η Τουρκία μπορεί να μπει σε μια περίοδο πολιτικής και κοινωνικής αναταραχής λόγω της αυταρχικής πολιτικής του Ερντογάν και της πίεσης που δέχεται από εσωτερικούς και εξωτερικούς παράγοντες. Η κατηγορηματική απομάκρυνση του İμάμογλου από την πολιτική σκηνή μπορεί να προκαλέσει πολιτική αντίσταση και κινητοποιήσεις στο εσωτερικό της χώρας, ωστόσο η σταθερότητα του Ερντογάν εξακολουθεί να βασίζεται στον έλεγχο των βασικών πολιτικών και στρατιωτικών θεσμών.

Στη συνέχεια ο κ.Φίλης αναφέρει ότι η Ελλάδα και η Κύπρος, μέσω μιας πιο αποφασιστικής εξωτερικής πολιτικής και ενισχυμένων στρατιωτικών συμμαχιών, μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά την Τουρκία και να επιφέρουν λύσεις στο Κυπριακό, χωρίς να υποκύπτουν στον εκφοβισμό της Άγκυρας.

Η κατάσταση αυτή επηρεάζει και τις εξωτερικές σχέσεις της Τουρκίας, καθώς η Ελλάδα και η Κύπρος πρέπει να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες αυτής της αποσταθεροποίησης και αυταρχικής πολιτικής. Η αναφορά σε «πολιτικά διλήμματα» που θα αντιμετωπίσει η Ελλάδα είναι κρίσιμη, καθώς η Ελλάδα θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτική στις πολιτικές της απέναντι στην Τουρκία. Η Ελλάδα και η Κύπρος θα πρέπει να διαφυλάξουν τις «κόκκινες γραμμές» τους και να αποφεύγουν την επικοινωνία ή τη συνεργασία με ένα καθεστώς που κινείται σε αυταρχική κατεύθυνση.

Επιπλέον, η αποδυνάμωση ή αποσταθεροποίηση του Ερντογάν μπορεί να δημιουργήσει ευκαιρίες για την Ελλάδα, αν και η πρόκληση είναι να εκμεταλλευτούν αυτές τις ευκαιρίες με σύνεση και χωρίς να υποκύψουν σε κινδύνους. Στην περίπτωση αυτή, η στρατηγική πρέπει να επικεντρωθεί στη διατήρηση της αμυντικής ισχύος και της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας, εκμεταλλευόμενη τις αντιφάσεις και τις αδυναμίες του καθεστώτος Ερντογάν.