Γνωρίστε τους δικηγόρους που οδηγούν την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση στο Ανώτατο Δικαστήριο — και κερδίζουν

Ανώτατο Δικαστήριο: Καθώς το διοικητικό ομοσπονδιακό κράτος εφαρμόζει περισσότερους κανονισμούς και νόμους για τους Αμερικανούς, μια ομάδα νομικών βετεράνων έχει συγκεντρωθεί για να πολεμήσει την επέκταση της εξουσίας των μη εκλεγμένων κυβερνητικών υπηρεσιών.

Και μερικές φορές κερδίζουν!

Η Νέα Συμμαχία Πολιτικών Ελευθεριών (NCLA), η οποία αποτελείται από μια ομάδα 27 δικηγόρων και υποστηρικτικού προσωπικού, συμπεριλαμβανομένων πρώην δικαστών, είχε τέσσερις υποθέσεις ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου το 2023. Μία υπόθεση κρίθηκε υπέρ τους, ενώ οι υπόλοιπες τρεις εκκρεμούν.

Ιδρυόμενη από τον καθηγητή Νομικής της Κολούμπια, Φίλιπ Χάμπουργκερ πριν από έξι χρόνια, η NCLA στοχεύει σε περιπτώσεις όπου πιστεύουν ότι οι ομοσπονδιακές υπηρεσίες έχουν υπερβεί κατάφωρα την εξουσία τους ή έχουν παραβιάσει τις πολιτικές ελευθερίες.

«Κανονικά, η διοικητική εξουσία νοείται ως ζήτημα διαχωρισμού των εξουσιών, αλλά είναι επίσης ένα πρόβλημα πολιτικών ελευθεριών, επειδή μειώνει τα εκλογικά μας δικαιώματα», λέει ο κ. Χάμπουργκερ. «Όλοι μπορούμε να ψηφίσουμε, αλλά η ικανότητα να νομοθετούμε δεν είναι πλέον στα χέρια των ανθρώπων που εκλέγουμε».

Το Σύνταγμα των ΗΠΑ παρέχει στο Κογκρέσο νομοθετική εξουσία. Ωστόσο, οι κυβερνητικές υπηρεσίες όχι μόνο θεσπίζουν νόμους σήμερα, αλλά επιβάλλουν επίσης αυτούς τους νόμους και στη συνέχεια ενεργούν ως δικαστές και ένορκοι για εικαζόμενες παραβιάσεις. Λαμβάνοντας μια ιστορική άποψη για αυτό το ζήτημα, ο κ. Hamburger υποστηρίζει ότι ένας τέτοιος διοικητικός «απολυταρχισμός» δεν είναι ένα νέο φαινόμενο, αλλά απλώς μια σύγχρονη έκφραση της απόλυτης εξουσίας που κάποτε ασκούσαν οι μεσαιωνικοί βασιλιάδες.

Στους πελάτες του ομίλου περιλαμβάνονται οι Dr. Οι Jay Bhattacharya, Martin Kulldorff και Aaron Kheriaty και η κα Jill Hines, ενάγοντες στην υπόθεση Murthy εναντίον Missouri, η οποία βρίσκεται επί του παρόντος στο Ανώτατο Δικαστήριο. Αυτή η υπόθεση περιλαμβάνει εικαζόμενες παραβιάσεις των δικαιωμάτων της Πρώτης Τροποποίησης των γιατρών από τον Λευκό Οίκο, τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC), το FBI, την Υπηρεσία Κυβερνοασφάλειας και Ασφάλειας Υποδομών και τον Γενικό Χειρουργό.

«Μας στερεί το δικαίωμα σε κριτική επιτροπή. Μας στερεί από τη συνηθισμένη διαδικασία συλλογής αποδείξεων. Μας στερεί το να έχουμε έναν αμερόληπτο δικαστή», λέει. «Έχουμε ALJ και επιτρόπους». Οι ALJ είναι «εκτελεστικοί δικαστές για επίσημες και ανεπίσημες ακροάσεις διοικητικών διαφορών στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση», σύμφωνα με έναν ορισμό της Νομικής Σχολής Cornell .

«Οι δικαστές διοικητικού δικαίου θεωρούνται μέρος του εκτελεστικού κλάδου, όχι του δικαστικού κλάδου, και οι ALJs διορίζονται από τους επικεφαλής των εκτελεστικών οργανισμών». Με αυτόν τον τρόπο, είπε ο κ. Hamburger, το διοικητικό κράτος δεν έχει συσσωρεύσει μόνο εξουσίες που ανατίθενται ρητά σε άλλους κλάδους της κυβέρνησης. έχει παγιώσει την εξουσία της μέσα και στους τρεις κλάδους.

Ενημέρωση του Ανωτάτου Δικαστηρίου

Οι ενέργειες του NCLA είχαν απήχηση στο δικαστικό σύστημα της Αμερικής, ιδιαίτερα στο Ανώτατο Δικαστήριο.

«Το 2018, αρχίσαμε να καταθέτουμε υποθέσεις στο Ανώτατο Δικαστήριο και σχεδόν αμέσως επηρεάζαμε τις συζητήσεις σχετικά με τη διοικητική εξουσία», δήλωσε στους The Epoch Times η Πέγκυ Λιτλ, ανώτερη σύμβουλος στο NCLA.

Σε μια υπόθεση, την SEC κατά Κόχραν, της οποίας ηγήθηκε η κα Λιτλ, τα δευτεροβάθμια δικαστήρια πήραν το μέρος της SEC. Αυτή η υπόθεση αμφισβήτησε τη ισόβια θητεία των ALJs, οι οποίοι ενεργούν ως δικαστές για ομοσπονδιακές υπηρεσίες.

«Το παλέψαμε για πέντε χρόνια και είχαμε έξι περιφερειακά εφετεία εναντίον μας», είπε. «Φτάσαμε στο Ανώτατο Δικαστήριο και κερδίσαμε ομόφωνα».

Η κ. Λιτλ είπε ότι αισιοδοξεί πως το κύμα της επέκτασης της εξουσίας των ομοσπονδιακών υπηρεσιών, μπορεί να ανατραπεί.

«Νομίζω ότι βρισκόμαστε σε μια πολύ σημαντική στιγμή για να επανεξετάσουμε τον τρόπο λειτουργίας της κυβέρνησής μας», είπε η κ. Λιτλ, «και την αποκατάσταση του διαχωρισμού των εξουσιών και των προστατευτικών κιγκλιδωμάτων στην εξουσία των αντιπροσώπων, που την περιορίζουν σε αυτό που το Κογκρέσο έχει εξουσιοδοτήσει πραγματικά την υπηρεσία να κάνει, όχι αυτό που η ίδια η δήθεν ανεξάρτητη αρχή πιστεύει ότι θα ήταν καλή ιδέα».

Ο κ. Χάμπουργκερ είπε ότι η NCLA έχει πολλά πλεονεκτήματα όταν πηγαίνει κόντρα τις υποθέσεις τους.

«Έχουμε την αλήθεια με το μέρος μας και νομίζω ότι οι δικαστές το καταλαβαίνουν αυτό», είπε. «Δεύτερον, λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη το Σύνταγμα, ενώ πολλές υπηρεσίες το θεωρούν ως ένα μικρό εμπόδιο σε αυτό που θέλουν να πετύχουν με την οποιαδήποτε ρύθμιση».

Επιπλέον, «το διοικητικό κράτος έχει αλλάξει», είπε. «Δεν είναι όπως τη δεκαετία του 1930 όπου ήταν απλώς μια προσθήκη στον νόμο. είναι πλέον ο πρωταρχικός τρόπος ελέγχου μας», είπε. «Κάτι τέτοιο μπορεί τελικά να διαλύσει τη δημοκρατία μας».

Το τέλος του «Chevron Deference»;

Μία από τις κεντρικές δικαστικές αποφάσεις πίσω από την επέκταση του διοικητικού κράτους ήταν η απόφαση του 1984 στην υπόθεση Chevron κατά του Συμβουλίου Άμυνας Φυσικών Πόρων.

Η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε εκείνη την υπόθεση έδωσε ευρεία διακριτική ευχέρεια στις ομοσπονδιακές υπηρεσίες να ερμηνεύσουν μόνοι τους πόση εξουσία τους είχε δώσει το Κογκρέσο. Αυτό οδήγησε σε μια έννοια που είναι γνωστή ως «σεβασμός της Chevron», όπου τα δικαστήρια έτειναν να αναβάλουν τους οργανισμούς σχετικά με το εύρος της εξουσίας τους.

Φάνηκε να υπάρχει αντιστροφή αυτού του δόγματος με την Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου του 2022 στην υπόθεση Δυτική Βιρτζίνια εναντίον EPA , στην οποία το δικαστήριο έκρινε ότι «η κυβέρνηση πρέπει να υποδείξει τη «σαφή εξουσιοδότηση του Κογκρέσου» για τη ρύθμιση», δηλαδή να πάρει την έγκριση μέσω ψηφοφορίας. Αυτή η υπόθεση αφορούσε την προσπάθεια της Υπηρεσίας Προστασίας του Περιβάλλοντος (EPA) να ρυθμίσει τις εκπομπές CO2 από ηλεκτροπαραγωγούς, αναγκάζοντάς τους ουσιαστικά να στραφούν από τον άνθρακα και το φυσικό αέριο στις λεγόμενες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όπως η αιολική και η ηλιακή ενέργεια.

Όμως, ενώ αυτή η απόφαση μπορεί να έχει επιβραδύνει την επέκταση του διοικητικού κράτους, σε καμία περίπτωση δεν την έχει σταματήσει. Στις 25 Απριλίου, η EPA έθεσε ένα νέο καθεστώς για τις εκπομπές CO2, επιβάλλοντας σε νέα εργοστάσια αερίου και άνθρακα να μειώσουν τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 90% έως το 2032.

Ενώ πολλοί πρόεδροι των ΗΠΑ έχουν πιέσει για μεγαλύτερες εξουσίες ως προς την εκτελεστική εξουσία, η κυβέρνηση Μπάιντεν ήταν ιδιαίτερα επιθετική. Αυτό περιλαμβάνει ένα διάταγμα του 2021 από τη Διοίκηση Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία (OSHA) που απαιτεί από υπαλλήλους μεγάλων εταιρειών να κάνουν το εμβόλιο για τον COVID-19. μια εντολή της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς (SEC) που απαιτεί από όλες τις εισηγμένες εταιρείες να υποβάλλουν ελεγμένες εκθέσεις σχετικά με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου. Οι εντολές της EPA έχουν σχεδιαστεί για τη σταδιακή κατάργηση των εργοστασίων άνθρακα και των αυτοκινήτων και φορτηγών που λειτουργούν με βενζίνη ή πετρέλαιο, ενώ υπάρχουν νέοι περιορισμοί στις καταναλωτικές συσκευές από το Υπουργείο Ενέργειας. και πολλά εκτελεστικά εντάλματα για τη μεταφορά οφειλών φοιτητικών δανείων στους φορολογούμενους.

Η εντολή του OSHA για το εμβόλιο ανατράπηκε εν μέρει από τα δικαστήρια. Τα άλλα διατάγματα αμφισβητούνται επί του παρόντος, αλλά όπως συμβαίνει με πολλά διοικητικά διατάγματα, οι Αμερικανοί συχνά συμμορφώνονται μέχρι και εάν ανατραπούν από τα δικαστήρια. Οι εκτελεστικές εντολές του προέδρου Τζο Μπάιντεν να διαγράψει τα φοιτητικά δάνεια μπλοκαρίστηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο το 2023 με την αιτιολογία ότι δεν είχε την εξουσία να το κάνει, αλλά παρ’ όλα αυτά, συνεχίζει να εκδίδει νέα διατάγματα.

Η πιο πρόσφατη διαταγή του για μεταφορά χρέους φοιτητικού δανείου εκδόθηκε στις 8 Απριλίου. Πολλοί νομικοί εμπειρογνώμονες αναμένουν ότι η αντιστροφή του νόμου Chevron θα προκύψει από υποθέσεις που βρίσκονται επί του παρόντος ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, με πιο αξιοσημείωτη την υπόθεση Loper Bright Enterprises εναντίον Raimondo. Η NCLA εξέδωσε πληροφορίες και εμπειρογνωμοσύνη στην υπόθεση αυτή και έχει ασκήσει παρόμοια έφεση , επί του παρόντος ενώπιον του Ανώτατου Δικαστηρίου, στην υπόθεση Relentless Inc. εναντίον. Department of Commerce .

Τα ερωτήματα που θέτει ο κ. Χάμπουργκερ, βρίσκονται στο επίκεντρο των σημερινών πολιτικών διχασμών εντός των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι προοδευτικοί συχνά υποστηρίζουν την εφαρμογή πολιτικών που σχεδιάζονται από μη εκλεγμένους «ειδικούς», ενώ οι συντηρητικοί αναμένουν τα διατάγματα να ψηφίζονται ή όχι από εκλεγμένους αντιπροσώπους. Το κίνημα για να κατοχυρωθεί η εξουσία στο διοικητικό κράτος στην Αμερική χρονολογείται περισσότερο από έναν αιώνα και γνώρισε σωρευτική επιτυχία μέσω ενός πολύπλοκου νομοθετικού εφέ, όπου η εξουσία σταδιακά εκχωρείται στο διοικητικό κράτος, συχνά ως απάντηση σε πραγματικές ή αντιληπτές κρίσεις, αλλά σπάνια παραδίδεται πίσω στους πολίτες.

Μεγάλοι συνήγοροι της κεντρικής κυβέρνησης

Ο Woodrow Wilson, ο πρώτος προοδευτικός πρόεδρος και πρόδρομος των σύγχρονων προοδευτικών, εξέφρασε περιφρόνηση για τους ψηφοφόρους και θεωρούσε την αντιπροσωπευτική νομοθεσία ως εμπόδιο στις οικονομικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις. Άσκησε έντονη κριτική για το Σύνταγμα των ΗΠΑ και τη διάκριση των εξουσιών του, ιδιαίτερα τους περιορισμούς που έθετε στους κυβερνητικούς γραφειοκράτες.

«Όπου ο σεβασμός της κοινής γνώμης είναι η πρώτη αρχή της κυβέρνησης, η πρακτική μεταρρύθμιση πρέπει να είναι αργή και όλες οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να είναι γεμάτες συμβιβασμούς», δήλωσε στην πραγματεία του το 1887 «The Study of Administration».

«Οι κυρίαρχοι άνθρωποι, δεν έχουν κανένα αυτί που να μπορεί κανείς να προσεγγίσει, και είναι εγωιστές, αδαείς, συνεσταλμένοι, πεισματάρηδες ή ανόητοι».

Γράφοντας σε μια εποχή που οι φυλετικές θεωρίες κέρδιζαν έλξη στους ακαδημαϊκούς κύκλους, ο Πρόεδρος Wilson επέκρινε αυτό που έβλεπε ως αγγλοαμερικανικό χαρακτηριστικό της επιθυμίας περιορισμένης κυβέρνησης και δημοκρατίας. Αντίθετα, ευνόησε το συγκεντρωτικό και έγκυρο σύστημα της Γερμανίας, το οποίο θεωρούσε πιο αποτελεσματικό.

«Η αγγλική φυλή έχει μελετήσει από καιρό και με επιτυχία την τέχνη του περιορισμού της εκτελεστικής εξουσίας στη συνεχή παραμέληση της τέχνης της τελειοποίησης των εκτελεστικών μεθόδων», δήλωσε ο Πρόεδρος Wilson. «Ανησυχούσε περισσότερο να καταστήσει την κυβέρνηση δίκαιη και μετριοπαθή παρά να την καταστήσει εύκολη, καλά οργανωμένη και αποτελεσματική».

Και όπως στις σημερινές κυβερνητικές πρωτοβουλίες για τη διαχείριση βιομηχανιών όπως η ενέργεια και οι μεταφορές, ο Πρόεδρος Wilson ζήτησε τον κυβερνητικό έλεγχο των μεταφορών και των επικοινωνιών, στις οποίες οι ίδιες οι εταιρείες είχαν ολιγοπωλιακές θέσεις.

«Ακόμη κι αν η κυβέρνησή μας δεν πρόκειται να ακολουθήσει το παράδειγμα των κυβερνήσεων της Ευρώπης στην αγορά ή την κατασκευή τόσο τηλεγραφικών όσο και σιδηροδρομικών γραμμών, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι κατά κάποιο τρόπο πρέπει να γίνει κυρίαρχος των αριστοτεχνικών εταιρειών», έγραψε.

Ένα αποτέλεσμα της συγκέντρωσης μιας τέτοιας συνολικής εξουσίας στην εκτελεστική εξουσία είναι ότι οι προεδρικές εκλογές έχουν γίνει καθοριστικής σημασίας για τον καθορισμό της κατεύθυνσης για τη χώρα, ακόμη και σε τομείς όπως η οικιστική ζώνη και η εκπαίδευση, που παραδοσιακά υπάγονται στην αρμοδιότητα πολιτειών, κομητειών και πόλεων.

«Οι προεδρικές εκλογές γίνονται υπαρξιακές συγκρούσεις, κυρίως λόγω της επέκτασης της διοικητικής εξουσίας», είπε ο κ. Χάμπουργκερ.

Έξω από την ομοσπονδιακή αρένα, ωστόσο, έχει εμφανιστεί αντίσταση στη διοικητική εξουσία μεταξύ των κρατικών αξιωματούχων, σχεδόν αποκλειστικά στις κόκκινες (Ρεπουμπλικανικές) πολιτείες.

Οι γενικοί εισαγγελείς έχουν μηνύσει την κυβέρνηση Μπάιντεν για ζητήματα όπως ο φερόμενος κυβερνητικός ρόλος στη λογοκρισία των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ο κανόνας της πράσινης λογιστικής της SEC και οι διάφορες εντολές της EPA και του Υπουργείου Ενέργειας για αυτοκίνητα, συσκευές και ηλεκτρικές επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας.

Πιο πρόσφατα, πολιτείες όπως το Τενεσί προσπαθούν να περάσουν έναν «ακυρωτικό» νόμο που θα επέτρεπε στους πολίτες να ζητούν από τα νομοθετικά σώματα της πολιτείας τους να αγνοήσουν ή να ακυρώσουν ομοσπονδιακές εντολές που παραβιάζουν τα συνταγματικά τους δικαιώματα.

«Τα διατάγματα που εκδίδει ο Μπάιντεν και οι συμφωνίες που υπογράφει με παγκόσμιους οργανισμούς που θέλουν να καταπατήσουν την κυριαρχία των κατοίκων του Τενεσί… αυτά είναι τα πράγματα που με τρομάζουν χειρότερα», δήλωσε στους The Epoch Times ο εκπρόσωπος του Τενεσί, Μπαντ Χάλσεϊ.

«Τα νομοθετικά σώματα των πολιτειών θα πρέπει να αντισταθούν και να πουν στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση, πως δεν πρόκειται να υποδουλώσουμε τους ανθρώπους των πολιτειών μας σε αντισυνταγματικά διατάγματα. Ένας σωστά ενημερωμένος κόσμος και ένας ενεργός πολίτης, μπορεί να καταφέρει τα πάντα απέναντι σε ένα κράτος-τέρας».