Γρηγόρης Δημητριάδης: Διακοπές στην Ιρλανδία και πολιτικοί συνειρμοί

Με τον Γρηγόρη Δημητριάδη, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να παραπονεθεί ότι η επικαιρότητα στερείται υλικού. Το τελευταίο τετράμηνο είχε απ’ όλα: ξεκίνησε με τις γνωστές εικόνες και τα επεισόδια γύρω από τον τελικό της Ευρωλίγκας, ακολούθησε η πολύωρη συνέντευξή του στον Θανάση Λάλα και το σκηνικό ολοκληρώθηκε με ένα μακρύ, σχεδόν… ιρλανδικό καλοκαίρι.

Ο πρώην γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού επέλεξε, όπως φαίνεται από σχετικές αναρτήσεις και φωτογραφίες, την Ιρλανδία για παρατεταμένες οικογενειακές διακοπές, απολαμβάνοντας τη χώρα που συχνά περιγράφεται ως η γη με τις «50 αποχρώσεις του πράσινου».

Αν στις αποσκευές του βρέθηκε και η ογκώδης βιογραφία του Χιντέκι Τότζο, την οποία είχε προτείνει ως θερινό ανάγνωσμα στη συνέντευξή του στον Θανάση Λάλα, παραμένει άγνωστο. Η συγκεκριμένη αναγνωστική επιλογή, πάντως, είχε προκαλέσει σχόλια, καθώς πρόκειται για μία από τις πλέον σκοτεινές στρατιωτικές και πολιτικές φυσιογνωμίες της Ιαπωνίας του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Από τον Τότζο στον Μάικλ Κόλλινς

Ο Τότζο υπήρξε πρωθυπουργός της Ιαπωνίας κατά το μεγαλύτερο μέρος του πολέμου στον Ειρηνικό και συνδέθηκε με τη στρατιωτική πολιτική που οδήγησε τη χώρα στη σύγκρουση στο πλευρό των δυνάμεων του Άξονα. Η επιλογή του ως θερινό ανάγνωσμα δημιούργησε εύλογα πολιτικούς συνειρμούς και αρκετή συζήτηση.

Αν πάντως το καλοκαίρι ήταν πράγματι αφιερωμένο στην Ιρλανδία, μια διαφορετική ιστορική βιογραφία θα ταίριαζε ίσως περισσότερο στο τοπίο: εκείνη του Μάικλ Κόλλινς, της εμβληματικής μορφής του ιρλανδικού αγώνα για ανεξαρτησία και κορυφαίου στελέχους του IRA στις αρχές του 20ού αιώνα.

Ο Κόλλινς έμεινε στην ιστορία ως ένας από τους ανθρώπους που πρωταγωνίστησαν στη δημιουργία του Ιρλανδικού Ελεύθερου Κράτους, πριν δολοφονηθεί το 1922 μέσα στη δίνη του ιρλανδικού εμφυλίου. Η μορφή του πέρασε στη λαϊκή μνήμη και ενέπνευσε έργα, τραγούδια και κινηματογραφικές αναφορές.

Οι πολιτικοί συνειρμοί παραμένουν

Έτσι, το ερώτημα αποκτά και μια παιχνιδιάρικη πολιτική διάσταση: Τότζο ή Μάικλ Κόλλινς; Ο πρώτος, λόγω της στρατιωτικής του ταυτότητας, μπορεί να γεννήσει συνειρμούς που οδηγούν ακόμη και προς το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και τον Νίκο Δένδια. Ο δεύτερος, ως επαναστάτης και σύμβολο πολιτικής ανατροπής, ανοίγει διαφορετικά σενάρια.

Με τον Γρηγόρη Δημητριάδη, άλλωστε, οι πολιτικοί γρίφοι παραμένουν σταθερό μέρος της συζήτησης. Και καθώς η νέα πολιτική περίοδος ξεκινά, κάθε δημόσια εμφάνιση, επιλογή ή ακόμη και… θερινό ανάγνωσμα εξακολουθεί να τροφοδοτεί ερμηνείες και παραπολιτικά σενάρια.