Η woke ατζέντα δεν είναι απλώς παρούσα στην Ελλάδα – ευδοκιμεί

Στις αρχές του 2021 ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Άντονι Μπλίνκεν ανακοίνωσε μια πολιτική απόφαση με διεθνή αντίκτυπο: οι αμερικανικές πρεσβείες και τα προξενεία ανά τον κόσμο έλαβαν την άδεια να υψώνουν τη σημαία της Υπερηφάνειας δίπλα στην αμερικανική κατά τη διάρκεια της «σεζόν υπερηφάνειας». Παράλληλα, εξουσιοδοτήθηκαν να αναρτούν και τη σημαία του κινήματος Black Lives Matter.

Η κίνηση αυτή, ενταγμένη στη στρατηγική της κυβέρνησης Μπάιντεν, αποσκοπούσε στην προώθηση της φιλελεύθερης δημοκρατίας και την αντιμετώπιση της ρωσικής επιρροής, ιδίως μετά την κλιμάκωση του ρωσοουκρανικού πολέμου.

Πρόκειται για μια σύγχρονη εκδοχή του δόγματος Μπρεζίνσκι, που συνδυάζει την εξαγωγή δημοκρατικών αξιών με την επιβολή της λεγόμενης woke μεταδημοκρατίας, στοχεύοντας όχι μόνο εξωτερικούς αντιπάλους, όπως η Ρωσία, αλλά και εσωτερικούς «εχθρούς» – εν προκειμένω, όσους αντιστέκονται σε αυτήν την ιδεολογική στροφή.

Στην Ελλάδα, η πολιτική αυτή βρήκε γρήγορα έδαφος. Το νέο νομοσχέδιο για τον γάμο των ΛΟΑΤΚΙ+ ψηφίστηκε με ταχύτητα, προκαλώντας αντιδράσεις αλλά και υποστήριξη.

Ο κ. Καιρίδης υποστήριξε ότι η αποδοχή των ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιωμάτων εντάσσεται στον γεωστρατηγικό ανταγωνισμό της Δύσης με τη Ρωσία. «Η Δύση προβάλλεται ως ανοιχτή και φιλελεύθερη κοινωνία, ενώ η Ρωσία τα πολεμά φανατικά μέσω θεσμών όπως το Πατριαρχείο Μόσχας» δήλωσε χαρακτηριστικά. Η άποψη αυτή συνδέει την ταυτοτική πολιτική με την εξωτερική στρατηγική, παρουσιάζοντας την Ελλάδα ως μέρος ενός ευρύτερου δυτικού μετώπου.

Παράλληλα, ο κ. Τασούλας, πρώην πρόεδρος της Βουλής και νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας, πρότεινε μια ανατρεπτική ερμηνεία του συντηρητισμού. Υποστήριξε ότι η στήριξη του νομοσχεδίου συνάδει με τη συντηρητική ιδεολογία, καθώς ενσωματώνει άτομα σε έναν προϋπάρχοντα θεσμό, τον γάμο, που «προϋπήρχε του κράτους». Η θέση αυτή, ωστόσο, αποκλίνει από τις παραδοσιακές αρχές του συντηρητισμού, όπως τις διατύπωσε ο Έντμουντ Μπερκ.

Η woke ατζέντα στην ελληνική πραγματικότητα

Η υιοθέτηση αυτής της πολιτικής συνοδεύτηκε από φαινόμενα που πολλοί χαρακτηρίζουν woke ατζέντα:

– Βανδαλισμοί ναών: Πάνω από 300 ορθόδοξοι ναοί υφίστανται ετησίως βανδαλισμούς, γεγονός που ερμηνεύεται ως επίθεση στις παραδοσιακές αξίες. 

– Αμφιλεγόμενα έργα: Η ταινία «Αγόρια στο ντους», με ερωτικές σκηνές ανηλίκων, εγκρίθηκε από το υπουργείο, προκαλώντας αντιδράσεις για τη σεξουαλικοποίηση παιδιών. 

– Επιχορηγήσεις: Το ντοκιμαντέρ «Αδέσποτα κορμιά», με προκλητική αφίσα, χρηματοδοτήθηκε κατά 40% από το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης. 

– Παιδικές δράσεις: Η προώθηση αναγνώσεων παραμυθιών από drag queen σε παιδιά έχει κατηγορηθεί ως ιδεολογική χειραγώγηση. 

– Καλλιτεχνική λογοκρισία: Ο Μάρκος Σεφερλής δέχτηκε συντονισμένη κριτική για τη σάτιρά του, με στόχο την «ακύρωσή» του. 

Η woke ατζέντα, λοιπόν, δεν είναι απλώς παρούσα στην Ελλάδα – ευδοκιμεί. Οι ενέργειες αξιωματούχων και θεσμών συνδέονται με την αμερικανική στρατηγική προώθησης της φιλελεύθερης δημοκρατίας, αλλά επικρίνονται ως απειλή για τον ελληνικό πολιτισμό. Ό,τι άρχισε στις ΗΠΑ δεν έρχεται απλώς – έχει ήδη εγκατασταθεί.