Κάτω από 40% η αναγνώριση ασύλου στην Ελλάδα το 2026

Η Ελλάδα καταγράφει σημαντική μείωση στο ποσοστό αναγνώρισης ασύλου κατά το πρώτο οκτάμηνο του 2026, το οποίο διαμορφώθηκε στο 37%, έναντι 72% το 2024 και 58% το 2025. Η εξέλιξη αυτή αποτυπώνει τη σημαντική αυστηροποίηση της διαδικασίας εξέτασης των αιτημάτων διεθνούς προστασίας, με έμφαση στην εξατομικευμένη αξιολόγηση κάθε αίτησης, αλλά και στον συνυπολογισμό της διαδρομής που έχει ακολουθήσει κάθε αιτών και των ασφαλών τρίτων χωρών από τις οποίες έχει διέλθει.

Χαρακτηριστικό είναι ότι ακόμη και εθνικότητες με παραδοσιακά υψηλό προσφυγικό προφίλ, όπως οι πολίτες του Αφγανιστάν και του Σουδάν, για τις οποίες στο παρελθόν τα ποσοστά αναγνώρισης προσέγγιζαν το 100%, πλέον καταγράφουν ποσοστά κάτω του 70%.

Η νέα προσέγγιση προβλέπει, μεταξύ άλλων, την άμεση απόρριψη αιτημάτων για διοικητικούς λόγους όπου αυτό προβλέπεται, την αυστηρότερη εφαρμογή των εξατομικευμένων κριτηρίων και την εξέταση του κατά πόσο ο αιτών έχει προηγουμένως βρεθεί σε ασφαλή τρίτη χώρα.

Στόχος της πολιτικής είναι η περαιτέρω μείωση του συνολικού ποσοστού αναγνώρισης, ώστε διεθνής προστασία να χορηγείται σε όσους πληρούν πραγματικά τις προϋποθέσεις που προβλέπει το διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο.

Την ίδια ώρα, ιδιαίτερα χαμηλά παραμένουν τα ποσοστά αναγνώρισης για εθνικότητες που δεν παρουσιάζουν κατά κανόνα προσφυγικό προφίλ, παρά την αύξηση των ροών. Ενδεικτικά, για πολίτες από το Μπανγκλαντές, αλλά και από την Αίγυπτο και το Πακιστάν, το ποσοστό αναγνώρισης ασύλου κινείται κάτω από το 1%.

Μετά την έναρξη εφαρμογής του Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου τον Ιούνιο του 2026, η διαδικασία για όσους δεν διαθέτουν προσφυγικό προφίλ γίνεται ακόμη αυστηρότερη. Όσοι δεν πληρούν τα κριτήρια διεθνούς προστασίας παραμένουν υπό περιορισμό της ελευθερίας τους έως την ολοκλήρωση της εξέτασης του αιτήματός τους, ενώ, σε περίπτωση απόρριψης, ακολουθεί η διαδικασία επιστροφής.

Παράλληλα, όσοι εμπίπτουν στη συγκεκριμένη κατηγορία δεν αποκτούν δικαίωμα πρόσβασης στην εργασία, στο πλαίσιο της πλήρους εφαρμογής του δόγματος «φυλακή ή επιστροφή», που αποτελεί πλέον βασικό άξονα της πολιτικής για την αντιμετώπιση των παράτυπων μεταναστευτικών ροών.