Κλινική Χανίων: Καταγγελίες-σοκ για εικονικές εξωσωματικές – «Μας έκλεψαν τα όνειρα»

Συγκλονιστικές μαρτυρίες γυναικών που εμπιστεύθηκαν την επιθυμία τους να αποκτήσουν παιδί σε κλινική υποβοηθούμενης αναπαραγωγής στα Χανιά αποκαλύπτουν νέες, ιδιαίτερα σοβαρές πτυχές της υπόθεσης που συνδέεται με το σκάνδαλο εμπορίας βρεφών και τις καταγγελλόμενες εικονικές εξωσωματικές γονιμοποιήσεις.

Γυναίκες που επί χρόνια υποβάλλονταν σε ορμονικές θεραπείες, αναισθησίες και επαναλαμβανόμενες ιατρικές διαδικασίες πληροφορήθηκαν από την Αστυνομία ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία της προανάκρισης, ορισμένες από τις προσπάθειες για τις οποίες είχαν ενημερωθεί ενδέχεται να μην είχαν πραγματοποιηθεί όπως τους είχαν παρουσιάσει.

Οι καταθέσεις τους, τις οποίες έρχονται στο φως , περιγράφουν την οδύνη ανθρώπων που διέθεσαν χρήματα, χρόνο και ψυχικά αποθέματα, πιστεύοντας στις διαβεβαιώσεις των υπευθύνων της κλινικής. Η αστυνομική έρευνα εξετάζει περιπτώσεις στις οποίες εμφανίζονταν να έχουν γίνει ωοληψίες και εμβρυομεταφορές, παρότι τα ερευνητικά ευρήματα δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για το εάν υπήρχε το απαραίτητο βιολογικό υλικό.

Η υπόθεση αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα εξαιτίας της ευάλωτης θέσης των γυναικών που αναζητούσαν ιατρική βοήθεια για να αποκτήσουν παιδί. Οι μαρτυρίες τους αποτυπώνουν την εμπιστοσύνη που είχαν δείξει στους γιατρούς, καθώς και το ψυχικό κόστος της μεταγενέστερης ενημέρωσής τους από τις αστυνομικές Αρχές.

«Έπαιξαν με τον πόνο μας» – Η μαρτυρία της 45χρονης και τα ωάρια των 3.100 ευρώ

Ιδιαίτερα αποκαλυπτική είναι η κατάθεση μιας 45χρονης γυναίκας, η οποία πίστευε ότι είχε πραγματοποιήσει τρεις προσπάθειες εξωσωματικής γονιμοποίησης στην κλινική των Χανίων.

Κατά την ενημέρωσή της από τους αστυνομικούς, πληροφορήθηκε ότι τα ευρήματα της προανάκρισης έδειχναν πως στις δύο πρώτες περιπτώσεις δεν είχε συλλεχθεί κανένα ωάριο που θα επέτρεπε να ακολουθήσει εμβρυομεταφορά. Στην τρίτη προσπάθεια, το ωάριο που προοριζόταν για γονιμοποίηση φέρεται να μην είχε γονιμοποιηθεί, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η πραγματοποίηση εμβρυομεταφοράς.

Η γυναίκα κατέθεσε ότι, κατά τις δύο πρώτες προσπάθειες, ο γιατρός εμφανιζόταν ιδιαίτερα αισιόδοξος και διαβεβαίωνε την ίδια και τον σύζυγό της ότι οι διαδικασίες είχαν εξελιχθεί ομαλά.

Μετά τη δεύτερη αποτυχία, τους προτάθηκε η χρησιμοποίηση ωαρίων από δότρια. Όπως περιέγραψε η 45χρονη, ο γιατρός τούς παρουσίασε τη συγκεκριμένη επιλογή ως λύση με ιδιαίτερα υψηλές πιθανότητες επιτυχίας.

Τους ενημέρωσε ότι η κλινική είχε πρόσβαση σε νεαρές γυναίκες από χώρες του εξωτερικού, των οποίων τα ωάρια χαρακτηρίζονταν υψηλής ποιότητας. Ζήτησε μάλιστα φωτογραφία της ίδιας της ενδιαφερόμενης, προκειμένου να επιλεγεί δότρια με παρόμοια εξωτερικά χαρακτηριστικά.

Το ποσό που της ζητήθηκε για την προμήθεια των ωαρίων ανερχόταν σε 3.100 ευρώ. Παρά τη νέα προσπάθεια, η γυναίκα ενημερώθηκε ότι η διαδικασία δεν είχε οδηγήσει σε εγκυμοσύνη.

Στην κατάθεσή της εξέφρασε έντονη αγανάκτηση για τους κινδύνους στους οποίους θεωρεί ότι εκτέθηκε η υγεία της. Αναφέρθηκε στις αναισθησίες και στα φαρμακευτικά σκευάσματα που είχε λάβει, επισημαίνοντας ότι εξακολουθεί να ανησυχεί για ενδεχόμενες μελλοντικές συνέπειες.

Η ίδια κατήγγειλε ότι οι υπεύθυνοι εκμεταλλεύθηκαν την αγωνία της να αποκτήσει παιδί, αποδίδοντάς τους ως κίνητρο το οικονομικό όφελος και ζητώντας την παραδειγματική τιμωρία όσων αποδειχθούν υπεύθυνοι.

Μια δεύτερη κατάθεση αφορά 31χρονη γυναίκα, η οποία είχε αποκτήσει το πρώτο της παιδί μέσω εξωσωματικής γονιμοποίησης και, σχεδόν τέσσερα χρόνια αργότερα, αποφάσισε να επιστρέψει στην ίδια κλινική για να αποκτήσει δεύτερο.

Η γυναίκα υποβλήθηκε σε φαρμακευτική αγωγή και ενημερώθηκε ότι πραγματοποιήθηκαν δύο εμβρυομεταφορές, χωρίς τελικά να υπάρξει εγκυμοσύνη.

Η εικόνα που είχε σχηματίσει για τις αποτυχημένες προσπάθειές της ανατράπηκε όταν οι αστυνομικοί τής γνωστοποίησαν ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία που είχαν συγκεντρώσει, στις αντίστοιχες ημερομηνίες δεν καταγραφόταν λήψη ωαρίων.

Η 31χρονη δήλωσε ότι πληροφορήθηκε για πρώτη φορά τα συγκεκριμένα ευρήματα κατά την κατάθεσή της. Περιέγραψε πως η ίδια και ο σύζυγός της είχαν αποδεχθεί την αποτυχία των προσπαθειών ως κάτι που δεν μπορούσαν να αλλάξουν.

Μάλιστα, είχαν αρχίσει να εξετάζουν το ενδεχόμενο υιοθεσίας, θεωρώντας ότι η απόκτηση δεύτερου βιολογικού παιδιού ίσως δεν ήταν εφικτή.

Η γυναίκα ανέφερε ότι οι άνθρωποι της κλινικής την είχαν ενημερώσει πως είχαν συλλεχθεί τρία ωάρια και ότι η διαδικασία είχε εξελιχθεί κανονικά, παρά την αρνητική έκβαση.

Η αστυνομική ενημέρωση προκάλεσε έντονο συναισθηματικό κλονισμό, καθώς ήρθε σε πλήρη αντίθεση με όσα είχε πιστέψει κατά τη διάρκεια των θεραπειών.

Αναισθησία χωρίς καταγεγραμμένη ωοληψία – «Έχασα χρόνια από τη ζωή μου»

Ανάλογη είναι και η περίπτωση γυναίκας που εργάζεται ως γιατρός και είχε καταφύγει στη συγκεκριμένη μονάδα υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, ελπίζοντας να αποκτήσει παιδί.

Η ίδια περιέγραψε ότι πραγματοποίησε δύο προσπάθειες εξωσωματικής γονιμοποίησης. Κατά τη δεύτερη, τον Απρίλιο του 2023, υποβλήθηκε σε αναισθησία και στη συνέχεια ενημερώθηκε από την κλινική ότι είχαν ληφθεί δύο ωάρια.

Από αυτά, όπως της είχε ανακοινωθεί, το ένα θεωρήθηκε κατάλληλο για γονιμοποίηση με σπέρμα δότη.

Ωστόσο, κατά την εξέτασή της από την Αστυνομία, πληροφορήθηκε ότι τα στοιχεία της προανάκρισης δεν εμφάνιζαν λήψη ωαρίων τη συγκεκριμένη ημέρα.

Η αντίδρασή της ήταν έντονη, καθώς χαρακτήρισε την πληροφορία τραγική και την καταγγελλόμενη πρακτική απάνθρωπη. Επέμεινε ότι οι γιατροί την είχαν ενημερώσει ρητά για τη συλλογή δύο ωαρίων μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας.

Η κατάθεσή της προστίθεται στις μαρτυρίες που εξετάζουν οι Αρχές για να διαπιστωθεί εάν υπήρχαν αποκλίσεις ανάμεσα στις πραγματικές ιατρικές πράξεις και στις πληροφορίες που δίνονταν στις γυναίκες.

Ιδιαίτερο βάρος έχει και η μαρτυρία μιας ακόμη γυναίκας, η οποία περιγράφει πολυετή προσπάθεια απόκτησης παιδιού με συνεχείς θεραπείες και σημαντική σωματική καταπόνηση.

Από το 2015 έως το 2018, όπως αναφέρει, υποβλήθηκε σε δύο ωοληψίες και τέσσερις εμβρυομεταφορές. Σε κάθε κύκλο θεραπείας λάμβανε φαρμακευτική αγωγή, η οποία της προκαλούσε έντονες ανεπιθύμητες ενέργειες, μεταξύ των οποίων ζάλη και ναυτία.

Κατά την αστυνομική της κατάθεση ενημερώθηκε ότι, σύμφωνα με την προανάκριση, η ωοληψία που είχε προγραμματιστεί στις 20 Ιουνίου 2018 είχε μηδενικό αποτέλεσμα.

Οι αστυνομικοί τής εξήγησαν ότι το συγκεκριμένο εύρημα δημιουργούσε ζήτημα ως προς τη δυνατότητα πραγματοποίησης μεταγενέστερων εμβρυομεταφορών, οι οποίες εμφανίζονταν να έχουν γίνει τον Νοέμβριο του 2018, τον Σεπτέμβριο του 2020 και τον Οκτώβριο του 2021.

Η γυναίκα δήλωσε ότι αγνοούσε πλήρως αυτή την πληροφορία. Όπως κατέθεσε, η ίδια και ο σύζυγός της εμπιστεύονταν απόλυτα τον θεράποντα γιατρό, ο οποίος περιλαμβάνεται μεταξύ των βασικών κατηγορουμένων της υπόθεσης.

Κατά τη διάρκεια των χρόνων αυτών διατηρούσαν συχνή επικοινωνία μαζί του και λάμβαναν διαβεβαιώσεις ότι κάθε νέα προσπάθεια δημιουργούσε προοπτικές επιτυχίας.

Η αποκάλυψη των αστυνομικών ευρημάτων προκάλεσε στη γυναίκα έντονη απογοήτευση. Περιέγραψε ότι αισθάνεται συντετριμμένη, καθώς είχε στηρίξει στους συγκεκριμένους επαγγελματίες την ελπίδα να δημιουργήσει οικογένεια.

Εκείνο που την επιβαρύνει περισσότερο, όπως προκύπτει από την κατάθεσή της, είναι η αίσθηση ότι έχασε πολύτιμο χρόνο από τη ζωή της πραγματοποιώντας επαναλαμβανόμενες προσπάθειες, χωρίς να γνωρίζει τι πραγματικά συνέβαινε.

Οι συγκεκριμένες μαρτυρίες αποτελούν μέρος του αποδεικτικού υλικού της έρευνας για την κλινική υποβοηθούμενης αναπαραγωγής στα Χανιά. Τα στοιχεία που συγκεντρώνουν οι Αρχές εξετάζονται προκειμένου να εξακριβωθεί η πραγματική έκταση των καταγγελλόμενων πρακτικών και να προσδιοριστούν οι ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες.

Η υπόθεση αναδεικνύει σοβαρά ζητήματα σχετικά με την ενημέρωση των ασθενών, τη διαφάνεια των ιατρικών πράξεων και την ανάγκη αποτελεσματικού ελέγχου των μονάδων υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

Για τις γυναίκες που καταθέτουν, το διακύβευμα έχει βαθιά προσωπική διάσταση. Πίσω από τις αστυνομικές διαπιστώσεις βρίσκονται χρόνια ιατρικών παρεμβάσεων, οικονομικών επιβαρύνσεων και προσδοκιών που διαψεύστηκαν.

Η δικαστική διερεύνηση καλείται πλέον να αποσαφηνίσει ποιες ιατρικές πράξεις πραγματοποιήθηκαν πραγματικά, ποιες πληροφορίες δόθηκαν στις ασθενείς και εάν προκύπτουν ευθύνες για εξαπάτηση ή άλλες παράνομες ενέργειες. Η τελική αξιολόγηση των κατηγοριών ανήκει στη Δικαιοσύνη.