Μαρτυρία τραυματία από εμπρησμό στη Θεσσαλονίκη

Μια συγκλονιστική μαρτυρία ήρθε στο φως της δημοσιότητας από τον κ. Γιώργο, έναν από τους τραυματίες της εμπρηστικής επίθεσης που σημειώθηκε σε πολυκατοικία στη Θεσσαλονίκη. Ο ίδιος, μιλώντας από το κρεβάτι του νοσοκομείου Ιπποκράτειο, όπου συνεχίζει να νοσηλεύεται, περιέγραψε λεπτό προς λεπτό τα όσα βίωσε εκείνη την τραγική νύχτα, σε μια συνέντευξη που μεταδόθηκε μέσα από την εκπομπή «News Room».

Ο κ. Γιώργος ανέφερε ότι εκτιμά πως εντός της ημέρας θα λάβει εξιτήριο, ωστόσο οι μνήμες από τα γεγονότα παραμένουν ζωντανές. Η νύχτα της φωτιάς ξεκίνησε με έναν υπόκωφο θόρυβο, ο οποίος δεν ήταν ακριβώς έκρηξη, αλλά αρκετός για να τον ξυπνήσει. «Ξύπνησα από έναν περίεργο ήχο. Άκουσα και συναγερμούς αυτοκινήτων. Βγήκαμε με τη γυναίκα μου στο μπαλκόνι για να δούμε τι συμβαίνει», είπε, εξηγώντας ότι οι γείτονες φώναζαν για καπνό στην πυλωτή και ζητούσαν βοήθεια με πυροσβεστήρα.

Αποφασισμένος να διαπιστώσει την κατάσταση, κατέβηκε προς το ισόγειο, χωρίς να μπορεί να προβλέψει την έκταση της καταστροφής. «Μόλις άνοιξα την πόρτα του ασανσέρ, είδα το αυτοκίνητο να έχει λαμπαδιάσει. Φοβήθηκα να βγω, γιατί ουσιαστικά θα έμπαινα μέσα στη φωτιά. Ανέβηκα αμέσως ξανά επάνω», περιέγραψε με τρεμάμενη φωνή, δίνοντας μια γλαφυρή εικόνα του πανικού που επικρατούσε.

Μέσα σε ελάχιστα λεπτά, η κατάσταση έγινε ασφυκτική. Τα τζάμια άρχισαν να σπάνε από την υψηλή θερμοκρασία, ενώ πυκνοί καπνοί εισέβαλαν στην οικοδομή, καθιστώντας την αναπνοή εξαιρετικά δύσκολη. Ο ίδιος και η σύζυγός του άκουγαν φωνές από το κλιμακοστάσιο και άνοιξαν την πόρτα του διαμερίσματός τους για να δουν αν κάποιος χρειαζόταν βοήθεια. Λίγο αργότερα, αντιλήφθηκαν ότι στο μπαλκόνι τους είχε καταφύγει η Αφροδίτη Νέστορα, μια νεαρή γυναίκα που αναζητούσε απεγνωσμένα καταφύγιο.

«Όταν ήρθε η Πυροσβεστική και καταλάγιασαν λίγο οι καπνοί, τη βρήκαμε ξαπλωμένη στο μπαλκόνι. Τη συνεφέραμε και μονολογούσε συνεχώς “οι γονείς μου, οι γονείς μου, ο μπαμπάς μου, η μαμά μου”. Ήταν σε κατάσταση σοκ», ανέφερε ο κ. Γιώργος, περιγράφοντας την ψυχολογική φόρτιση της στιγμής. Αμέσως, έσπευσε να αναζητήσει διασώστες, τους οποίους ενημέρωσε για την παρουσία της νεαρής γυναίκας στον πέμπτο όροφο, και εκείνοι την παρέλαβαν.

Αναφερόμενος στην κατάσταση της οικογένειας μετά την πυρκαγιά, σημείωσε ότι επικρατούσε απόλυτη σύγχυση. «Από ό,τι κατάλαβα, η οικογένεια ήταν σε διάσπαρτα σημεία και ο καθένας έψαχνε τους άλλους», είπε, ενώ εξέφρασε την ελπίδα πως, παρά τα σοβαρά εγκαύματα που φέρει η ίδια και τα τραύματα του πατέρα της, «τουλάχιστον από ό,τι ξέρω δεν είναι σε άμεσο κίνδυνο». Η μαρτυρία αυτή ρίχνει φως στην ανθρώπινη διάσταση της τραγωδίας, αναδεικνύοντας τον ηρωισμό και την αλληλεγγύη που εκδηλώθηκαν μέσα στον πανικό.