Τη θέση ότι η Ελλάδα αναβαθμίζεται γεωπολιτικά στη δεύτερη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ διατύπωσε ο διευθυντής του Breitbart News Μάθιου Μπόιλ, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο διαδικτυακό κανάλι Right2theBone και στον Παναγιώτη Δούμα. Η συνέντευξη παρουσιάστηκε από το Geopolitico ως παρέμβαση με επίκεντρο τον ρόλο της Αθήνας στη νέα αμερικανική στρατηγική, το μεταναστευτικό, την Ουκρανία και τη σύγκρουση με το Ιράν.
Κατά την αποτύπωση των θέσεών του, ο Μπόιλ υποστήριξε ότι η διοίκηση Τραμπ κινείται στη βάση μιας ήδη διατυπωμένης εθνικής στρατηγικής ασφαλείας και ότι, για όποιον παρακολουθεί τα επίσημα κείμενα της Ουάσιγκτον, οι επιλογές της δεν είναι απρόβλεπτες. Πράγματι, η νέα αμερικανική National Security Strategy δημοσιεύθηκε τον Δεκέμβριο του 2025 και προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στην Ευρώπη, επειδή σηματοδότησε πιο σκληρή γραμμή σε μετανάστευση, συμμαχίες και ευρωπαϊκή ασφάλεια.
Η Ελλάδα ως αξιόπιστος σύμμαχος και κρίσιμος κρίκος
Στο επίκεντρο της τοποθέτησής του βρέθηκε η άποψη ότι η Ελλάδα θεωρείται από το περιβάλλον Τραμπ σταθερός και σοβαρός εταίρος σε άμυνα, ενέργεια και περιφερειακή ασφάλεια. Η αντίληψη αυτή δεν εμφανίζεται αποκομμένη από το ευρύτερο αμερικανικό αφήγημα, καθώς και σε πρόσφατο ρεπορτάζ του Breitbart με υπογραφή Μπόιλ τονίζεται ότι οι σχέσεις Ελλάδας και ΗΠΑ βρίσκονται «σε ιστορικά υψηλό επίπεδο», με αναφορές από διπλωματικές πηγές στην Αθήνα και την Ουάσιγκτον.
Στο αμυντικό σκέλος, πάντως, χρειάζεται μια σαφής διάκριση: η Ελλάδα δεν βρίσκεται σήμερα στο 5% του ΑΕΠ για στρατιωτικές δαπάνες. Τα διαθέσιμα αμερικανικά και νατοϊκά στοιχεία δείχνουν ότι η χώρα κινείται πάνω από το όριο του 2% και γύρω στο 3%-3,1%, ενώ η ίδια η ελληνική κυβέρνηση έχει στηρίξει τον νέο στόχο του 5% για το ΝΑΤΟ σε βάθος χρόνου, με ορίζοντα το 2035.
Ενέργεια, LNG και ναυτιλία στο νέο γεωπολιτικό μείγμα
Η συζήτηση για την Ελλάδα συνδέεται στενά και με την ενέργεια. Στο αμερικανικό και ευρωπαϊκό πεδίο, η χώρα προβάλλεται ολοένα περισσότερο ως κόμβος LNG και περιφερειακής ενεργειακής διασύνδεσης, με έργα όπως ο Vertical Corridor και οι υποδομές φυσικού αερίου να ενισχύουν τον ρόλο της στη νοτιοανατολική Ευρώπη. Παράλληλα, η Ελλάδα συνεχίζει να εξετάζει και νέες δυνατότητες εγχώριας παραγωγής υδρογονανθράκων, με πρόσφατες αναφορές για ερευνητικές γεωτρήσεις δυτικά της χώρας από το 2027.
Καθοριστικός παραμένει και ο ναυτιλιακός παράγοντας. Σύμφωνα με την UNCTAD, η Ελλάδα παραμένει η πρώτη χώρα παγκοσμίως σε πλοιοκτησία με όρους χωρητικότητας, ελέγχοντας το 16,4% της παγκόσμιας χωρητικότητας, ενώ ελληνικές πλοιοκτησίες έχουν εξαιρετικά ισχυρή θέση ειδικά στα δεξαμενόπλοια. Αυτό δίνει στην Αθήνα βαρύτητα σε κάθε συζήτηση που αφορά την ελευθερία της ναυσιπλοΐας και τη μεταφορά ενέργειας σε ζώνες έντασης όπως το Στενό του Ορμούζ.
Μεταναστευτικό και «ασφαλή σύνορα»
Ο Μπόιλ φέρεται να υπογράμμισε επίσης ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζεται στην Ουάσιγκτον ως πρώτη γραμμή άμυνας της Ευρώπης στο μεταναστευτικό. Η σύνδεση αυτή είναι συμβατή με τη ρητορική της νέας στρατηγικής Τραμπ, η οποία αποδίδει κεντρική σημασία στον έλεγχο των συνόρων και συνδέει τη μαζική παράτυπη μετανάστευση με ζήτημα εθνικής και πολιτισμικής ασφάλειας.
Η προσέγγιση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα, καθώς η γεωγραφική της θέση την τοποθετεί σταθερά στην εξωτερική περίμετρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με αυτό το πρίσμα, η αμερικανική δεξιά βλέπει την ελληνική περίπτωση όχι μόνο ως ζήτημα συνόρων, αλλά και ως παράδειγμα κράτους που αντιμετωπίζει τις περιφερειακές απειλές με πιο άμεσο και λιγότερο θεωρητικό τρόπο από ό,τι, κατά την ίδια ανάγνωση, συμβαίνει σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
Ουκρανία: το κόστος μεταφέρεται στην Ευρώπη
Στο μέτωπο της Ουκρανίας, η συνέντευξη εναρμονίζεται με τη βασική γραμμή της διοίκησης Τραμπ ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν πρόκειται να συνεχίσουν να καλύπτουν μονομερώς το κόστος της ευρωπαϊκής ασφάλειας. Η μεταφορά του βάρους στους Ευρωπαίους έχει ήδη αποτυπωθεί έμπρακτα: η Ε.Ε. συμφώνησε τον Δεκέμβριο του 2025 σε δάνειο 90 δισ. ευρώ για την Ουκρανία για τα έτη 2026-2027, σε ένα περιβάλλον όπου η αμερικανική βοήθεια έχει περιοριστεί δραστικά.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο ισχυρισμός ότι η Ευρώπη καλείται να αναλάβει περίπου 45 δισ. ευρώ ετησίως αντιστοιχεί ουσιαστικά στη διετή ευρωπαϊκή χρηματοδοτική δέσμευση που έχει ήδη συμφωνηθεί. Δεν πρόκειται για θεωρητική απειλή, αλλά για μια πραγματική μετατόπιση βάρους από την Ουάσιγκτον προς τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
Η ουσία της παρέμβασης Μπόιλ είναι ότι η Αθήνα, στα μάτια του τραμπικού περιβάλλοντος, θεωρείται χώρα που έχει κατανοήσει νωρίτερα από άλλους Ευρωπαίους τη νέα αρχιτεκτονική ισχύος: αυξημένη έμφαση στην άμυνα, ενεργειακή αυτάρκεια, σκληρότερη μεταναστευτική πολιτική και σαφέστερη κατανομή βαρών εντός της Δύσης. Το αν αυτή η ανάγνωση θα μεταφραστεί σε απτά στρατηγικά ανταλλάγματα για την Ελλάδα θα κριθεί στην πράξη, όχι στη ρητορική των συνεντεύξεων.
