Μάτι: Η μαρτυρία της επιζήσασας για την τραγωδία

Η τραγωδία της 23ης Ιουλίου 2018 στο Μάτι παραμένει ανεξίτηλη στη μνήμη όσων την έζησαν. Μια γυναίκα που επέζησε από τη φονική πυρκαγιά περιγράφει λεπτομερώς τις δραματικές στιγμές που βίωσε, όταν η φωτιά έφτασε στην περιοχή και οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να αναζητήσουν σωτηρία στη θάλασσα.

Η κυρία Γατοπούλου, όπως αναφέρεται, εξιστορεί ότι αρχικά δεν υπήρχε έντονη ανησυχία. Οι πυρκαγιές στην Πεντέλη ήταν συχνό φαινόμενο και συνήθως αντιμετωπίζονταν γρήγορα. Ωστόσο, η κατάσταση άλλαξε δραματικά μέσα σε λίγες ώρες. Ο καιρός από το πρωί ήταν ήρεμος, χωρίς αέρα και με ήσυχη θάλασσα. Κάποια στιγμή, μετά το μεσημέρι, γύρω στις πέντε παρά τέταρτο, άρχισε ένας δυτικός άνεμος, κάτι πρωτοφανές για το Μάτι, καθώς συνήθως επικρατούν βόρειοι άνεμοι.

Οι κάτοικοι άρχισαν να βλέπουν καπνούς να κατεβαίνουν από την πλευρά της Πεντέλης, χωρίς αρχικά να αντιλαμβάνονται το μέγεθος του κινδύνου. Η ατμόσφαιρα γινόταν ολοένα και πιο αποπνικτική. Η ίδια κλείστηκε στο σπίτι της για να προστατευτεί από τον καπνό, πριν αποφασίσει να φύγει. Η στιγμή που κατάλαβε ότι η φωτιά είχε φτάσει πλέον στο Μάτι ήταν όταν βγήκε από το σπίτι για να πάρει το αυτοκίνητό της. Εκεί, κάτω από ένα πεύκο, το δέντρο είχε πάρει φωτιά. Αντιλήφθηκε ότι καιγόταν και άλλαξε κατεύθυνση.

Αντί να μπει στο αυτοκίνητο, κινήθηκε προς τη θάλασσα, αναζητώντας διέξοδο. Στον δρόμο προς την παραλία, η κατάσταση ήταν χαοτική. Η οδός Ποσειδώνος είχε μετατραπεί σε σημείο εγκλωβισμού, με τέσσερις σειρές αυτοκινήτων αντί για δύο, καθιστώντας αδύνατη τη διέλευση. Αργότερα πληροφορήθηκε ότι πολλοί οδηγήθηκαν προς την περιοχή από την πλευρά της Μαραθώνος.

Η σωτηρία στη θάλασσα

Φτάνοντας στην παραλία, μπήκε στη θάλασσα μαζί με άλλους κατοίκους. Εκεί παρέμειναν για περίπου τρεις ώρες, καθώς η φωτιά έφτανε μέχρι την ακτή. Κολυμπούσαν για πολλή ώρα, περιμένοντας να σταματήσει η φωτιά, η οποία έφτανε μέχρι κάτω, μέχρι τη θάλασσα, όπου υπήρχε πράσινο και πεύκα. Όταν οι φλόγες πέρασαν από την περιοχή, οι εγκλωβισμένοι βγήκαν από το νερό και περίμεναν βοήθεια. Έγινε τηλεφώνημα στο Λιμενικό στη Ραφήνα, όμως η βοήθεια δεν έφτασε άμεσα. Τελικά, η διάσωσή της έγινε από ιδιώτες που πέρασαν με φουσκωτό σκάφος. Την πήραν μαζί με μια άλλη κυρία που ήταν εγκαυματίες, τις μετέφεραν στη Νέα Μάκρη και γύρισαν πίσω για να πάρουν κι άλλο κόσμο.

Έμαθε για την τραγωδία μέσα στο νοσοκομείο

Η ίδια δεν γνώριζε εκείνη τη νύχτα το μέγεθος της καταστροφής. Μετά τη μεταφορά της στη Νέα Μάκρη, οδηγήθηκε στο νοσοκομείο, όπου παρέμεινε για δύο μήνες. Εκεί έμαθε ότι είχαν χάσει τη ζωή τους 104 άνθρωποι. Τα σωματικά τραύματα, όπως λέει, επουλώθηκαν, όμως οι ψυχολογικές επιπτώσεις παραμένουν. Χρειάστηκε για μεγάλο διάστημα φαρμακευτική υποστήριξη για να μπορέσει να κοιμηθεί. Η ίδια δηλώνει ότι θα ζήσει με τα τραύματα αυτά και προσπαθεί να τα επουλώσει.

«Δεν καταδικάστηκαν όλοι όσοι έπρεπε»

Αναφερόμενη στη δικαστική διαδικασία που ακολούθησε την τραγωδία, η επιζήσασα δηλώνει ότι παρακολούθησε από κοντά τη δίκη. Το συμπέρασμά της είναι ότι η απόδοση ευθυνών δεν ήταν πλήρης. Υποστηρίζει ότι δεν καταδικάστηκαν όλοι όσοι έπρεπε να καταδικαστούν, καθώς και άλλοι άνθρωποι θα έπρεπε να είχαν λογοδοτήσει.