Ο «Νονός της Μυκόνου»: Το παρακράτος του lifestyle, οι επίορκοι της ΕΛ.ΑΣ. και η σιωπή της πολιτείας

Ένα πολύπλοκο πλέγμα διαφθοράς, εκβιασμών και διακίνησης ναρκωτικών, με επίκεντρο τη Μύκονο και πυρήνα πρόσωπα της τοπικής αυτοδιοίκησης, επιχειρηματίες και επίορκους αστυνομικούς, αποκαλύπτεται σταδιακά μέσα από διαλόγους που έχουν καταγραφεί από τις Αρχές, κατόπιν νόμιμων επισυνδέσεων. Παρακάτω παρατίθενται αποκλειστικά στοιχεία από τη δικογραφία, η οποία ξεδιπλώνει ένα οργανωμένο δίκτυο το οποίο δρούσε μεθοδικά και με ατιμωρησία, επιστρατεύοντας θεσμούς, πολιτικά πρόσωπα και μηχανισμούς κρατικής ανοχής για τη διαιώνισή του.

Στο κέντρο αυτής της υπόθεσης βρίσκεται ένας τοπικός αυτοδιοικητικός παράγοντας του νησιού, που σύμφωνα με το υλικό της ΕΛ.ΑΣ. λειτουργούσε ως «νονός» ενός παρακρατικού μηχανισμού, ελέγχοντας επί της ουσίας τη διαχείριση της πολεοδομικής και τουριστικής δραστηριότητας, με πλοκάμια στην αστυνομία, στο δημαρχείο, στο υπουργείο Τουρισμού και στο επιχειρηματικό παρασκήνιο της Μυκόνου.

Όπως προκύπτει από τις συνομιλίες, ο εν λόγω παράγοντας διατηρεί άμεση εμπλοκή σε οικοδομικές εργασίες και κατασκευές, παράλληλα με τη διοικητική του ιδιότητα. Καταγγελίες για αυθαίρετες κατασκευές, παράνομες αδειοδοτήσεις, παρεμβάσεις σε υγειονομικούς ελέγχους και παραβιάσεις της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, συνοδεύουν την πολιτική του πορεία. Παρά το γεγονός ότι τουριστικές άδειες που διαχειρίζεται έχουν ανακληθεί ήδη από το 2022, λόγω σωρείας παραβάσεων, ο ίδιος φέρεται να συνεχίζει κανονικά τη δραστηριότητά του, υπό ένα πέπλο κρατικής αδράνειας ή –ακόμη χειρότερα– συνειδητής συγκάλυψης.

Η συνδεσμολογία του με το υπουργείο Τουρισμού ενισχύεται μέσα από επαφές που καταγράφηκαν με ανώτερο στέλεχος – γυναίκα, η οποία δεν βρίσκεται πλέον στην ίδια θέση, γεγονός που προκαλεί εύλογες υποψίες για πιθανές παρεμβάσεις με πολιτική κάλυψη. Παράλληλα, από το 2023, ο εν λόγω παράγοντας φέρεται να αξιοποιεί τον ρόλο του για να κατευθύνει τη διαδικασία αδειοδότησης επιχειρήσεων με εκδικητικά ή εκβιαστικά κριτήρια, συνδέοντας τη διοικητική πράξη με ιδιωτικά συμφέροντα.

Το δίκτυο δεν περιορίζεται όμως εκεί. Αστυνομικοί, οι οποίοι ήδη τελούν υπό κράτηση ή δίωξη για συμμετοχή σε κυκλώματα διακίνησης ναρκωτικών, εμφανίζονται στις καταγεγραμμένες συνομιλίες να συνεργάζονται στενά με τον εν λόγω αιρετό, προκειμένου να οργανώνονται στοχευμένοι έλεγχοι σε επιχειρήσεις, είτε για λόγους προσωπικών αντιπαραθέσεων είτε με στόχο την εξυπηρέτηση ανταγωνιστικών συμφερόντων.

Η διασύνδεση μεταξύ θεσμικής εξουσίας και εγκληματικής δραστηριότητας παίρνει ακόμη πιο ανησυχητικές διαστάσεις όταν στα επίσημα έγγραφα και στις απομαγνητοφωνήσεις περιλαμβάνονται μέλη της οικογένειας του πρωταγωνιστή. Ο γιος του φέρεται να εμπλέκεται σε κυκλώματα ναρκωτικών, ενώ ο ίδιος και ο αδερφός του συνελήφθησαν πρόσφατα μετά από επεισόδιο με γειτονικό ξενοδοχείο, εμπλεκόμενοι σε βίαιη σύγκρουση που σχετίζεται με πολεοδομική διαμάχη για παράνομη οδοποιία και πίεση προς κατοίκους και επιχειρηματίες.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο ρόλος μιας εταιρείας σκαφών αναψυχής που διαχειρίζεται γυναίκα, ερευνώμενη για συμμετοχή σε δίκτυο θαλάσσιας διακίνησης ναρκωτικών. Σύμφωνα με το υλικό, η ίδια χρησιμοποιεί αποκλειστικά τα σκάφη της για τη μεταφορά DJ και VIP σε παραλιακά κλαμπ του νησιού, ενώ φέρεται να αξιοποιεί «προστασία» από ένστολους, οι οποίοι με τη στολή τους αποτρέπουν άλλα σκάφη από την προσέγγιση, παραβιάζοντας κάθε έννοια ισονομίας και δημόσιας τάξης.

Ανάμεσα στους πρωταγωνιστές εμφανίζεται και δεύτερη γυναίκα, γνωστή στο νησί με το προσωνύμιο «η αράχνη», με διασυνδέσεις με την προφυλακισμένη αστυνομικό Μάρθα Παναγιωτούδη, που φέρεται να είχε δημιουργήσει δικό της «παρακράτος» εντός της ΕΛ.ΑΣ., αλλά και με δικηγόρο που λειτουργούσε ως εισπράκτορας για λογαριασμό του Μοσχούρη, γνωστού «νονού της νύχτας». Η «αράχνη» προέβαινε σε στοχευμένες καταγγελίες κατά επιχειρηματιών, για να τους καθοδηγεί στη συνέχεια στο δίκτυο εκβιαστικής «επίλυσης» με οικονομικό αντάλλαγμα. Σε μία από τις καταγεγραμμένες συνομιλίες αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Ο […] θα δώσει είπε αύριο ένα νταρί» — όπου «νταρί» σημαίνει 50.000 ευρώ.

Τα παραπάνω στοιχεία αποκαλύπτουν μια ωμή πραγματικότητα: η Μύκονος, από σύμβολο του ελληνικού τουρισμού, έχει μετατραπεί σε πεδίο δράσης ενός πολυπλόκαμου εγκληματικού συστήματος που δρα με χαρακτηριστικά κράτους εν κράτει. Πολιτικοί, αυτοδιοικητικοί, επίορκοι αστυνομικοί και άνθρωποι της νύχτας συνθέτουν μια νέα, άτυπη εξουσία που επιβάλλει το δίκαιο του ισχυρού, περιθωριοποιεί τη νομιμότητα και διασύρει το κύρος των κρατικών θεσμών.

Το ερώτημα που τίθεται με δραματική καθαρότητα είναι ένα: Ποιος κυβερνά τη Μύκονο;

Η ΕΛ.ΑΣ. – έστω με καθυστέρηση – ξεκίνησε τις συλλήψεις. Η δικαιοσύνη φαίνεται να ενεργοποιείται. Το πολιτικό σύστημα όμως, από την κεντρική διοίκηση έως την τοπική αυτοδιοίκηση, εξακολουθεί να σιωπά. Η σιωπή αυτή δεν είναι ουδέτερη. Είναι ενοχή. Και αυτή τη φορά, η συγκάλυψη δεν θα περάσει απαρατήρητη. Διότι το παρακράτος που γεννήθηκε στη Μύκονο είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Και οι πολίτες αξίζουν την αλήθεια, όχι άλλο lifestyle με αποφορά διαπλοκής και φόβου.