Ο Νίκος Δένδιας και η δημιουργία ενός αυτόνομου κέντρου ισχύος μέσα στη Νέα Δημοκρατία

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, ανακοίνωσε την πρόθεση της κυβέρνησης για ένα νέο δεκαετές εξοπλιστικό πρόγραμμα, το οποίο αναμένεται να παρουσιαστεί επισήμως στις 4 Μαρτίου. Ωστόσο, το ενδιαφέρον προκαλεί το γεγονός ότι η συγκεκριμένη ανακοίνωση δεν έγινε σε κάποιο θεσμικό ή κυβερνητικό πλαίσιο, αλλά κατά τη διάρκεια της κοπής της βασιλόπιτας της ΔΕΕΠ Πιερίας της ΝΔ στην Κατερίνη, όπου ο Ν. Δένδιας συμμετείχε με την ιδιότητα του βουλευτή της Β3 Εκλογικής Περιφέρειας του Νότιου Τομέα Αθηνών.

Η παρουσίαση του στρατηγικού οράματός του για τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις δεν πραγματοποιήθηκε ούτε σε κυβερνητικό πλαίσιο, αλλά σε ιδιωτικούς χώρους, όπως ο Ροταριανός Όμιλος Αθηνών και η Ναυτιλιακή Λέσχη Πειραιά. Η επιλογή αυτών των συγκεκριμένων χώρων, καθώς και η κομματική εκδήλωση της ΝΔ για την ανακοίνωση του εξοπλιστικού προγράμματος, εντείνουν τις ανησυχίες για το πώς διαμορφώνεται η αμυντική πολιτική της χώρας, αλλά και για τα οικονομικά συμφέροντα που ενδεχομένως εξυπηρετούνται.

Ένα σημαντικό στοιχείο της επικοινωνιακής στρατηγικής του Ν. Δένδια ήταν οι δημόσιες ευχαριστίες προς τους δωρητές, οι οποίες, ωστόσο, δεν αποτελούν απλώς μια κίνηση αναγνώρισης. Αυτές ανέδειξαν μια ομάδα ισχυρών επιχειρηματικών παραγόντων, ανάμεσά τους και εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον τομέα των οπλικών συστημάτων. Είναι γνωστό ότι οι εν λόγω επιχειρήσεις δεν λειτουργούν με γνώμονα την κοινωνική προσφορά, αλλά με στόχο το κέρδος. Οι «ανιδιοτελείς» δωρεές συχνά κρύβουν άλλες σκοπιμότητες, οι οποίες δεν είναι πάντα ορατές.

Η ανησυχία αυτή ενισχύεται από την παρουσία του Ν. Δένδια στην διεθνή έκθεση IDEX 2025 στο Αμπου Ντάμπι, όπου δημοσίευσε πολλές φωτογραφίες με τον επιχειρηματία Κρίστιαν Χατζημηνά, ο οποίος δραστηριοποιείται στον τομέα των εξοπλισμών, ενώ απουσίαζε από τις υπογραφές σημαντικών συμφωνιών ελληνικών εταιρειών. Ο υπουργός δικαιολογήθηκε λέγοντας ότι ο Χατζημηνάς είναι «κολλητός» του, κάτι που προκαλεί εντύπωση, δεδομένων των έντονων αντιδράσεων από το Μαξίμου σχετικά με την συμπεριφορά του. Ο ίδιος μάλιστα ανέφερε στο Μέγαρο Μαξίμου: «Μου έχει γίνει κολιτσίδα ο Κρίστιαν, τι θέλετε να κάνω;».

Είναι επίσης ενδιαφέρον ότι ο Κρίστιαν Χατζημηνάς έχει γίνει στόχος αρνητικών σχολίων από το πρωθυπουργικό περιβάλλον, γεγονός που προσθέτει μια διάσταση πολιτικής έντασης στην υπόθεση.

Μόλις λίγες ώρες μετά την επιστροφή του από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ο Ν. Δένδιας πραγματοποίησε ειδική τελετή στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, όπου απένειμε τον βαθμό του αρχιπλοιάρχου στον εφοπλιστή Γιάννη Βαρδινογιάννη, σε αναγνώριση της δωρεάς 5 εκατ. ευρώ στο Πολεμικό Ναυτικό. Οι σχέσεις του υπουργού με τον Βαρδινογιάννη είναι γνωστές, ενώ είναι επίσης γνωστό ότι η σχέση του τελευταίου με το περιβάλλον του πρωθυπουργού είναι ψυχρή.

Με αυτές τις κινήσεις, ο Ν. Δένδιας δείχνει ότι δεν ενεργεί μόνο ως υπουργός της κυβέρνησης, αλλά και ως πολιτικός που επιδιώκει να χτίσει τις δικές του συμμαχίες και να διαμορφώσει ένα αυτόνομο κέντρο πολιτικής και επιχειρηματικής ισχύος. Ενισχύει τη σύνδεσή του με ισχυρούς οικονομικούς παράγοντες στον τομέα των εξοπλισμών, ενώ ταυτόχρονα προβάλλει το μήνυμα ότι δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το πρωθυπουργικό περιβάλλον και είναι σε θέση να ακολουθήσει τη δική του πολιτική πορεία.

Το νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα που σχεδιάζει ο Ν. Δένδιας, με κόστος άνω των 20 δισ. ευρώ, φέρνει στο προσκήνιο σειρά κρίσιμων οικονομικών ζητημάτων. Ερωτήματα προκύπτουν σχετικά με την ικανότητα της χώρας να αντέξει το οικονομικό βάρος ενός τόσο μεγάλου προγράμματος, δεδομένων των υποχρεώσεων από προηγούμενα εξοπλιστικά προγράμματα και της ανάγκης εξασφάλισης της απαιτούμενης χρηματοδότησης ύψους 2-2,5 δισ. ευρώ ετησίως για νέες αγορές.

Η αγορά των 20 αεροσκαφών F-35, για παράδειγμα, δεν περιλαμβάνει το κόστος των υποδομών ή των όπλων που απαιτούνται, ενώ το σχέδιο αεράμυνας «Ασπίδα του Αχιλλέα» φαίνεται ότι θα ξεπεράσει τα 2,8 δισ. ευρώ, προκαλώντας ανησυχίες για τη βιωσιμότητά του. Ο υπουργός καλείται να εξηγήσει πώς θα καλυφθούν αυτές οι ανάγκες, αν και τα προηγούμενα εξοπλιστικά προγράμματα, όπως η αγορά των Rafale και των γαλλικών φρεγατών, έχουν εγείρει ερωτήματα σχετικά με τη διαχείριση των αμυντικών προμηθειών.

Ανακύπτει επίσης το ερώτημα αν το δεκαετές εξοπλιστικό πρόγραμμα είναι ρεαλιστικό, ιδιαίτερα σε ένα διεθνές περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από πολιτικές και στρατηγικές ανακατατάξεις, όπως οι εξελίξεις στις ΗΠΑ και οι συνομιλίες μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας για την Ουκρανία.

Όσον αφορά τον ίδιο τον Νίκο Δένδια, φαίνεται ότι ο υπουργός «εξοπλίζεται» πολιτικά, καθώς φροντίζει να οικοδομήσει ένα δικό του ισχυρό πολιτικό και επιχειρηματικό δίκτυο. Οι σχέσεις του με εσωτερικούς και εξωτερικούς αντιπάλους δείχνουν ότι επιθυμεί να ενισχύσει τη θέση του εντός και εκτός της Νέας Δημοκρατίας, διαμορφώνοντας στρατηγικές για να αντιμετωπίσει τους πολιτικούς του αντιπάλους.