Στα 740 εκατ. ευρώ ανέρχονται οι σωρευτικές απώλειες που υπέστησαν οι επικουρικές συντάξεις την τελευταία τετραετία, πλήττοντας περίπου 1,3 εκατ. ασφαλισμένους. Από το 2023, όταν ξεκίνησαν οι αναπροσαρμογές στις κύριες συντάξεις, οι επικουρικές παρέμειναν απολύτως αμετάβλητες, καθώς εφαρμόζεται αυστηρά η αρχή του «μηδενικού ελλείμματος», με τις παροχές να εξαρτώνται αποκλειστικά από τις εισφορές που εισπράττονται.
Στην πράξη, κάθε απώλεια εσόδων του κλάδου ή η μεταφορά εισφορών των νεότερων ασφαλισμένων στο κεφαλαιοποιητικό σύστημα του ΤΕΚΑ οδηγεί σε στασιμότητα των επικουρικών, ανεξαρτήτως του συνολικού κόστους ζωής. Την ίδια ώρα, ακόμη και οι αυξήσεις στις κύριες συντάξεις υπολείπονται του πληθωρισμού, δημιουργώντας απλώς την εντύπωση μιας περιορισμένης βελτίωσης.
Συνολικά, οι κύριες συντάξεις αυξήθηκαν αθροιστικά κατά 16,37% την τελευταία περίοδο, όταν ο επίσημος πληθωρισμός ξεπέρασε το 18%, λόγω του υβριδικού μηχανισμού υπολογισμού που βασίζεται κατά το ήμισυ στον πληθωρισμό και κατά 50% στην αύξηση του ΑΕΠ. Αντίθετα, οι μηδενικές αναπροσαρμογές στις επικουρικές διατήρησαν το ετήσιο κονδύλι καθηλωμένο στα 4,5 δισ. ευρώ, στερώντας από τους συνταξιούχους ποσά που υπολογίζονται σε 348,7 εκατ. ευρώ για το 2023, 145,5 εκατ. ευρώ για το 2024, 120 εκατ. ευρώ για το 2025 και 22,8 εκατ. ευρώ για το τρέχον έτος.
Εάν είχε εφαρμοστεί στις επικουρικές η ίδια εισοδηματική πολιτική με τις κύριες συντάξεις, το συνολικό κονδύλι θα είχε ανέλθει σήμερα στα 5,4 δισ. ευρώ. Αντί αυτού, στον κλάδο επικούρισης έχει διαμορφωθεί ένα ετήσιο πλεόνασμα περίπου 370 εκατ. ευρώ, το οποίο θεωρείται δυνητικά διαθέσιμο για περιορισμένες παρεμβάσεις στο μέλλον.
Οι επικουρικές συντάξεις είχαν δεχθεί τις μεγαλύτερες περικοπές κατά τα μνημονιακά χρόνια, με μειώσεις που σε ορισμένες περιπτώσεις έφτασαν ακόμη και το 60% ή 70% της ονομαστικής τους αξίας, επιβολή εισφοράς αλληλεγγύης από χαμηλά επίπεδα, μη αποκατάσταση βάσει αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας και υψηλές εργατικές εισφορές σε σχέση με τις κύριες. Από το 2010 και μετά, τόσο οι κύριες όσο και οι επικουρικές υπέστησαν ονομαστικές μειώσεις και στη συνέχεια πολυετή στασιμότητα, με αποτέλεσμα οι απώλειες λόγω πληθωρισμού να συνεχίζονται, ακόμη και κατά την πρόσφατη περίοδο των περιορισμένων αυξήσεων.
