Τις προηγούμενες ημέρες, ένα γερασμένο πετρελαιοφόρο που καταδιωκόταν από αμερικανικές δυνάμεις από τα ανοικτά της Βενεζουέλας μέχρι τον Ατλαντικό επιχείρησε να εξαφανίσει την πραγματική του ταυτότητα. Το πλοίο, γνωστό ως Bella 1, εμφανίστηκε ξαφνικά με νέο όνομα, Marinera, ενώ εγκατέλειψε τη δηλωμένη προέλευση της Γουιάνας και ύψωσε ρωσική σημαία, βαμμένη πρόχειρα στο κύτος από το πλήρωμα.
Ναυτιλιακοί αναλυτές εκτιμούν ότι η αιφνίδια «ρωσοποίηση» στόχευε στην αποτροπή μιας αμερικανικής κατάσχεσης, καλλιεργώντας τον φόβο πιθανής αντίδρασης της Μόσχας. Παρά την κίνηση αυτή, ο αμερικανικός στρατός προχώρησε κανονικά και αναχαίτισε το πλοίο την Τετάρτη στα ύδατα μεταξύ Ισλανδίας και Σκωτίας, χωρίς μέχρι στιγμής να υπάρξει ουσιαστική ρωσική απάντηση.
Η επιλογή του Marinera να πλεύσει υπό ρωσική σημαία αποτυπώνει μια ευρύτερη μετατόπιση στον λεγόμενο «σκιώδη στόλο», ο οποίος αναζητά πλέον ρητά την κάλυψη της Ρωσίας, καθώς οι δυτικές χώρες εντείνουν τους ελέγχους κατά του παράνομου εμπορίου πετρελαίου. Για χρόνια, τέτοια πλοία λειτουργούν ως κρίσιμος μηχανισμός παράκαμψης κυρώσεων για χώρες όπως η Βενεζουέλα, το Ιράν και η Ρωσία, αλλά και για εγκληματικά δίκτυα, μεταφέροντας φορτία με σημαίες ευκαιρίας ή χωρίς σαφή εθνικό προσδιορισμό.
Ωστόσο, η τακτική αυτή αποδεικνύεται ολοένα και πιο επισφαλής. Αμερικανοί αξιωματούχοι υποστήριξαν ότι η σημαία της Γουιάνας που έφερε αρχικά το Bella 1 ήταν πλαστή, γεγονός που το κατέστησε «άνευ εθνικότητας» και επέτρεψε νομικά την επιβίβαση των αρχών βάσει διεθνούς δικαίου. Όπως επισημαίνουν ειδικοί, η χρήση «ακίνδυνων» σημαιών μειώνει τον κίνδυνο αντιποίνων, σε αντίθεση με την υιοθέτηση της ρωσικής σημαίας, που αυξάνει κατακόρυφα τη γεωπολιτική ένταση.
Παρότι η Μόσχα φέρεται να απέστειλε πολεμικό πλοίο για πιθανή συνοδεία, οι αμερικανικές δυνάμεις πρόλαβαν να αναχαιτίσουν το δεξαμενόπλοιο πριν υπάρξει ρωσική εμπλοκή. Οι πρώτες αντιδράσεις της ρωσικής πλευράς περιορίστηκαν σε λιτές ανακοινώσεις, διατηρώντας χαμηλούς τόνους.
Εδώ και χρόνια, το Κρεμλίνο αρνείται κάθε σύνδεση με τον σκιώδη στόλο, παρά τις εκτιμήσεις ότι εκατοντάδες δεξαμενόπλοια εξυπηρετούν ρωσικά συμφέροντα. Μελέτες δείχνουν ότι, δύο χρόνια μετά την εισβολή στην Ουκρανία, σχεδόν το 70% των ρωσικών εξαγωγών πετρελαίου πραγματοποιούνταν μέσω τέτοιων σκαφών.
Αν και η πρόσφατη κατάσχεση έγινε χωρίς επεισόδια, η Ρωσία έχει δείξει στο παρελθόν μεγαλύτερη επιθετικότητα σε περιοχές κοντά στα χωρικά της ύδατα, στέλνοντας ακόμη και μαχητικά αεροσκάφη για την προστασία δεξαμενόπλοιων. Αναλυτές προειδοποιούν ότι, παρότι νομικά τεκμηριωμένες, τέτοιες επιχειρήσεις ενδέχεται να κρύβουν απρόβλεπτες συνέπειες, σε ένα περιβάλλον όπου το «νόμιμο» δεν ταυτίζεται πάντα με το ασφαλές.
