Πόσο αναγκαία είναι η Υπηρεσία Κυβερνητικής Αποτελεσματικότητας για την Ελλάδα;

Ο Πρόεδρος Τραμπ επέστρεψε στον Λευκό Οίκο με έντονο δυναμισμό, παρουσιάζοντας μια σειρά προεδρικών διαταγμάτων και μεταρρυθμίσεων, πολλές από τις οποίες χαρακτηρίζονται ως ανορθόδοξες. Ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα μέτρα που εισήγαγε είναι η πρωτοβουλία για τον περιορισμό των κρατικών δαπανών, την οποία ηγείται ο επιχειρηματίας Έλον Μασκ, ο οποίος έχει ήδη εντοπίσει σημαντικά ποσά και ανακαλύψεις.

Μερικές από τις πιο αμφιλεγόμενες δαπάνες περιλαμβάνουν δεκάδες εκατομμύρια δολάρια που διατέθηκαν για την φιλοξενία παράτυπων μεταναστών σε πολυτελή ξενοδοχεία της Νέας Υόρκης, καθώς και εκατομμύρια που δόθηκαν σε προγράμματα προώθησης της ΛΟΑΤΚΙ ατζέντας, της διαφορετικότητας, της ισότητας και της συμπερίληψης, τόσο στις ΗΠΑ όσο και διεθνώς, περιλαμβανομένων χωρών όπως η Κύπρος και η Σερβία. Παράλληλα, η κρατική υπηρεσία USAID φαίνεται να έχει εμπλακεί όχι μόνο σε πολιτικές που αφορούν τα φύλα και τη μαζική μετανάστευση, αλλά και σε άλλες δραστηριότητες που επικρίνονται ως προπαγανδιστικές.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα από την Κύπρο, η USAID διέθεσε 67 εκατομμύρια δολάρια μεταξύ 1998 και 2005 για την υλοποίηση ενός “προγράμματος διζωνικής ανάπτυξης”, το οποίο, στην ουσία, αποτελούσε μια αποτυχημένη προσπάθεια προώθησης του Σχεδίου Ανάν. Στόχος του Σχεδίου ήταν να νομιμοποιηθεί η τουρκική κατοχή της Κύπρου και να επιβληθεί ένα καθεστώς φυλετικής διάκρισης, όπου οι Ελληνοκύπριοι που θα επέστρεφαν στις κατεχόμενες περιοχές θα στερούνταν τα πολιτικά τους δικαιώματα.

Η ΜΚΟ “Ανοικτή Κοινωνία”, που συνδέεται με την οικογένεια Σόρος, φαίνεται να είναι ένας από τους μεγαλύτερους αποδέκτες χρηματοδότησης από την USAID. Επιπλέον, η ίδια οργάνωση υποστήριξε το Κέντρο για Δημοκρατία και Συμφιλίωση στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, το οποίο διευθύνει ο Μάθιου Νίμιτς, γνωστός για τις πολιτικές του πρωτοβουλίες στην περιοχή.

Καθώς οι αποκαλύψεις σχετικά με τη σπατάλη αμερικανικών πόρων συνεχίζονται, το ενδιαφέρον στρέφεται στο κατά πόσο θα εντοπιστούν χρηματικά ποσά που έφτασαν σε Έλληνες πολιτικούς που υπερψήφισαν τη Συμφωνία των Πρεσπών. Αυτή η συμφωνία, την οποία η γειτονική χώρα εξακολουθεί να παραβιάζει, παραμένει ένα ζήτημα που προκαλεί αντιδράσεις στην Ελλάδα.

Ενώ ο Έλον Μασκ συνεχίζει τον έλεγχο των οικονομικών των υπουργείων, όπως του Υπουργείου Άμυνας και του Υπουργείου Οικονομικών, παραμένει άγνωστο πόσες άλλες σπατάλες και καταχρήσεις πόρων θα αποκαλυφθούν και κατά πόσο τα ευρήματα αυτά θα εκθέσουν ξένες χώρες και ηγέτες. Ένα πρόσφατο παράδειγμα είναι η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να νομιμοποιήσει τους γάμους ομοφυλοφίλων πριν από έναν χρόνο, μια απόφαση που προκάλεσε απομάκρυνση από την παραδοσιακή βάση της και είχε αρνητικές συνέπειες στις περσινές ευρωεκλογές.

Η Αθήνα προσπαθεί να ευθυγραμμιστεί με τις πολιτικές της κυβέρνησης Τραμπ, υπογράφοντας πρόσφατα συμφωνία με τους Αμερικανούς λομπίστες “BGR Government Affairs” για συμβουλευτικές υπηρεσίες σχετικά με την αμερικανική κυβέρνηση, έναντι ετήσιας αμοιβής 600.000 δολαρίων. Κυκλοφορούν ωστόσο δημοσιεύματα που υποστηρίζουν ότι η κυβέρνηση της Ελλάδας πιέστηκε να προωθήσει ορισμένα νομοσχέδια από την απερχόμενη κυβέρνηση Μπάιντεν. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, το δημόσιο ενδιαφέρον για τα μέτρα ήταν ιδιαίτερα περιορισμένο, με μόλις 30 γάμους να πραγματοποιούνται μέχρι σήμερα στο πλαίσιο αυτών των πρωτοβουλιών.

Στην πρόσφατη ομιλία του στο Μόναχο, ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς δήλωσε ότι «κανένας ψηφοφόρος στην Ευρώπη δεν προσήλθε στις κάλπες για να ανοίξουν οι πύλες σε εκατομμύρια μη ελεγχόμενους μετανάστες», αναδεικνύοντας την αυξανόμενη ανησυχία για τις συνέπειες της πολιτικής της μετανάστευσης στην περιοχή.

Εξαιτίας της πίεσης που ασκούν οι ΜΚΟ, οι οποίες επωφελούνται από τις χρηματοδοτήσεις της USAID, η πολιτική “ανοιχτών θυρών” έχει καταστεί επίσημη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία κατανέμει μεγάλα ποσά για την αναμόρφωση των ευρωπαϊκών κοινωνιών, ενώ ταυτόχρονα οι πολίτες της ΕΕ πλήττονται από την οικονομική κρίση και τη φτωχοποίηση. Αντίθετα, η Τουρκία, αξιοποιώντας την κατάσταση, έχει απαιτήσει οποιαδήποτε κονδύλια για παράτυπους μετανάστες να κατευθύνονται απευθείας στον κρατικό της κορβανά, αποφεύγοντας τη διαχείριση αυτών των πόρων από ανεξέλεγκτες ΜΚΟ.

Η ειρωνεία εντείνεται, καθώς η Ελλάδα, η οποία έχει επωμιστεί τον μεγαλύτερο όγκο των επιπτώσεων των πολιτικών ασύλου της ΕΕ, συνεχίζει να χρηματοδοτεί την USAID με μεγάλα ποσά, όπως τα 2,9 εκατομμύρια δολάρια το 2010 για δύο προγράμματα στο Αφγανιστάν, τα οποία τελικά δεν εφαρμόστηκαν ποτέ. Αυτή η κατάσταση οδήγησε την Ελλάδα να ζητήσει αποζημίωση το 2017.

Μια σημαντική αναφορά στο θέμα είναι το βιβλίο του αείμνηστου νομικού και ακαδημαϊκού Βασίλειου Μαρκεζίνη, “Μια Νέα Εξωτερική Πολιτική για την Ελλάδα”, στο οποίο εξηγεί τα μυστικά κονδύλια του Υπουργείου Εξωτερικών που παραμένουν εκτός κρατικού ελέγχου, διοχετεύοντας χρήματα σε διάφορες χώρες για ζητήματα που δεν συνάδουν με τα ελληνικά συμφέροντα.

Όλα αυτά συμβαίνουν ενώ η Ελλάδα αντιμετωπίζει σοβαρά ζητήματα εθνικής άμυνας, όπως η ανάγκη αναβάθμισης του στόλου του πολεμικού ναυτικού, και ενώ η Τουρκία συνεχώς αμφισβητεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Ο μέσος Έλληνας, εν μέσω υπερφορολόγησης, πληθωρισμού, αισχροκέρδειας και λιτότητας, αναρωτιέται αν ήρθε η ώρα για έναν πραγματικό πολιτικό μεταρρυθμιστή, αποφασισμένο να επικεντρωθεί σε ουσιαστικά ζητήματα, παρά σε γενικές περικοπές.

Η Ελλάδα φαίνεται να έχει ανάγκη από μια υπηρεσία κυβερνητικής αποτελεσματικότητας, παρόμοια με εκείνη που έχει δημιουργήσει ο Έλον Μασκ στην αμερικανική κυβέρνηση, προκειμένου να σταματήσει τη σπατάλη των φορολογούμενων χρημάτων σε ιδεολογικές δράσεις που δεν εξυπηρετούν τα εθνικά συμφέροντα.