Στο επίκεντρο έντονης κριτικής βρίσκεται η πολιτική ηγεσία του Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, με αφορμή δημόσιες τοποθετήσεις του Γενικού Γραμματέα του υπουργείου, Αντώνης Οικονόμου, για το ευρωπαϊκό πρόγραμμα SAFE. Παράγοντες της αμυντικής βιομηχανίας κάνουν λόγο για απόσταση ανάμεσα στις εξαγγελίες του Πρωθυπουργού περί ενίσχυσης της εγχώριας παραγωγής και στις επιλογές που εφαρμόζονται στην πράξη από τη λεωφόρο Μεσογείων.
Η αντιπαράθεση εστιάζει στον ρόλο που αποδίδεται στις εταιρείες στο πλαίσιο του SAFE. Σύμφωνα με ανάλυση του Defence Point, η άποψη του κ. Οικονόμου ότι η συμμετοχή της βιομηχανίας αποτελεί «μύθο» συγκρούεται με όσα ισχύουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Στα περισσότερα κράτη-μέλη, οι προτάσεις που υποβλήθηκαν βασίστηκαν σε ώριμα σχέδια βιομηχανικών φορέων, ενώ το ίδιο το πρόγραμμα προβλέπει τη χρηματοδότηση επενδύσεων, εφόσον αυτές συνδέονται με κοινές προμήθειες.
Κύκλοι της αγοράς επισημαίνουν ότι, την ώρα που χώρες όπως η Γερμανία προώθησαν συστηματικά τις δικές τους εταιρείες μέσω συνεργασιών, η ελληνική προσέγγιση εμφανίζεται να αφήνει εκτός σχεδιασμού την εγχώρια αμυντική βιομηχανία, δημιουργώντας αμφιβολίες για τη στρατηγική κατεύθυνση.
Ενδεικτική θεωρείται η υπόθεση των πυρομαχικών των 120 χιλιοστών για τα άρματα Leopard. Παρά το γεγονός ότι τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα είχαν παρουσιάσει επενδυτικό σχέδιο με στόχο εγχώρια παραγωγή σε ποσοστό 60%, η τελική ελληνική πρόταση στο SAFE φέρεται να μην περιλαμβάνει πιστώσεις για την αναβάθμιση των παραγωγικών τους δυνατοτήτων. Το αποτέλεσμα, σύμφωνα με την κριτική, είναι ένα πρόγραμμα χωρίς ουσιαστικό ελληνικό βιομηχανικό αποτύπωμα.
Η απουσία συντονισμού ανάμεσα στο υπουργείο και τη βιομηχανία εκτιμάται ότι ενδέχεται να οδηγήσει και σε απώλειες χρηματοδότησης. Οι κοινοτικοί κανόνες απαιτούν την υπογραφή συμβάσεων έως τις 30 Μαΐου 2026, με το διαθέσιμο χρονικό περιθώριο να θεωρείται ασφυκτικό για διαδικασίες προκήρυξης και διαπραγμάτευσης. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το ενδεχόμενο απώλειας σημαντικού μέρους της χρηματοδότησης για τον τηλεπικοινωνιακό δορυφόρο, έργο προϋπολογισμού περίπου 400 εκατ. ευρώ.
Αμφισβητείται επίσης το επιχείρημα περί περιορισμένου δημοσιονομικού χώρου, το οποίο έχει προβληθεί από τον υπουργό Άμυνας Νίκος Δένδιας και τον Γενικό Γραμματέα. Σύμφωνα με την κριτική, η ανάθεση έργων σε ελληνικές εταιρείες ενισχύει τα δημόσια έσοδα μέσω φόρων και θέσεων εργασίας, περιορίζει το κόστος μακροχρόνιας υποστήριξης των συστημάτων και συμβάλλει στην τεχνολογική αυτάρκεια, σε αντίθεση με λύσεις αβέβαιης απόδοσης.
Το άρθρο καταλήγει με σαφή αναφορά προς το Μαξίμου, υποστηρίζοντας ότι οι επιλογές που εφαρμόζονται υπονομεύουν το διακηρυγμένο όραμα για ισχυρή αμυντική βιομηχανία. Το SAFE παρουσιάζεται ως κρίσιμο τεστ, το οποίο αναδεικνύει τον κίνδυνο να παραμείνει η χώρα εγκλωβισμένη σε κρατικές δομές όπως η ΕΑΒ και τα ΕΑΣ, ενώ παραμένουν αναξιοποίητες οι δυνατότητες της ιδιωτικής πρωτοβουλίας.
