Μια παλαιά υπόθεση, με σημαντικές οικονομικές και θεσμικές προεκτάσεις, επανέρχεται στην επικαιρότητα, αναδεικνύοντας το δίκτυο εταιρειών, τις διαδρομές σημαντικών χρηματικών ποσών και τα ανοιχτά ζητήματα που συνδέονται με το σκάνδαλο του ΙΕΚ ΔΟΜΗ. Στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται η Λαμπρινή Κακιούζη, η οποία το τελευταίο διάστημα εμφανίζεται στον δημόσιο λόγο ως εκπρόσωπος της προσπάθειας εξυγίανσης στον χώρο της επαγγελματικής κατάρτισης, ενώ στο παρελθόν το όνομά της έχει συνδεθεί με εταιρείες που άφησαν οφειλές προς τα ασφαλιστικά ταμεία.
Η έρευνα φέρνει στο φως τόσο τις παλαιότερες υποθέσεις που αφορούν οφειλές εκατομμυρίων ευρώ όσο και τη συνέχεια της επιχειρηματικής δραστηριότητας μέσω νέων εταιρικών σχημάτων, με κοινές έδρες και πρόσωπα που εμφανίζονται εκ νέου σε θέσεις ευθύνης. Παράλληλα, οι πρόσφατες κρατικές χρηματοδοτήσεις προς εταιρείες που συνδέονται με το ίδιο δίκτυο εντείνουν τα ερωτήματα σχετικά με τη διαφάνεια και τους μηχανισμούς ελέγχου στη διαχείριση δημόσιων πόρων.
Η υπόθεση του ΙΕΚ ΔΟΜΗ, τα υψηλά χρέη προς τα ασφαλιστικά ταμεία και η εμπλοκή του ονόματος της Λαμπρινής Κακιούζη επανέρχονται στο προσκήνιο, αναδεικνύοντας ζητήματα που παραμένουν σε εκκρεμότητα.
Η ίδια, η οποία εμφανίζεται ως γνώστης των προγραμμάτων της ΔΥΠΑ και ως εκπρόσωπος της εξυγίανσης του κλάδου, είναι πρόσωπο γνωστό στον χώρο της κατάρτισης. Το όνομά της συνδέεται επί σειρά ετών με ένα ευρύ πλέγμα εταιρειών στον τομέα της εκπαίδευσης, οι οποίες άφησαν σημαντικές οφειλές προς τα ασφαλιστικά ταμεία.
Η απαρχή της υπόθεσης τοποθετείται στο 2013, όταν το ΙΕΚ ΔΟΜΗ ανέστειλε τη λειτουργία του, αφήνοντας οικονομικές εκκρεμότητες ύψους εκατομμυρίων ευρώ. Την ίδια περίοδο, ο τότε διοικητής του ΙΚΑ Ροβέρτο Σπυρόπουλος κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά, σύμφωνα με την οποία 22 εκπρόσωποι του ΙΕΚ, συνδεόμενοι με τον Γιώργο Τσατσαμπά και την οικογένειά του, κατηγορούνταν για ζημία που υπερέβαινε τα 6 εκατομμύρια ευρώ, με ανοικτό το ενδεχόμενο περαιτέρω επιβάρυνσης.
Στη σχετική μήνυση περιγραφόταν ένας μηχανισμός σύστασης εταιρειών παροχής εκπαιδευτικών υπηρεσιών, στις οποίες απασχολούνταν προσωπικό, καθώς και άλλων εταιρειών που, χωρίς να πληρούν τις νόμιμες προϋποθέσεις, διέθεταν εργαζομένους στις πρώτες. Μέσω της διαδοχικής μετακίνησης προσωπικού και δραστηριοτήτων, ορισμένες εταιρείες οδηγούνταν σε αδυναμία εκπλήρωσης των υποχρεώσεών τους, αφήνοντας οφειλές προς τα ασφαλιστικά ταμεία χωρίς σαφή προσδιορισμό ευθύνης.
Στο εν λόγω δίκτυο περιλαμβάνονταν, μεταξύ άλλων, οι εταιρείες ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΙΕΚ ΕΨΙΛΟΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ Α.Ε., ICT HELLAS A.E. και ΖΥΓΟΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ Α.Ε. Στα διοικητικά τους συμβούλια συμμετείχαν ο Γιώργος Τσατσαμπάς και συγγενικά του πρόσωπα, ενώ το όνομα της Κακιούζη δεν εμφανιζόταν επισήμως, αν και, σύμφωνα με στοιχεία του ΙΚΑ, της αποδίδονταν ευθύνες για τις οφειλές.
Τα ποσά που καταγράφονται είναι ενδεικτικά της έκτασης της υπόθεσης: 3.037.339,12 ευρώ για την πρώτη εταιρεία, 1.354.425,05 ευρώ για τη δεύτερη και 2.599.297,93 ευρώ για την τρίτη, δηλαδή συνολικά σχεδόν 7 εκατομμύρια ευρώ. Η απόδοση ευθύνης σε πρόσωπο που δεν εμφανιζόταν στα διοικητικά σχήματα αποτέλεσε αντικείμενο προβληματισμού.
Στη συνέχεια, μετά την παύση λειτουργίας του αρχικού σχήματος, ιδρύθηκε νέο ΙΙΕΚ DOMI, με την Κακιούζη στη θέση της προέδρου και διευθύνουσας. Η ίδια υποστήριξε ότι επρόκειτο για νέα επιχειρηματική προσπάθεια χωρίς σύνδεση με το παρελθόν, αναφέροντας ότι είχε βρεθεί εκτός αγοράς εργασίας μαζί με άλλους εργαζομένους. Την ίδια περίοδο, δημοσιεύματα έκαναν λόγο για επανεμφάνιση των ίδιων προσώπων και για χρήση νέων εταιρικών σχημάτων με σκοπό τη διαχείριση των εκκρεμοτήτων.
Η υπόθεση προσέλαβε και πολιτική διάσταση, όταν ο τότε υπουργός Παιδείας Ανδρέας Λοβέρδος ανακοίνωσε το κλείσιμο της επιχείρησης. Από την πλευρά τους, οι εμπλεκόμενοι υποστήριξαν ότι επρόκειτο για στοχοποίηση και ανταγωνισμό, δηλώνοντας ότι θα προσφύγουν στη Δικαιοσύνη. Η εξέλιξη των οφειλών παραμένει ασαφής, παρά αναφορές για λήψη μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης.
Στο παρόν, η Κακιούζη επανεμφανίζεται μέσω νέων εταιρικών δραστηριοτήτων που παρουσιάζουν ομοιότητες με τις προηγούμενες. Συνδέεται με την εταιρεία πιστοποιήσεων GLOBALCERT, όπου εμφανίζεται ως διευθύντρια, ενώ ιδιοκτησιακές σχέσεις οδηγούν σε πρόσωπα της ίδιας οικογένειας που είχαν εμπλακεί και στις παλαιότερες υποθέσεις. Η έδρα της εταιρείας βρίσκεται στην οδό Σόλωνος, στην ίδια διεύθυνση με την εταιρεία ΖΥΓΟΣ.
Παράλληλα, έως το 2022 συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΑΧΧΟΝ PLUS, η οποία δηλώνει επίσης την ίδια έδρα. Από το 2022 και έπειτα εμφανίζεται νέος διαχειριστής, ενώ για τραπεζικές συναλλαγές εξουσιοδοτείται ο Γιώργος Τσατσαμπάς, γεγονός που επαναφέρει τα ίδια πρόσωπα στο προσκήνιο.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η χρηματοδότηση της εταιρείας, καθώς το 2023 η ΑΧΧΟΝ PLUS έλαβε κρατική ενίσχυση ύψους 13.103.538,80 ευρώ για δράσεις ανάπτυξης δεξιοτήτων προσωπικού, εξέλιξη που εγείρει ερωτήματα σε σχέση με το ιστορικό των εμπλεκόμενων προσώπων.
