Σκουπίδια στον βυθό της Κέρκυρας σε βάθος 5 μέτρων

Ο φωτορεπόρτερ Γιώργος Κονταρίνης επισκέφθηκε ξανά μια παραλία της Κέρκυρας, όπου πριν από έναν χρόνο είχε αποτυπώσει με τον φακό του την εκτεταμένη ρύπανση του βυθού. Η νέα του κατάδυση, σε βάθος μόλις τεσσάρων έως πέντε μέτρων και σε απόσταση περίπου δέκα μέτρων από την ακτή, έφερε στο φως μια ακόμη πιο ανησυχητική εικόνα. Περισσότερες από πέντε ξαπλώστρες, βάσεις και ομπρέλες, καθώς και ένα τμήμα θαλάσσιου ποδηλάτου, βρίσκονται σκορπισμένα στον βυθό, δημιουργώντας έναν υποθαλάσσιο σκουπιδότοπο.

Ο κ. Κονταρίνης, μιλώντας για τα ευρήματά του, ανέφερε ότι η κατάσταση δεν έχει βελτιωθεί σε σχέση με πέρυσι, όταν είχε καταγράψει «δάση» από ομπρέλες στον βυθό, προκαλώντας ευρεία δημοσιότητα. Παρά τις παρεμβάσεις που είχαν γίνει στο μεταξύ, τα αντικείμενα παραμένουν στη θέση τους, ενώ ο ίδιος εκτιμά ότι πιθανότατα παρασύρθηκαν από κάποιο έντονο καιρικό φαινόμενο, όπως ένα μπουρίνι, χωρίς όμως να απομακρυνθούν στη συνέχεια. Η αντίθεση ανάμεσα στο φυσικό περιβάλλον και τα ανθρώπινα απορρίμματα είναι έντονη, καθώς στη μία πλευρά της παραλίας ο βυθός φιλοξενεί αστερίες, ψάρια και βράχια, ενώ στην άλλη δεσπόζουν οι ομπρέλες και οι βάσεις τους.

Το πρόβλημα δεν είναι μεμονωμένο

Η Αυγή Μεταξά, εκπρόσωπος της περιβαλλοντικής οργάνωσης Greek Eco Project, υπογράμμισε ότι το φαινόμενο της ρύπανσης του βυθού δεν περιορίζεται στην Κέρκυρα, αλλά είναι διάχυτο σε όλη την Ελλάδα. Η οργάνωση πραγματοποιεί συστηματικούς καθαρισμούς σε διάφορες περιοχές, με τα ευρήματα να ποικίλλουν ανάλογα με την τοποθεσία και τις ανθρώπινες δραστηριότητες. Στη Λήμνο, για παράδειγμα, οι δύτες εντοπίζουν συχνά προϊόντα και απορρίμματα που μεταφέρονται από τα θαλάσσια ρεύματα από τη γειτονική χώρα, ενώ στη Χαλκιδική συναντούν αλιευτικό εξοπλισμό, έπιπλα, ρούχα, ποδήλατα και πατίνια, ιδιαίτερα μετά από πλημμυρικά φαινόμενα. Όπως χαρακτηριστικά σημείωσε η κα Μεταξά, «ό,τι σκουπίδι δημιουργούμε», αργά ή γρήγορα μπορεί να καταλήξει στη θάλασσα.

Το υψηλό κόστος των καθαρισμών

Η διαδικασία απομάκρυνσης των απορριμμάτων από τον βυθό είναι ιδιαίτερα απαιτητική και δαπανηρή. Οι καθαρισμοί πραγματοποιούνται από εθελοντές δύτες με ειδική εκπαίδευση και πιστοποίηση, ενώ απαιτείται εξειδικευμένος εξοπλισμός και η συμμετοχή πολλών ατόμων για την ανέλκυση των αντικειμένων. Σύμφωνα με την κα Μεταξά, το κόστος μιας διήμερης επιχείρησης σε μια ιδιαίτερα επιβαρυμένη περιοχή μπορεί να φτάσει ακόμη και τις 10.000 ευρώ. Οι δύτες του Greek Eco Project συμμετέχουν εθελοντικά και δεν αμείβονται, ωστόσο τα έξοδα για τον εξοπλισμό, την οργάνωση και την υποστήριξη των εθελοντών είναι σημαντικά. Η οργάνωση στηρίζεται σε χορηγούς για να καλύψει αυτές τις δαπάνες, ενώ καθαρισμούς πραγματοποιούν και καταδυτικές σχολές σε συνεργασία με δήμους και τοπικούς φορείς.

Ανάγκη για αλλαγή νοοτροπίας

Η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, όπως τόνισε η κα Μεταξά, προϋποθέτει την αλλαγή νοοτροπίας και την ενίσχυση της ενημέρωσης των πολιτών. «Έχουμε μάθει πολλά χρόνια να λειτουργούμε λάθος και το να αλλάξουμε τις λανθασμένες νοοτροπίες είναι δύσκολο, αλλά το προσπαθούμε», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι η ενημέρωση αποτελεί το πρώτο βήμα για τη βελτίωση των συμπεριφορών. Από την πλευρά του, ο Γιώργος Κονταρίνης έθεσε το ζήτημα της ευθύνης των αρμόδιων αρχών. Όπως σημείωσε, είναι αδύνατον να γνωρίζουν σε κάθε περίπτωση τι υπάρχει κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, ωστόσο, όταν υπάρχει σχετική αναφορά, ο δήμος ή άλλη αρμόδια αρχή θα πρέπει να μεριμνά άμεσα για την απομάκρυνση των αντικειμένων.