Τέμπη – Τηλκερίδης: «Σκοπός της κυβέρνησης ήταν να μη χαλάσει η εικόνα της»

Με σκληρές καταγγελίες για κυβερνητικές ευθύνες, σοβαρές ελλείψεις στην ασφάλεια των σιδηροδρόμων και παραλείψεις της δικαστικής έρευνας συνεχίστηκε η δίκη για την τραγωδία των Τεμπών. Η κατάθεση του Χρήστου Τηλκερίδη, πατέρα του 23χρονου Άγγελου, που έχασε τη ζωή του στη σύγκρουση των δύο τρένων, ανέδειξε την οργή των οικογενειών για τις συνθήκες του δυστυχήματος και τη διαχείριση που ακολούθησε.

Κατά τη συνεδρίαση της Δευτέρας 12 Οκτωβρίου 2026 στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Λάρισας, συγγενείς θυμάτων περιέγραψαν τις τραγικές απώλειες, καταγγέλλοντας ελλείψεις στα συστήματα ασφαλείας, προβλήματα στη λειτουργία του σιδηροδρόμου και εκκρεμότητες στη διερεύνηση της υπόθεσης.

Ο Χρήστος Τηλκερίδης προσκόμισε στο δικαστήριο την ιατροδικαστική έκθεση του γιου του, στην οποία ως αιτία θανάτου αναφέρεται η καθολική απανθράκωση. Με την κατάθεσή του αμφισβήτησε έντονα την επάρκεια της ανακριτικής διαδικασίας και του κατηγορητηρίου.

Χρήστος Τηλκερίδης: Σκληρές αιχμές κατά κυβέρνησης και ανακριτή

Ο πατέρας του Άγγελου εξαπέλυσε δριμεία κριτική στον εφέτη ανακριτή που χειρίστηκε την υπόθεση, χαρακτηρίζοντάς τον «νεκροθάφτη της υπόθεσης» και υποστηρίζοντας ότι η ανάκριση δεν ανέδειξε το σύνολο των ευθυνών.

Εξέφρασε την έντονη διαφωνία του με το εύρος του κατηγορητηρίου, αναφερόμενος στην απουσία πολιτικών προσώπων, μεταξύ των οποίων ο πρώην υπουργός Μεταφορών Κώστας Αχ. Καραμανλής και ο Χρήστος Τριαντόπουλος, από τη συγκεκριμένη δίκη.

Στρέφοντας την κριτική του στην κυβέρνηση, υποστήριξε ότι πρωταρχικό της μέλημα μετά τη σύγκρουση ήταν η προστασία της δημόσιας εικόνας της, αποδίδοντας προσωπική πολιτική ευθύνη στον Κυριάκο Μητσοτάκη για τους χειρισμούς που ακολούθησαν.

Κατά την εκτίμησή του, οι ευθύνες για την κατάσταση του σιδηροδρομικού δικτύου πριν από το δυστύχημα αφορούν διαχρονικά το πολιτικό σύστημα, ενώ η μεταγενέστερη διαχείριση βαρύνει τη σημερινή κυβέρνηση.

Ο Χρήστος Τηλκερίδης ανέφερε ακόμη ότι θα συνεχίσει να διεκδικεί δικαιοσύνη για τον γιο του, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι από την εξέλιξη της δίκης θα κριθεί σε σημαντικό βαθμό η εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς.

Οι αναφορές του σε κυβερνητικά και δικαστικά πρόσωπα αποτελούν καταγγελίες και αξιολογήσεις του μάρτυρα, οι οποίες δεν συνιστούν δικαστικά διαπιστωμένες ποινικές ευθύνες.

Οι καταθέσεις των συγγενών για την ασφάλεια, τις εκταφές και τις συνθήκες εργασίας

Η ακροαματική διαδικασία ξεκίνησε με την κατάθεση της Σοφίας Στεφανάκη, κόρης της 51χρονης εργαζόμενης στο κυλικείο της επιβατικής αμαξοστοιχίας, η οποία σκοτώθηκε στο δυστύχημα.

Η μάρτυρας περιέγραψε τις απαιτητικές συνθήκες εργασίας της μητέρας της και τις πολλές ώρες που περνούσε στα τρένα. Όπως ανέφερε, η οικογένεια προσπαθούσε να την πείσει να αναζητήσει διαφορετική εργασία.

Παρά τις παραλείψεις και τα λάθη που θεωρεί ότι έχουν σημειωθεί κατά τη διερεύνηση, δήλωσε ότι εξακολουθεί να διατηρεί εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη.

Σημαντικά ζητήματα για την ασφάλεια των σιδηροδρομικών μεταφορών έθεσε και ο Αδάμ Αδαμάκης, πατέρας του Ιορδάνη, ο οποίος έχασε τη ζωή του στην τραγωδία.

Στην κατάθεσή του υποστήριξε ότι η εικόνα που παρουσίαζαν οι σιδηροδρομικές μεταφορές προς το επιβατικό κοινό δεν ανταποκρινόταν στις πραγματικές συνθήκες λειτουργίας του δικτύου.

Αναφέρθηκε στην απουσία ή στη μη λειτουργία κρίσιμων συστημάτων ασφαλείας, όπως η τηλεδιοίκηση, η αυτόματη πέδηση και οι μηχανισμοί επικοινωνίας, ζητώντας από το δικαστήριο να εξετάσει το σύνολο των στοιχείων.

Παράλληλα, επέκρινε τη διαχείριση του χώρου της σύγκρουσης, υποστηρίζοντας ότι δεν έγιναν οι απαραίτητες ενέργειες για τη διαφύλαξη των αποδεικτικών στοιχείων.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στο αίτημα εκταφής του γιου του. Όπως κατέθεσε, η οικογένεια αποφάσισε να το αποσύρει επειδή θεώρησε ότι η διαδικασία δεν αντιμετωπίστηκε με την απαιτούμενη σοβαρότητα.

Ο Αδάμ Αδαμάκης ζήτησε να διερευνηθούν όλες οι ενδεχόμενες ευθύνες, ανεξάρτητα από την πολιτική, υπηρεσιακή ή θεσμική θέση των εμπλεκομένων.

Στο δικαστήριο κατέθεσε επίσης η Ειρήνη Ράπτη, σύζυγος του ελεγκτή Ιωάννη Καριώτη, η οποία περιέγραψε ιδιαίτερα προβληματικές συνθήκες λειτουργίας των σιδηροδρόμων.

Μίλησε για υπεράριθμους επιβάτες, εξαντλητικά ωράρια προσωπικού και ελλιπή συντήρηση των συρμών, χαρακτηρίζοντας τα τρένα «κινούμενα νεκροταφεία».

Οι καταθέσεις των οικογενειών επαναφέρουν στο επίκεντρο της δίκης τις διαχρονικές ελλείψεις στη σιδηροδρομική ασφάλεια και τη διαχείριση των αποδεικτικών στοιχείων μετά τη σύγκρουση.

Η δικαστική διαδικασία συνεχίζεται με την εξέταση μαρτύρων και την αξιολόγηση των στοιχείων της δικογραφίας, ενώ οι συγγενείς των θυμάτων επιμένουν στην ανάγκη πλήρους διερεύνησης των συνθηκών της τραγωδίας και απόδοσης των ευθυνών που θα προκύψουν από την αποδεικτική διαδικασία.