Το υπόγειο σπήλαιο που ανακαλύφθηκε στη Σελήνη θα μπορούσε να στεγάσει μελλοντικούς σεληνιακούς αστροναύτες

Ερευνητές ανακάλυψαν ένα σπήλαιο στη Σελήνη που θεωρητικά θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως καταφύγιο για τις μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές. Το σπήλαιο εντοπίστηκε χάρη σε νέες τεχνικές για την επεξεργασία δεδομένων από το ραντάρ της αποστολής Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO) της NASA που κινείται σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη.

«Οι θεωρίες για αυτές τις σπηλιές κυκλοφορούν εδώ και πάνω από 50 χρόνια, αλλά είναι η πρώτη φορά που αποδεικνύουμε την ύπαρξή τους», δήλωσε ο αστρονόμος Λορέντζο Μπρουτσόνε από το Πανεπιστήμιο του Τρέντο στην Ιταλία.

Το περιβάλλον στη Σελήνη είναι πολύ διαφορετικό από αυτό στο οποίο εξελιχθήκαμε, επομένως δεν είναι πολύ ευγενικό με την ανθρώπινη φυσιολογία. Δεν υπάρχει ατμόσφαιρα για να αναπνεύσουμε. Και μετά είναι και οι θερμοκρασίες. Μια μέρα στη Σελήνη διαρκεί περίπου 14 ημέρες, όπως και η νύχτα της. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, οι θερμοκρασίες μπορεί να φτάσουν έως και τους 121 βαθμούς Κελσίου (250 Φαρενάιτ), αλλά στη συνέχεια να πέφτουν στους -133 βαθμούς Κελσίου (-208 Φαρενάιτ) μετά τη δύση του ηλίου.

Για να μην αναφέρουμε την ηλιακή και την κοσμική ακτινοβολία. Η ατμόσφαιρα της γης μας προστατεύει από τα χειρότερα. Η Σελήνη αποτελεί ένα περιβάλλον ακτινοβολίας που θα μπορούσε να θεωρηθεί επικίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία.

Cue σωλήνες λάβας. Αυτά δημιουργούνται όταν η λάβα στερεοποιείται στην επιφάνεια ενώ συνεχίζει να ρέει από κάτω. Τελικά, το υπόγειο ρεύμα της λάβας αποστραγγίζεται, αφήνοντας μια κούφια κοιλότητα κάτω από ένα συμπαγές πλέον στρώμα ηφαιστειακών πετρωμάτων – μια φυσική σπηλιά.

Μπορούν να συμβούν οπουδήποτε υπήρξε ηφαιστειακή δραστηριότητα. Τα έχουμε εδώ στη Γη, έχουν εντοπιστεί στον Άρη και ολόκληρα δίκτυα πιστεύεται ότι υπάρχουν στη Σελήνη.

Αυτοί οι σωλήνες λάβας της Σελήνης παρουσιάζουν έντονο ενδιαφέρον για τους επιστήμονες που σχεδιάζουν σεληνιακές αποστολές εξερεύνησης, καθώς θα παρείχαν μια ανθρώπινη βάση προστασίας της Σελήνης από το σκληρό επιφανειακό περιβάλλον. Αλλά η θετική αναγνώριση ενός συστήματος σπηλαίων μόνο από τρύπες στη σεληνιακή επιφάνεια ήταν λίγο δύσκολη.

Η ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον αστρονόμο Λεονάρντο Κάρερ από το Πανεπιστήμιο του Τρέντο, ανέλυσε τα δεδομένα που συνέλεξε το LRO της NASA το 2010. Καθώς πετούσε πάνω από μια αρχαία σεληνιακή πεδιάδα βασάλτη που ονομάζεται «Θάλασσα της Ηρεμίας», το ραντάρ εντόπισε έναν λάκκο στην επιφάνεια της Σελήνης.

“Χρόνια αργότερα έχουμε αναλύσει αυτά τα δεδομένα με πολύπλοκες τεχνικές επεξεργασίας σήματος που αναπτύξαμε πρόσφατα και ανακαλύψαμε αντανακλάσεις ραντάρ από την περιοχή του λάκκου που εξηγούνται καλύτερα από έναν υπόγειο αγωγό σπηλαίων”, λέει ο Bruzzone .

«Αυτή η ανακάλυψη παρέχει τις πρώτες άμεσες ενδείξεις για έναν προσβάσιμο σωλήνα λάβας κάτω από την επιφάνεια της Σελήνης».

Το επόμενο βήμα ήταν να διαμορφώσουμε το σχήμα της σήραγγας κάτω από τον φεγγίτη. Η καλύτερη εξήγηση για τη δομή, βρήκαν οι ερευνητές, ήταν ένας σωλήνας λάβας που εκτείνεται από τον φεγγίτη, στο εσωτερικό της Σελήνης.

Τώρα, δεν μπορούμε απλώς να μην ερευνήσουμε κανένα παλιό σημείο στη Σελήνη. Το σημείο προσγείωσης, ειδικά για μια αποστολή με πλήρωμα, πρέπει να εξεταστεί προσεκτικά . Έχουμε ήδη στείλει ανθρώπους στη Θάλασσα της Ηρεμίας, επομένως είναι απίθανο να είναι στην κορυφή της λίστας για την επόμενη αποστολή, ειδικά επειδή οι πολικές περιοχές έχουν συναρπαστικά χαρακτηριστικά για έλεγχο, όπως κρατήρες με πιθανό πάγο νερού .

Αλλά το να βρεθεί ένας σωλήνας λάβας στη Σελήνη σημαίνει ότι είναι πιθανό να υπάρχουν περισσότεροι εκεί πάνω που περιμένουν να ανακαλυφθούν. Και ο εντοπισμός του πού βρίσκονται θα μπορούσε να βοηθήσει στον περιορισμό των καλύτερων τοποθεσιών για μια μακροπρόθεσμη σεληνιακή βάση .

«Αυτή η έρευνα», λέει ο πλανητικός γεωλόγος Γουές Πάτερσον του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς, «καταδεικνύει πώς τα δεδομένα ραντάρ της Σελήνης μπορούν να χρησιμοποιηθούν με νέους τρόπους για την αντιμετώπιση θεμελιωδών ερωτημάτων για την επιστήμη και την εξερεύνηση και πόσο σημαντικό είναι να συνεχιστεί η συλλογή δεδομένων τηλεπισκόπησης το φεγγάρι.”

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Astronomy.