Υποχρέωση της Πολιτείας να δημοσιοποιήσει τα πρατήρια που έκλεβαν τους οδηγούς με λαθραία καύσιμα

Η ερώτηση αν το κράτος καλύπτει τους λαθρέμπορους καυσίμων, εκείνους που εκμεταλλεύονται το σύστημα και κλέβουν το δημόσιο χρήμα ενώ ταυτόχρονα εξαναγκάζουν τους πολίτες να πληρώνουν υπέρογκα ποσά για καύσιμα που τελικά δεν παραλαμβάνουν πλήρη, είναι απόλυτα δικαιολογημένη και απαιτεί μια ξεκάθαρη απάντηση. Η απάντηση, θα έπρεπε να είναι άμεση και κατηγορηματική: Όχι. Αλλά ισχύει;

Έχουν περάσει ήδη πάνω από οχτώ ημέρες από την αποκάλυψη του ελληνικού FBI, που έφερε στο φως ένα κύκλωμα λαθρεμπορίας καυσίμων, το οποίο χρησιμοποιούσε ειδικό λογισμικό για να βάζει λιγότερα καύσιμα από όσα πλήρωναν οι καταναλωτές και στη συνέχεια να πουλά παράνομα τα καύσιμα χωρίς αποδείξεις και χωρίς την καταβολή των αντίστοιχων φόρων. Τα στοιχεία δείχνουν ότι το κύκλωμα λειτουργούσε σε 54 πρατήρια σε διάφορες περιοχές, όπως η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, η Λάρισα, η Βέροια και η Χαλκίδα. Οι υπεύθυνοι της υπόθεσης έχουν συλληφθεί και έχουν οδηγηθεί στη δικαιοσύνη, όμως το ζήτημα που παραμένει αναπάντητο είναι το εξής:

Γιατί, παρά την έρευνα και τις συλλήψεις, οι διευθύνσεις των πρατηρίων δεν έχουν γίνει δημόσιες; Εάν οι πρατηριούχοι συμμετείχαν σε εγκληματική δραστηριότητα, γιατί δεν γνωστοποιούνται τα ονόματα και οι τοποθεσίες αυτών των πρατηρίων ώστε οι πολίτες να γνωρίζουν ποιοι τους έκλεβαν; Είναι αυτονόητο ότι οι καταναλωτές που πλήρωσαν για καύσιμα, αλλά δεν τα έλαβαν πλήρη, έχουν το δικαίωμα να μάθουν ποιες επιχειρήσεις εμπλέκονται στην απάτη και να προστατευθούν από πιθανές μελλοντικές ζημιές.

Για ποιο λόγο το αρμόδιο υπουργείο Ανάπτυξης, που είναι υπεύθυνο για την εποπτεία της αγοράς, δεν έχει εκδώσει ακόμα δελτίο τύπου με τα ονόματα των εμπλεκόμενων πρατηρίων; Οι πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν, ώστε να μην πέσουν ξανά θύματα απάτης, και να μην προκύψουν νέες φθορές στους ήδη πληγέντες από το κύκλωμα. Η άμεση δημοσιοποίηση αυτών των στοιχείων θα έδειχνε επίσης ότι το κράτος δεν φοβάται να συγκρουστεί με παράνομες δραστηριότητες και είναι διατεθειμένο να προστατεύσει τα συμφέροντα των πολιτών, που είναι οι πραγματικοί θύματα της απάτης.

Γιατί η υπόθεση φαίνεται να καλύπτεται πίσω από ένα “θολό” τοπίο; Η μη γνωστοποίηση των στοιχείων των εμπλεκόμενων πρατηρίων δημιουργεί αμφιβολίες για τη διαφάνεια και την αποτελεσματικότητα των ερευνών. Οι επιχειρηματίες που λειτουργούν με νόμιμο τρόπο κινδυνεύουν να “τσουβαλιαστούν” μαζί με τους παρανομούντες, χωρίς να υπάρχει σαφήνεια για ποιοι εμπλέκονται και ποιοι όχι. Είναι αυτονόητο ότι η δημοσιοποίηση των στοιχείων αυτών δεν θα έβλαπτε τους έντιμους επαγγελματίες, αλλά θα ενίσχυε την εμπιστοσύνη των καταναλωτών στο σύστημα.

Η διαφάνεια στην υπόθεση αυτή είναι ζωτικής σημασίας, όχι μόνο για την απονομή δικαιοσύνης στους πληγέντες πολίτες, αλλά και για να στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι το κράτος δεν θα ανεχτεί τέτοιες εγκληματικές δραστηριότητες. Τα θύματα αυτών των κυκλωμάτων πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να αναζητήσουν δικαίωση, και η καθυστέρηση στη δημοσιοποίηση των πρατηρίων που εμπλέκονται, δεν βοηθά την κατάσταση.

Είναι κρίμα και αδικαιολόγητο για τους πολίτες να μην έχουν πλήρη γνώση και πρόσβαση στις πληροφορίες που τους αφορούν άμεσα, ενώ το κράτος καλείται να προασπιστεί τα συμφέροντά τους.