Νομοσχέδιο για σιδηρόδρομους: Πίσω από τις δηλώσεις Κυρανάκη, εικόνες εγκατάλειψης και αδιαφορίας

Κατά την ακρόαση φορέων στη Βουλή για το νομοσχέδιο αναβάθμισης της ασφάλειας των σιδηροδρόμων, η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από έναν κεντρικό άξονα: θα υπάρξει ουσιαστική αλλαγή ή πρόκειται για μία ακόμη ευκαιρία που θα χαθεί;

Ο αναπληρωτής υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Κωνσταντίνος Κυρανάκης, μίλησε ξεκάθαρα για «νέα κουλτούρα αυστηρότητας», επισημαίνοντας ότι ο Γενικός Κανονισμός Κίνησης (ΓΚΚ) είναι «το ευαγγέλιο» για την ασφάλεια, ενώ τάχθηκε υπέρ της τοποθέτησης καμερών στα σταθμαρχεία, παρά τις ενστάσεις για προσωπικά δεδομένα. «Δεν μιλάμε για κάμερες με ήχο, αλλά για επιβεβαίωση παρουσίας και καθήκοντος», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως όποιος θεωρεί τον εαυτό του ικανό, μπορεί να διεκδικήσει τις νέες, υψηλότερα αμειβόμενες θέσεις.

Από την πλευρά των εργαζομένων, το βασικό μήνυμα ήταν διπλό: συμφωνία με την ανάγκη για ασφάλεια, αλλά και ανησυχία για «σιδηροδρομικούς δύο ταχυτήτων». Έγιναν σαφείς αναφορές σε μισθολογικές αδικίες, στην επιστροφή σε παθογένειες του παρελθόντος, αλλά και στο ότι το κέντρο κυκλοφορίας πανελλαδικής εμβέλειας ίσως να είναι πιο δύσκολο να υλοποιηθεί άμεσα απ’ ό,τι προβλέπει το σχέδιο.

Συγγενείς θυμάτων του δυστυχήματος των Τεμπών κατέθεσαν επίσης προτάσεις, με κεντρικό αίτημα τη διαφάνεια, την ανεξαρτησία των ελέγχων και την κατάργηση του «κατακερματισμού» που – όπως τονίστηκε – αποτέλεσε αχίλλειο πτέρνα. «Οι συστάσεις δεν αρκούν. Απαιτείται εφαρμογή με πολιτική βούληση», υπογράμμισε ο Αντώνης Ψαρόπουλος.

Από τους διοικητικούς φορείς, επιβεβαιώθηκε ότι ήδη έχουν ξεκινήσει ψυχομετρικά και έλεγχοι ουσιών σε εργαζόμενους, ενώ τονίστηκε η ανάγκη ενίσχυσης των δομών εποπτείας και της ΡΑΣ.

Κοινή συνισταμένη σχεδόν όλων των παρεμβάσεων: Το νομοσχέδιο κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά αν δεν εφαρμοστεί στην πράξη, κινδυνεύει να μείνει στα χαρτιά όπως παλαιότερα.