Αμερικανικά πλήγματα σε 80 στόχους στο Ιράν

Σε μια σημαντική κλιμάκωση των εχθροπραξιών στη Μέση Ανατολή, οι ένοπλες δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών προχώρησαν σε βομβαρδισμούς εναντίον περισσότερων από ογδόντα στόχων στο Ιράν. Η επιχείρηση, η οποία πραγματοποιήθηκε ως αντίποινα για τις επιθέσεις εναντίον τριών εμπορικών πλοίων στο Στενό του Ορμούζ, έπληξε ένα ευρύ φάσμα στρατιωτικών υποδομών.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του μεικτού διοικητηρίου των ΗΠΑ για τη Μέση Ανατολή (CENTCOM), τα πλήγματα στόχευσαν ιρανικά συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας, δίκτυα διοίκησης και ελέγχου, παράκτιες εγκαταστάσεις ραντάρ, θέσεις εκτόξευσης πυραύλων κατά πλοίων επιφανείας, καθώς και πάνω από εξήντα μικρά σκάφη των Φρουρών της Επανάστασης. Οι βομβαρδισμοί αυτοί, που ξεκίνησαν τα μεσάνυχτα, ήταν εκτενέστεροι από προηγούμενες επιχειρήσεις, όπως ανέφερε ο ειδησεογραφικός ιστότοπος Axios επικαλούμενος πηγή της κυβέρνησης Τραμπ. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, στο στόχαστρο μπήκαν επίσης θέσεις από τις οποίες εκτιμάται ότι εξαπολύονταν μη επανδρωμένα εναέρια συστήματα.

Οι επιπτώσεις των πληγμάτων έγιναν αισθητές σε διάφορες περιοχές του Ιράν. Ιρανικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν ότι ακούστηκαν εκρήξεις στη Σιρίκ, στη νήσο Κεσμ, καθώς και στην πόλη Μπαντάρ Αμπάς, όπου βρίσκεται ένα σημαντικό λιμάνι. Το κρατικό δίκτυο Press TV έκανε λόγο για αρκετούς τραυματίες στο αλιευτικό και εμπορικό λιμάνι της Σιρίκ. Παράλληλα, πηγή του CNN στην κυβέρνηση Τραμπ χαρακτήρισε τους βομβαρδισμούς ως "τιμωρία", αφήνοντας να εννοηθεί ότι θα έχουν διάρκεια.

Επαναφορά κυρώσεων και διπλωματικές εντάσεις

Στο διπλωματικό πεδίο, η Ουάσιγκτον επανέφερε σε ισχύ τις κυρώσεις στο ιρανικό πετρέλαιο, ως αντίποινα για τα πυρά εναντίον εμπορικών πλοίων. Η κίνηση αυτή έρχεται σε μια περίοδο όπου τα δύο μέρη αλληλοκατηγορούνται για παραβίαση του μνημονίου κατανόησης του Ισλαμαμπάντ, της καταρχήν συμφωνίας που υπέγραψαν στα μέσα Ιουνίου. Η συμφωνία εκείνη προέβλεπε το πλήρες άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ, από το οποίο διέρχεται υπό κανονικές συνθήκες το 20% του παγκόσμιου αργού πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου, καθώς και την άρση των αμερικανικών κυρώσεων. Το de facto κλείσιμο του στενού από την Τεχεράνη είχε προκαλέσει σοβαρούς κλυδωνισμούς στη διεθνή οικονομία και είχε εκτοξεύσει τις τιμές της ενέργειας.

Η βρετανική υπηρεσία επιτήρησης ναυσιπλοΐας UKMTO ανέφερε ότι τρία πλοία χτυπήθηκαν μέσα σε 24 ώρες στην περιοχή του στενού. Το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία έσπευσαν να επιρρίψουν την ευθύνη για δύο από τις επιθέσεις στο Ιράν, καταγγέλλοντας επιθέσεις εναντίον δεξαμενόπλοιων τους. Η διπλωματία του Κατάρ κάλεσε τον Ιρανό επιτετραμμένο, απαιτώντας εξηγήσεις και επιδίδοντας νότα διαμαρτυρίας, ενώ η Σαουδική Αραβία καταδίκασε τη στοχοποίηση του δεξαμενόπλοιου Wedyan. Από την πλευρά του, ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών, Εσμαΐλ Μπαγαεΐ, απέρριψε τις κατηγορίες ως "απαράδεκτες".

Ιρανική αντεπίθεση και περιφερειακή αστάθεια

Η απάντηση του Ιράν ήταν άμεση και δυναμική. Οι Φρουροί της Επανάστασης ανακοίνωσαν ότι έπληξαν συνολικά 85 εγκαταστάσεις σε στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στο Κουβέιτ και το Μπαχρέιν. Σύμφωνα με ανακοίνωση που μεταδόθηκε από το κρατικό δίκτυο IRIB, η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε με χρήση πυραύλων και μη επανδρωμένων εναέριων συστημάτων, ενώ παράλληλα καταρρίφθηκαν drones τύπου MQ-9. Οι ένοπλες δυνάμεις του Κουβέιτ επιβεβαίωσαν ότι δρουν για την αντιμετώπιση "εχθρικών επιθέσεων με πυραύλους και drones", χωρίς να κατονομάσουν τον επιτιθέμενο. Το εμιράτο, όπου είναι εγκατεστημένη αμερικανική αεροπορική βάση, έχει γίνει επανειλημμένα στόχος ιρανικών πληγμάτων από την έναρξη του πολέμου.

Η νέα αυτή κλιμάκωση συμπίπτει με μια περίοδο εθνικού πένθους στο Ιράν, καθώς οργανώνονται εξαήμερες τελετές πριν από την ταφή του πρώην ανώτατου ηγέτη Αλί Χαμενεΐ, ο οποίος σκοτώθηκε στις πρώτες αμερικανοϊσραηλινές επιδρομές. Το πτώμα του μεταφέρθηκε στο Ιράκ, όπου θα γίνουν τελετές στη Νατζάφ και στην Καρμπάλα, πόλεις με ιερούς χώρους λατρείας του σιιτικού ισλάμ. Η Τεχεράνη παραμένει ανυποχώρητη, αποκλείοντας οποιαδήποτε επιστροφή στο προπολεμικό καθεστώς ελεύθερης διέλευσης του Στενού του Ορμούζ, ενώ απειλεί τα πλοία που αποπειρώνται να παρακάμψουν τη μοναδική διαδρομή που επιτρέπει, κατά μήκος των ιρανικών ακτών.