Αμερικανικές Εκλογές 2024: Πώς οι Δημοκρατικοί και τα ΜΜΕ ξεπέρασαν τελικά όλα τα όρια
ΜΜΕ: Η επανεκλογή του Ντόναλντ Τραμπ θα αντιπροσώπευε, αν όχι τη μεγαλύτερη επιστροφή στην πολιτική ιστορία, σίγουρα τη μεγαλύτερη «χειρονομία» που έχει απευθυνθεί ποτέ στους αυτάρεσκους, εγωκεντρικούς και «ανώτερους» ελιτιστές, οι οποίοι πιστεύουν ότι όλοι οι υπόλοιποι είναι σκουπίδια.
Φυσικά, δεν χρειαζόταν να μας αποκαλέσει ο Πρόεδρος Μπάιντεν «σκουπίδια» για να καταλάβουμε ότι για τον «κατεστημένο» αυτά που νοιάζουν τον απλό λαό δεν έχουν καμία σημασία. Ωστόσο, ο Μπάιντεν έκανε αυτή τη χάρη και έβαλε έναν έντονο τόνο στην τελευταία απογοητευτική εβδομάδα της εξωφρενικής προεκλογικής εκστρατείας της Καμάλα Χάρις.
Δεν μπορείς να γίνεις χειρότερος από το «σκουπίδια» — ή μήπως μπορείς; Μήπως ο όρος «Ναζί» είναι χειρότερος; Άλλωστε, οι Ναζί σκότωσαν 17 εκατομμύρια ανθρώπους. Αν συμπεριλάβουμε όλα τα θύματα του φασισμού, ο αριθμός αυτός αυξάνεται σε 20 εκατομμύρια. Ωστόσο, για κάποιο λόγο, τα ΜΜΕ δεν νοιάστηκαν όταν η Χάρις και οι υποστηρικτές της αποκάλεσαν επανειλημμένα τον Τραμπ και τους υποστηρικτές του «Ναζί» ή «φασίστες».
Σχεδόν νιώθεις ότι τα αριστερόστροφα μέσα ενημέρωσης απεχθάνονται τους Ρεπουμπλικάνους όσο και ο Μπάιντεν, η Χάρις και το υπόλοιπο Δημοκρατικό Κόμμα. Εάν υπήρχαν αμφιβολίες, ο τελείως ψευδής ισχυρισμός ότι ο Τραμπ είπε πως ήθελε να εκτελέσει τη Λιζ Τσέινι ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Έκανε έναν απόλυτα βάσιμο ισχυρισμό ότι η πρώην βουλευτής θα είχε λιγότερη διάθεση να υποστηρίξει τους πολέμους αν έπρεπε να συμμετάσχει σε αυτούς. Αλλά αυτό ήταν πολύ «πολύπλοκο» ως επιχείρημα για τους δημοσιογράφους, οι οποίοι αποφάσισαν να πουν ψέματα για αυτό. Αντίθετα, υποστήριξαν κακόβουλα ότι ο Τραμπ κυριολεκτικά ήθελε να βάλει την Τσέινι μπροστά από ένα εκτελεστικό απόσπασμα.
Συνολικά, οι τελευταίες τρεις εβδομάδες ήταν διαφωτιστικές για το πόσο λίγο τα ελίτ στα ΜΜΕ και την πολιτική σέβονται τους απλούς πολίτες και το πόσο πολύ πιστεύουν ότι μπορούν να μας χειραγωγήσουν ώστε να πιστέψουμε τα ψέματά τους.
Αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο, αλλά η πιο πρόσφατη εκδοχή αυτού ξεκίνησε στις 13 Οκτωβρίου, όταν η Καμάλα Χάρις άρχισε να διαδίδει το ψέμα περί «εσωτερικού εχθρού», προσπαθώντας να πείσει τους ψηφοφόρους ότι ο Τραμπ είπε ότι σκοπεύει να χρησιμοποιήσει τον στρατό ενάντια στους πολιτικούς του αντιπάλους.
Στην πραγματικότητα, αυτό δεν συνέβη ποτέ. Η Μαρία Μπαρτιρόμο του Fox News είχε πάρει συνέντευξη από τον Τραμπ και ανέφερε ότι ο Τζο Μπάιντεν δεν περίμενε μια ειρηνική ημέρα εκλογών. Ρώτησε τον Τραμπ εάν περίμενε χάος εκείνη την ημέρα, αναφερόμενη σε «εξωτερικούς υποκινητές» και φέρνοντας ως παράδειγμα έναν Αφγανό που κατηγορήθηκε για τρομοκρατική ενέργεια, καθώς και Κινέζους υπηκόους και εγκληματίες που είχαν περάσει παράνομα τα σύνορα.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Τραμπ είπε ότι δεν ανησυχεί για τους «εξωτερικούς υποκινητές», αλλά περισσότερο για τον «εσωτερικό εχθρό», εννοώντας Αμερικανούς πολίτες που μπορεί να εξεγερθούν μετά τις εκλογές, όπως έγινε και το 2016. Συνέχισε:
«Νομίζω ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι οι εσωτερικοί. Έχουμε μερικούς πολύ κακούς ανθρώπους. Έχουμε μερικούς άρρωστους ανθρώπους, ριζοσπαστικούς αριστερούς τρελούς, και αυτό θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί πολύ εύκολα, αν χρειαστεί, από την Εθνοφρουρά, ή αν είναι πραγματικά αναγκαίο, από τον στρατό, επειδή δεν μπορούμε να το αφήσουμε αυτό να συμβεί».
Αυτό μετατράπηκε στο τελευταίο επιχείρημα της προεκλογικής εκστρατείας της Χάρις, η οποία ισχυρίστηκε ότι ο Τραμπ υποσχέθηκε να χρησιμοποιήσει τον στρατό ενάντια στους πολιτικούς του αντιπάλους. Ήταν άλλο ένα ψέμα από τους Δημοκρατικούς και τα κύρια ΜΜΕ, που είναι είτε απίστευτα ηλίθιοι είτε απίστευτα ανειλικρινείς. Ο τίτλος του CNN ήταν χαρακτηριστικός: «Ο Τραμπ υπονοεί τη χρήση στρατού εναντίον “εσωτερικών εχθρών” την Ημέρα των Εκλογών».
Παρατηρήστε ότι ο Τραμπ δεν «υπονόησε» τη χρήση στρατού. Είπε ότι το χάος θα μπορούσε να αποτραπεί, αν χρειαστεί, από την Εθνοφρουρά, ή, αν είναι πραγματικά απαραίτητο, από τον στρατό. Ποτέ δεν υπονόησε ότι αυτό ήταν το σχέδιό του.
Το πιο προφανές μέρος των ψεμάτων που είπαν το CNN, η Χάρις και η μηχανή του Δημοκρατικού Κόμματος ήταν ότι ο Τραμπ θα μπορούσε να κάνει κάτι, οτιδήποτε, για τη βία την Ημέρα των Εκλογών. ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΠΡΟΣ CNN: Την Ημέρα των Εκλογών, πρόεδρος θα είναι ο Τζο Μπάιντεν, όχι ο Ντόναλντ Τραμπ. Όταν είπε ότι «δεν μπορούμε να το αφήσουμε να συμβεί», στην πραγματικότητα απέδιδε στον Μπάιντεν την κοινή λογική ώστε να μη διακοπεί η πιο ιερή δημοκρατική μας πράξη, η ψήφος.
Ωστόσο, για περισσότερη από μια εβδομάδα, η Χάρις και οι σύμμαχοί της προωθούσαν αυτή την ανοησία, προσπαθώντας να πείσουν τους ψηφοφόρους ότι ο Τραμπ είναι «ασταθής, ανεξέλεγκτος και επικίνδυνος».
Έπειτα, σαν να ήταν όλα σχεδιασμένα, λίγες μέρες αργότερα, στις 22 Οκτωβρίου, ο αρχισυντάκτης του περιοδικού Atlantic, Τζέφρεϊ Γκόλντμπεργκ, έγραψε ένα σκανδαλώδες άρθρο, που επικαλούνταν ανώνυμες πηγές για να ισχυριστεί ότι ο Τραμπ προσέβαλε την οικογένεια της Βανέσα Γκιγιέν, μιας Μεξικανοαμερικανίδας στρατιωτίνας που δολοφονήθηκε στο Τέξας. Το άρθρο περιείχε έναν έπαινο από την αδελφή της Γκιγιέν για την καλοσύνη του Προέδρου Τραμπ προς την οικογένεια, αλλά ο Γκόλντμπεργκ ουσιαστικά αγνόησε αυτό το κομμάτι και αντίθετα δυσφήμισε τον Τραμπ ως έναν αναίσθητο εκμεταλλευτή.
Αργότερα, στο ίδιο άρθρο, ο Goldberg παραθέτει τον στρατηγό John Kelly, τον πρώην διευθυντή προσωπικού του Λευκού Οίκου του Τραμπ, ο οποίος είχε εκφράσει τη δυσαρέσκειά του, να λέει ότι ο Τραμπ του είχε πει: «Χρειάζομαι το είδος των στρατηγών που είχε ο Χίτλερ.»
Αυτή η αμφίβολη παλιά δήλωση επανήλθε και συμπεριλήφθηκε στο άρθρο για έναν μόνο λόγο – για να δώσει περισσότερα επιχειρήματα στην Kamala Harris, στους Δημοκρατικούς, καθώς και στους σχολιαστές στα CNN και MSNBC για τη «θεωρία» τους ότι ο Τραμπ είναι φασίστας. Πολλά στελέχη του Λευκού Οίκου ήταν έτοιμα να αρνηθούν την ιστορία με τον Kelly, αλλά αυτό δεν ενδιέφερε τον Goldberg. Απλά άφησε την ιστορία να εξελιχθεί.
Και ως περαιτέρω απόδειξη της συνεργασίας των μέσων ενημέρωσης με την καμπάνια της Harris, οι New York Times, την ίδια ημέρα, στις 22 Οκτωβρίου, δημοσίευσαν μια συνέντευξη με τον στρατηγό Kelly, στην οποία εκείνος δήλωνε ότι ο Τραμπ «ταιριάζει στον γενικό ορισμό του φασίστα» και ότι «σίγουρα προτιμά την προσέγγιση του δικτάτορα στην κυβέρνηση.»
Αυτή η διπλή επίθεση του Kelly έδωσε την άδεια στη Harris να επεκτείνει την επίθεσή της προς τον Τραμπ ως φασίστα, και έγινε γρήγορα φανερό ότι η καμπάνια της θα αντικαθιστούσε το «χαρά» με τον «φόβο» ως το τελευταίο της επιχείρημα.
Τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης ανέλαβαν αυτόν τον ρόλο ως πρόθυμος συνεργάτης στην προσπάθεια να κρατήσουν τον Τραμπ έξω από τον Λευκό Οίκο. Και ακόμη πριν ο Τραμπ πραγματοποιήσει μία ιστορική συγκέντρωση στο Madison Square Garden στις 27 Οκτωβρίου, πολλά μέσα ενημέρωσης έκαναν παράξενες συγκρίσεις με μια φιλοναζιστική συγκέντρωση του 1939 από το German American Bund σε μια προγενέστερη εκδοχή της φημισμένης αρένας. Ναι, εκείνη η συγκέντρωση του 1939 ήταν μία προσβλητική, αντιαμερικανική συνάθροιση, αλλά δεν είχε καμία σχέση με την συγκέντρωση του Τραμπ, σε άλλο κτήριο, 85 χρόνια αργότερα.
Επιπλέον, οι «ιστορικοί των ψευδών ειδήσεων» με κάποιο τρόπο παρέλειψαν το γεγονός ότι το 1933, λίγο μετά την ονομασία του Αδόλφου Χίτλερ ως καγκελάριου της Γερμανίας, το Αμερικανικό Εβραϊκό Κογκρέσο είχε οργανώσει Ημέρα Εθνικής Διαμαρτυρίας στον ίδιο χώρο. Η Υπηρεσία Εθνικών Πάρκων, στην ιστορία της για το Madison Square Garden, γράφει ότι «Μετά από μία ημέρα νηστείας και προσευχής, περισσότεροι από 55.000 άνθρωποι κατέκλυσαν το MSG III και τους γύρω δρόμους για τη μεγαλύτερη συγκέντρωση. Εβραίοι ηγέτες, πρόεδροι σωματείων, πολιτικοί και χριστιανοί κληρικοί απευθύνθηκαν στο πλήθος. Καταδίκαζαν τους Ναζί και συνέκριναν τον διωγμό των Εβραίων στην Ευρώπη με την τρομοκρατία της Κου Κλουξ Κλαν.»
Τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης επίσης με κάποιο τρόπο παρέλειψαν το γεγονός ότι υπήρχαν ισραηλινές σημαίες και ορθόδοξοι Εβραίοι στην συγκέντρωση του Τραμπ, μαζί με δύο πρώην Δημοκρατικούς υποψήφιους προέδρους, τον πλουσιότερο άνθρωπο της Αμερικής, έναν Αφροαμερικανό βουλευτή και μια ποικιλία εβραίων συμβούλων. Το μόνο που είχε σημασία μακροπρόθεσμα ήταν ότι οι διοργανωτές της συγκέντρωσης είχαν προσκαλέσει έναν περιθωριακό κωμικό που ονομαζόταν Tony Hinchcliffe για να ανοίξει το πρόγραμμα. Τελικά, ο Hinchcliffe ήταν αντάξιος του τίτλου του και προσέβαλε διάφορους ανθρώπους και εθνοτικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των Πουερτορικανών.
«Δεν ξέρω αν το γνωρίζετε, αλλά υπάρχει κυριολεκτικά ένα επιπλέον νησί σκουπιδιών στη μέση του ωκεανού αυτή τη στιγμή. Νομίζω ότι το λένε Πουέρτο Ρίκο», είπε αστειευόμενος.
Τα μέσα ενημέρωσης έπαθαν σοκ, ισχυριζόμενα ότι ο Τραμπ ήταν ρατσιστής επειδή ο κωμικός είχε προσβάλει το Πουέρτο Ρίκο. Αλλά αυτό δεν είχε κανένα νόημα. Ναι, ήταν ένα αμήχανο αστείο, που φαινόταν ακατάλληλο στη μέση μιας πολιτικής εκστρατείας, όπου ο πρώην Πρόεδρος Τραμπ έχει εργαστεί σκληρά για να αυξήσει το μερίδιο της ψήφου του μεταξύ των Ισπανόφωνων. Αλλά ήταν ένα αστείο, και αν και οι περισσότεροι στο κοινό δεν το γνώριζαν, δεν ήταν μια τυχαία προσβολή, αλλά μια επίκαιρη. Το Πουέρτο Ρίκο αντιμετωπίζει ένα σοβαρό πρόβλημα απορριμμάτων εξαιτίας διάφορων παραγόντων, και είναι κάτι που ένας μελλοντικός Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών θα πρέπει να βοηθήσει να επιλυθεί.
Όμως, ο τωρινός πρόεδρος δεν φαίνεται να έχει τη διάθεση. Αντί να χρησιμοποιήσει το άστοχο αστείο για να φέρει την προσοχή στη δύσκολη κατάσταση των συμπολιτών μας στο Πουέρτο Ρίκο, ο Πρόεδρος Μπάιντεν απέφυγε να αναφερθεί στο νησί και προκλητικά είπε: «Τα μόνα σκουπίδια που βλέπω εκεί έξω είναι οι υποστηρικτές του [Τραμπ].»
Και έτσι ερχόμαστε στο απογοητευτικό τελευταίο εβδομάδα της εκστρατείας της Harris. Καθώς κήρυττε για ειρήνη, αδελφοσύνη και ενότητα σε μια ομιλία στο Ellipse στην Ουάσιγκτον, ο προϊστάμενός της, ο Joe Biden, βρισκόταν στον Λευκό Οίκο πίσω της, λέγοντας σε μια διαδικτυακή συνάντηση ότι οι υποστηρικτές του Τραμπ είναι «σκουπίδια». Δεν μπορείς να τα εφεύρεις αυτά.
Το Δημοκρατικό Κόμμα αποκαλύφθηκε και πάλι ως το κόμμα της υποκρισίας, της ανακολουθίας και της αλαζονείας. Όπως το 2016, όταν η βάση των οπαδών του MAGA αγκάλιασε την περιγραφή της Χίλαρι Κλίντον για αυτούς ως «αξιοθρήνητους», έτσι και τώρα οι πιστοί του Τραμπ άρχισαν να χαιρετιούνται ως «κομμάτια σκουπιδιών». Όταν ο Τραμπ κατέβηκε από το αεροσκάφος του στο Green Bay και μπήκε σε ένα απορριμματοφόρο φορώντας το πορτοκαλί γιλέκο του εργαζομένου στον καθαρισμό, έκλεισε τη συμφωνία με εκατομμύρια ψηφοφόρους που έχουν κουραστεί να αγνοούνται.
Μην υποτιμάτε ποτέ το πόσο πολύ το κατεστημένο απεχθάνεται τον Ντόναλντ Τραμπ, αλλά επίσης, μην υποτιμάτε ποτέ το πόσο πολύ οι καθημερινοί Αμερικανοί απεχθάνονται το κατεστημένο. Τέλος της ιστορίας.
