Η Ελευσίνα αποκτά αυξανόμενο βάρος στον σχεδιασμό των Ηνωμένων Πολιτειών για την Ανατολική Μεσόγειο, με έμφαση σε επενδύσεις υποδομών και σε έναν ρόλο που υπερβαίνει τα τοπικά όρια. Η περιοχή εξετάζεται ως σημείο ικανό να στηρίξει ναυπηγοεπισκευαστικές δραστηριότητες και να λειτουργήσει ως συμπληρωματική πύλη διακίνησης φορτίων στην Αττική, σε άμεση γειτνίαση με την Αθήνα.
Στο ίδιο περιβάλλον, ο Πειραιάς διατηρεί τη θέση του ως το βασικό λιμάνι της χώρας και ένας από τους ισχυρότερους κόμβους της Μεσογείου. Η συζήτηση γύρω από την κινεζική παρουσία στον Πειραιά παραμένει ενεργή, γεγονός που ενισχύει το ενδιαφέρον για εναλλακτικές λιμενικές λύσεις στην ευρύτερη περιοχή.
Η επιλογή της Ελευσίνας αποτυπώθηκε δημόσια κατά την τοποθέτηση της πρέσβη των ΗΠΑ Κίμπερλι Γκίλφοϊλ σε διεθνή εκδήλωση για την Ανατολική Μεσόγειο. Στο πλαίσιο αυτό έγινε αναφορά στην ανάγκη ανάπτυξης λιμενικών υποδομών που να ενισχύουν την ισορροπία συμφερόντων στην Αττική, με τα ναυπηγεία της Ελευσίνας να παρουσιάζονται ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αμερικανικής επένδυσης που έχει ήδη αναβαθμίσει την τοπική παραγωγική βάση.
Η ίδια τοποθέτηση συνδέθηκε με μια ευρύτερη προσέγγιση εξωτερικής πολιτικής, η οποία δίνει έμφαση σε μετρήσιμα αποτελέσματα και σε οικονομικές παρεμβάσεις σε κρίσιμες υποδομές. Η Ελευσίνα εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο ως περιοχή με δυνατότητες περαιτέρω ανάπτυξης.
Το πολιτικό στίγμα από την Ουάσινγκτον ενισχύθηκε και από δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ κατά την τελετή επίδοσης διαπιστευτηρίων του νέου Έλληνα πρέσβη στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι διμερείς σχέσεις περιγράφηκαν ως ιδιαίτερα ισχυρές, με αναφορές σε τομείς συνεργασίας όπως η ναυτιλία, το εμπόριο, η ενέργεια και οι επενδύσεις, δημιουργώντας το πλαίσιο για πρωτοβουλίες οικονομικής διπλωματίας.
Στην ελληνική δημόσια συζήτηση καταγράφεται η εκτίμηση ότι η Ελευσίνα εξετάζεται ως εν δυνάμει συμπληρωματικός πόλος σε σχέση με τον Πειραιά. Η γεωγραφική της θέση, η εγγύτητα στον αστικό ιστό, η σύνδεση με βιομηχανικές ζώνες και οι δυνατότητες χερσαίων μεταφορών την καθιστούν λειτουργική επιλογή για ανάπτυξη υποδομών logistics.
Ο σχεδιασμός εστιάζει στην περαιτέρω ενίσχυση των ναυπηγείων και στη συνολική αξιοποίηση της λιμενικής ζώνης. Το πλάνο περιλαμβάνει υπηρεσίες που εκτείνονται πέρα από την επισκευή πλοίων και αφορούν τεχνική υποστήριξη στόλων, εμπορικές δραστηριότητες και ενεργειακές χρήσεις, διαμορφώνοντας ένα ολοκληρωμένο επιχειρησιακό σύνολο.
Το ενδιαφέρον των ΗΠΑ περιγράφεται ως συνδυασμός επενδυτικής στόχευσης και γεωστρατηγικής αντίληψης. Οι λιμενικές και ναυπηγικές υποδομές αντιμετωπίζονται ως κρίσιμες δυνατότητες σε μια περίοδο αυξημένης ευαισθησίας των θαλάσσιων γραμμών, της ενέργειας και των αλυσίδων εφοδιασμού.
Η Ελευσίνα εμφανίζεται ως σημείο σύγκλισης δύο τάσεων. Από τη μία, η ανάγκη της Ελλάδας να ενισχύσει τη χωρητικότητα και τις επιλογές των λιμανιών της Αττικής. Από την άλλη, η επιδίωξη των Ηνωμένων Πολιτειών να ενδυναμώσουν την παρουσία τους σε ευρωπαϊκές πύλες με στρατηγική σημασία.
Σε αυτή την ανάγνωση, το λιμάνι της Ελευσίνας αξιολογείται ως κρίκος σε διαδρομές προς τη Νοτιοανατολική Ευρώπη και ως παράγοντας υποστήριξης ναυτιλιακής και εμπορικής ισχύος. Το εύρος της συζήτησης υπερβαίνει τα όρια μιας μεμονωμένης επένδυσης και εντάσσεται σε ευρύτερο γεωοικονομικό σχεδιασμό.
