Άνω Γλυφάδα: Όταν η κακοκαιρία συναντά την πολεοδομική αστοχία

Σοβαρότατα προβλήματα άφησε πίσω της στην Άνω Γλυφάδα η σφοδρή κακοκαιρία που έπληξε χθες την Αττική. Μία γυναίκα έχασε τη ζωή της με τραγικό τρόπο, όταν παρασύρθηκε από τα ορμητικά νερά και εγκλωβίστηκε σε όχημα το οποίο είχε επίσης παρασυρθεί.

Στη Γλυφάδα και τη Βάρη, δρόμοι μετατράπηκαν σε ποτάμια, ενώ εκτεταμένα προβλήματα καταγράφηκαν στις λεωφόρους Καραμανλή, Ποσειδώνος και Βουλιαγμένης.

«Τα φαινόμενα μετακινούνται, οι πληγές μένουν»

«Τα δύσκολα έχουν περάσει για τον νομό Αττικής και για τις υπόλοιπες περιοχές που επλήγησαν. Αυτή τη στιγμή τα φαινόμενα εκδηλώνονται στο ανατολικό Αιγαίο, όπου η κατάσταση είναι αρκετά δύσκολη, αν και εκτιμώ ότι είναι κάπως ηπιότερη σε σχέση με εδώ», δήλωσε σήμερα το πρωί στον ΣΚΑΪ ο καθηγητής Γεωλογίας Ευθύμης Λέκκας.

Αναφερόμενος ειδικά στην Άνω Γλυφάδα, εξήγησε ότι «η ανάπτυξη των περιοχών αυτών, και κυρίως των ακριβών ζωνών, πραγματοποιήθηκε χωρίς τις αναγκαίες μελέτες και χωρίς έναν ασφαλή πολεοδομικό και χωροταξικό σχεδιασμό. Πρόκειται για το νότιο τμήμα του Υμηττού, το οποίο δομείται από ασβεστόλιθους και σχιστόλιθους. Οι σχιστόλιθοι, όμως, παράγουν μεγάλες ποσότητες φερτών υλικών, καθώς διαβρώνονται εύκολα».

Φερτά υλικά και «κληρονομημένη τρωτότητα»

«Και δεν είναι μόνο αυτό», πρόσθεσε ο κ. Λέκκας. «Πέρα από τον όγκο του νερού —σε ορισμένες περιοχές της Αττικής έπεσαν έως και 140 χιλιοστά βροχής, κάτι που δεν αναμενόταν— υπάρχει και η λεγόμενη στερεοπαροχή. Πρόκειται για τα στερεά φερτά υλικά που παρασύρονται, αυξάνοντας δραματικά τον συνολικό όγκο του νερού, το οποίο κινείται με μεγάλη ταχύτητα προς τα χαμηλότερα σημεία».

Στην επισήμανση ότι τα προβλήματα επανεμφανίζονται στις ίδιες περιοχές, ο καθηγητής απάντησε: «Πρόκειται για τις ίδιες παθογένειες. Δεν αλλάζει κάτι, είναι μια κληρονομημένη αμαρτία, μια κληρονομημένη τρωτότητα. Ακολουθήθηκε μια διαδικασία που ήταν εντελώς λανθασμένη. Τις προηγούμενες δεκαετίες πρώτα πολεοδομούσαμε και μετά διαπιστώναμε τα προβλήματα. Το σωστό είναι πρώτα να χαρτογραφούμε τον κίνδυνο και στη συνέχεια να σχεδιάζουμε».