Ανοιχτή όλη μέρα ή μόνο όταν χρειάζεται; Ποια θέρμανση κοστίζει λιγότερο

Κάθε χειμώνα επανέρχεται το ίδιο δίλημμα στα νοικοκυριά: συμφέρει περισσότερο να μένει η θέρμανση ανοιχτή όλη την ημέρα σε χαμηλή θερμοκρασία ή να ενεργοποιείται μόνο τις ώρες που υπάρχει ανάγκη; Οι απόψεις διίστανται, όμως για την πλειονότητα των κατοικιών η απάντηση είναι σαφής.

Στα περισσότερα σπίτια, η στοχευμένη λειτουργία της θέρμανσης, μόνο όταν χρειάζεται, αποδεικνύεται οικονομικότερη από τη διαρκή λειτουργία σε χαμηλή ένταση. Η αιτία είναι ότι η θερμότητα διαφεύγει συνεχώς προς το ψυχρότερο εξωτερικό περιβάλλον και όσο μεγαλύτερη είναι η διαφορά θερμοκρασίας, τόσο αυξάνονται οι απώλειες. Όταν ένα σπίτι διατηρείται ζεστό όλη μέρα, η απώλεια αυτή είναι μόνιμη και το σύστημα θέρμανσης δουλεύει αδιάκοπα για να την καλύπτει, οδηγώντας σε αυξημένη κατανάλωση, έστω και αν αυτή μοιάζει μικρή σε κάθε επιμέρους στιγμή.

Παράλληλα, δεν υπάρχει πρακτικό όφελος από τη θέρμανση άδειων χώρων, των ωρών που όλοι λείπουν ή κοιμούνται. Αντίθετα, τα περιορισμένα και προγραμματισμένα διαστήματα λειτουργίας μειώνουν τη συνολική ενεργειακή δαπάνη, καθώς το σύστημα δεν καλείται να λειτουργεί χωρίς λόγο. Σε κατοικίες με πολύ κακή μόνωση ή έντονα ρεύματα αέρα, η διαφορά κόστους μεταξύ των δύο επιλογών μπορεί να είναι μικρότερη, ωστόσο ο γενικός κανόνας παραμένει: η συνεχής θέρμανση ενός άδειου σπιτιού σπάνια είναι η πιο οικονομική λύση.

Στην πράξη, η πιο αποδοτική τακτική είναι η ενεργοποίηση της θέρμανσης δύο φορές την ημέρα, λίγο πριν το πρωινό ξύπνημα και λίγο πριν την επιστροφή στο σπίτι το απόγευμα ή το βράδυ. Η θέρμανση μπορεί να ξεκινά 30 έως 60 λεπτά πριν τη χρειαστείτε και να απενεργοποιείται λίγο πριν την αποχώρηση ή τον ύπνο. Θερμοκρασίες 18–20 βαθμών στους χώρους διαβίωσης θεωρούνται επαρκείς, ενώ τα υπνοδωμάτια μπορούν να διατηρούνται ελαφρώς πιο δροσερά.

Σημαντικό ρόλο παίζει και το είδος της θέρμανσης. Σε συστήματα με λέβητα πετρελαίου ή φυσικού αερίου και καλοριφέρ, η συνεχής λειτουργία όλη μέρα συνήθως αυξάνει την κατανάλωση, καθώς αποδίδουν καλύτερα όταν λειτουργούν στοχευμένα. Στα κλιματιστικά και στους θερμοπομπούς, η διατήρηση σταθερής θερμοκρασίας μπορεί να είναι πιο αποδοτική σε καλά μονωμένους χώρους, χωρίς όμως να αναιρείται το κόστος της θέρμανσης άδειων δωματίων. Οι αντλίες θερμότητας αποτελούν ειδική περίπτωση, καθώς συχνά λειτουργούν αποδοτικότερα με μικρές και σταθερές μεταβολές θερμοκρασίας, κάνοντας τη χαμηλή αλλά συνεχή λειτουργία ενίοτε συμφέρουσα, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Για τον περιορισμό των εξόδων, η σωστή ρύθμιση του θερμοστάτη στους 18–21 βαθμούς, η χρήση χρονοδιακοπτών ή έξυπνων εφαρμογών, η θέρμανση μόνο των χώρων που χρησιμοποιούνται, το κλείσιμο πορτών και χαραμάδων και η αποφυγή απότομων αυξήσεων θερμοκρασίας μπορούν να κάνουν αισθητή διαφορά στον λογαριασμό. Συχνά, μια επιπλέον στρώση ρούχων αποδεικνύεται πιο οικονομική από μερικούς βαθμούς παραπάνω στον θερμοστάτη.