Ανθρώπινη τραγωδία στην Κυψέλη: Συνταξιούχοι ζουν μέσα σε αυτοκίνητο

Μια εικόνα που πονάει και σοκάρει την ανθρώπινη συνείδηση ξεδιπλώνεται στην καρδιά της Αθήνας, στην Κυψέλη. Εκεί, μέσα σε ένα παλιό αυτοκίνητο, δύο ηλικιωμένοι άνθρωποι έχουν βρει «στέγη» τα τελευταία τρία χρόνια. Ο κύριος Χρήστος, 70 ετών, και η σύζυγός του, η κυρία Ακριβή, κοιμούνται και ξυπνούν κάθε μέρα μέσα στο ίδιο όχημα, παλεύοντας όχι μόνο με το κρύο και τη βροχή, αλλά και με την απόγνωση.

«Ένα σπίτι να μπούμε μέσα… δεν μπορώ άλλο, κουράστηκα, απελπίστηκα», λέει με φωνή που σπάει η κυρία Ακριβή. Δίπλα της, ο κύριος Χρήστος — συνταξιούχος και ασθενής με ζαχαρώδη διαβήτη — προσπαθεί να κρατήσει την ψυχραιμία και την αξιοπρέπειά του. «Μπορεί να είμαστε άστεγοι, αλλά είμαστε αξιοπρεπείς. Υπομονή… είναι αδιέξοδο», λέει ήρεμα, σαν να θέλει να πείσει περισσότερο τον εαυτό του παρά τους άλλους.

Το αυτοκίνητο που κάποτε τους μετέφερε στις δουλειές και τις καθημερινές τους υποχρεώσεις, έχει γίνει τώρα το σπίτι τους — η τραγική τους ασφάλεια μέσα σε μια πόλη που προσπερνά. Οι ώρες κυλούν βασανιστικά, τα καθίσματα έγιναν στρώμα, και οι ήχοι του δρόμου νανουρίζουν δύο ψυχές που δεν ζητούν τίποτα περισσότερο από τα αυτονόητα: ένα κεραμίδι, ένα ζεστό πιάτο φαγητό, λίγη ηρεμία.

Η γειτονιά τους αγαπά. Οι άνθρωποι της Κυψέλης τους φροντίζουν όσο μπορούν — τους πηγαίνουν φαγητό, τους μιλούν, τους δίνουν κουράγιο. Όμως η αγάπη δεν φτάνει για να αντικαταστήσει την κρατική αδιαφορία. «Πολύ δύσκολα… στεναχωριέμαι», λέει ξανά η κυρία Ακριβή. «Να βρούμε ένα φτηνό σπίτι, ένα μικρό σπιτάκι, να μπούμε μέσα».

Η εικόνα αυτών των δύο ανθρώπων είναι ο καθρέφτης μιας Ελλάδας που ξεχνά τους πιο αδύναμους. Μιας κοινωνίας που προσπαθεί να προχωρήσει, αφήνοντας πίσω της εκείνους που κάποτε δούλεψαν, πλήρωσαν, πρόσφεραν.

Για πόσο ακόμη θα πρέπει δύο συνταξιούχοι να ζουν μέσα σε ένα αυτοκίνητο; Για πόσο ακόμη η αξιοπρέπεια θα είναι πολυτέλεια; Δεν ζητούν πολλά. Μόνο μια στέγη — για να μπορέσουν να ξανααισθανθούν άνθρωποι.