Απαράδεκτη και καταδικαστέα παραμένει η στάση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας απέναντι στους στυλοβάτες του δημόσιου συστήματος υγείας. Είναι αδιανόητο οι άνθρωποι που προασπίζονται την υγεία των Ελλήνων να παραμένουν επί μήνες απλήρωτοι, σε ένα καθεστώς διαρκούς εργασιακής ανασφάλειας.
Η επίσημη καταγγελία της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας έρχεται να επιβεβαιώσει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο όσα σιγοσυζητιούνταν το τελευταίο διάστημα στους διαδρόμους των Κέντρων Υγείας.
Η διαρκής απαξίωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας τα τελευταία 17 χρόνια αποτελεί μια συστηματική προσπάθεια να μπει “ταφόπλακα” στη συνείδηση του Έλληνα πολίτη αναφορικά με το δικαίωμά του σε ουσιαστικές δημόσιες υπηρεσίες υγείας. Το Κράτος φαίνεται να αποποιείται τον ρόλο του ως εγγυητής της δωρεάν περίθαλψης.
Ο εμπαιγμός της πολιτικής ηγεσίας απέναντι στους υγειονομικούς, που κατά την πανδημία χαρακτηρίστηκαν “ήρωες”, συνεχίζεται προκλητικά. Σήμερα, η Πολιτεία τους αφήνει απλήρωτους, οδηγώντας τους στην αγανάκτηση και την έξοδο από το Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Πώς μπορεί να δικαιολογηθεί η Κυβερνητική αδιαφορία απέναντι στον Έλληνα πολίτη, ο οποίος, παρά τον δύσκολο βιοπορισμό του, παραμένει συνεπής στις δυσβάσταχτες υποχρεώσεις που του επιβάλλει η κυβερνητική πολιτική;
Εργασιακά δικαιώματα δεκαετιών καταπατούνται πλέον απροκάλυπτα. Με ποιο θράσος η ηγεσία συμμετέχει σε εορτασμούς της Εργατικής Πρωτομαγιάς, όταν η επίσημη καταγγελία για την απλήρωτη εργασία έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα εκατομμύρια που δαπανώνται για έργα βιτρίνας;
Χωρίς πραγματική βούληση για εκσυγχρονισμό του αποδυναμωμένου ΕΣΥ, οι νέοι υγειονομικοί αναζητούν επαγγελματική διαφυγή στο εξωτερικό (brain drain).
Τα όρια της κοινωνικής ανοχής εξαντλήθηκαν. Απαίτηση της ελληνικής κοινωνίας είναι η άμεση καταβολή των δεδουλευμένων —όχι αποσπασματικά, αλλά με σταθερή ροή— και η ουσιαστική ηθική και υλική στήριξη των καταπονημένων υγειονομικών της χώρας μας.
