Περισσότερα από 25 χρόνια έχουν περάσει από την τελευταία ολική έκλειψη Ηλίου που έγινε ορατή στην ηπειρωτική Ευρώπη. Τον Αύγουστο του 1999, η Σελήνη κάλυψε τον Ήλιο, σκοτεινιάζοντας τον ουρανό σε διάφορες περιοχές της ηπείρου. Τον Αύγουστο του 2026, μια νέα ολική έκλειψη επιστρέφει, με την Ισπανία να βρίσκεται στο επίκεντρο του φαινομένου. Πρόκειται για την πρώτη ολική έκλειψη στην Ισπανία από το 1905 και στην Ισλανδία από το 1954.
Στις 12 Αυγούστου 2026, περίπου στις 17:00 GMT (19:00 ώρα Ελλάδος), η ζώνη της ολικής έκλειψης θα περάσει από την ανατολική Γροιλανδία και τη δυτική Ισλανδία, με διάρκεια πάνω από δύο λεπτά. Στη συνέχεια, η έκλειψη θα γίνει ορατή στον ουρανό της βόρειας Ισπανίας, ανάμεσα σε Βαρκελώνη και Μαδρίτη, για περίπου δύο λεπτά, ολοκληρώνοντας το πέρασμά της πάνω από τις Βαλεαρίδες Νήσους κοντά στο ηλιοβασίλεμα.
Η βόρεια Ρωσία και περιοχές της Πορτογαλίας θα δουν επίσης ολική έκλειψη, ενώ η Βόρεια Αμερική, η δυτική Αφρική και άλλες περιοχές της Ευρώπης θα βιώσουν το φαινόμενο ως μερική έκλειψη. Ορισμένες βορειοδυτικές περιοχές της Ελλάδας, όπως η Κέρκυρα, η Ηγουμενίτσα, η Κόνιτσα, η Καστοριά και η Φλώρινα, θα δουν πολύ μικρό ποσοστό της μερικής έκλειψης.
Η επόμενη ολική έκλειψη στην Ευρώπη θα συμβεί στις 2 Αυγούστου 2027, καλύπτοντας τμήματα της νότιας Ισπανίας, του Μαρόκου, της Αλγερίας, της Τυνησίας, της Λιβύης, της Αιγύπτου και της Σαουδικής Αραβίας. Τότε, η νότια Ελλάδα θα παρατηρήσει μεγάλο ποσοστό της μερικής έκλειψης.
Η Φιόρη Μεταλληνού, αστροφυσικός στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, αναφέρει ότι η ολική έκλειψη προσφέρει σημαντικές ευκαιρίες για τη μελέτη της ηλιακής κορώνας, της εξωτερικής ατμόσφαιρας του Ήλιου. Οι παρατηρήσεις της κορώνας, της σύστασής της και των διεργασιών που συμβαίνουν, επιτρέπουν στους επιστήμονες να συγκρίνουν διαφορετικές εκλείψεις και να κατανοήσουν τις ηλιακές διαδικασίες.
Επαγγελματίες και ερασιτέχνες αστρονόμοι από την Ελλάδα, μεταξύ των οποίων μέλη του Ομίλου Φίλων Αστρονομίας, έχουν ήδη αρχίσει να οργανώνουν ταξίδια στην Ισπανία για να παρακολουθήσουν την έκλειψη.
Στις 17 Φεβρουαρίου 2026 θα πραγματοποιηθεί δακτυλιοειδής έκλειψη Ηλίου. Κατά τη διάρκειά της, η Σελήνη περνά μπροστά από τον Ήλιο χωρίς να τον καλύπτει πλήρως, δημιουργώντας ένα φωτεινό δακτύλιο γύρω από το σκοτεινό φεγγάρι. Η έκλειψη θα είναι ορατή κυρίως από την Ανταρκτική και μερικώς από τη νότια Αφρική, την Αργεντινή και τη Χιλή.
Το 2026 συνεχίζεται η υψηλή ηλιακή δραστηριότητα, γεγονός που δημιουργεί εντυπωσιακό Βόρειο Σέλας, κυρίως στις βόρειες χώρες. Μια ηλιακή έκλειψη εμφανίζεται περίπου δύο εβδομάδες πριν ή μετά από σεληνιακή έκλειψη, γεγονός που θα συμβεί και φέτος.
Το πρωί της 3ης Μαρτίου 2026 θα συμβεί ολική έκλειψη Σελήνης, γνωστή ως ματωμένη Σελήνη, που θα εμφανίσει την επιφάνειά της σε πορτοκαλί αποχρώσεις. Το φαινόμενο θα είναι ορατό σε μεγάλο μέρος της Βόρειας και Νότιας Αμερικής, στον Ειρηνικό και σε εκτεταμένα τμήματα της Ασίας και της Ωκεανίας. Μερική έκλειψη Σελήνης θα συμβεί από τις 27 έως τις 28 Αυγούστου, με ορατότητα σε Αφρική, Ευρώπη και Ασία, και στην Αθήνα στις 6:50 το πρωί της 28ης Αυγούστου.
Το 2026 περιλαμβάνει επίσης τρεις υπερπανσελήνους, στις 3 Ιανουαρίου, 24 Νοεμβρίου και 23 Δεκεμβρίου, καθώς και «μπλε φεγγάρι» στις 1 και 31 Μαΐου. Η βροχή διαττόντων Περσείδων θα κορυφωθεί στις 12 και 13 Αυγούστου, με ευνοϊκές συνθήκες παρατήρησης λόγω νέας Σελήνης. Το φαινόμενο θα είναι ορατό από τις 14 Ιουλίου έως την 1η Σεπτεμβρίου 2026.
