Σε κλίμα έντονης πολιτικής πίεσης κινείται η κυβέρνηση, καθώς το Μέγαρο Μαξίμου επιχειρεί να περιορίσει τη ζημιά από διαδοχικά μέτωπα που τροφοδοτούν φθορά στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας και αναταράξεις στο δημόσιο πεδίο. Η παραίτηση του Μακάριου Λαζαρίδη από τη θέση του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, μετά τον θόρυβο για το πτυχίο του και την υπόθεση των αναρτήσεών του, άνοιξε νέο κύκλο αμφισβήτησης για τους κυβερνητικούς χειρισμούς.
Η υπόθεση έφερε στην επιφάνεια νευρικότητα και εσωτερική δυσφορία, καθώς κυβερνητικά στελέχη αναγνώρισαν δημοσίως ότι η διαχείριση υπήρξε προβληματική. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος χαρακτήρισε «ατυχέστατη και λάθος» την κίνηση Λαζαρίδη να κοινοποιήσει ανάρτηση με αιχμές κατά της Ντόρας Μπακογιάννη, ενώ απέδωσε την παραίτησή του σε λανθασμένους προσωπικούς χειρισμούς που μετέτρεψαν το θέμα σε μείζον πολιτικό βάρος για την κυβέρνηση.
Το βάρος του ΟΠΕΚΕΠΕ και η εικόνα εσωστρέφειας
Την ίδια ώρα, η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ εξακολουθεί να λειτουργεί ως μόνιμη εστία πίεσης για τη Νέα Δημοκρατία, ιδίως σε κοινά όπου στις προηγούμενες εκλογές είχε καταγράψει υψηλές επιδόσεις. Οι δικογραφίες που έχουν φτάσει στη Βουλή και η εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας εντείνουν τη θεσμική και πολιτική πίεση, ενώ η συζήτηση για τις άρσεις ασυλίας βουλευτών της κυβερνητικής πλειοψηφίας τροφοδοτεί καθημερινά την αντιπαράθεση.
Η επιλογή του Μαξίμου να κλείσει άμεσα το κενό στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης με τον διορισμό του Αθανάσιου Καββαδά επιβεβαιώθηκε επισήμως από την κυβέρνηση και ακολούθησε η ορκωμοσία του στο Προεδρικό Μέγαρο. Η κίνηση αυτή εντάσσεται στην προσπάθεια να δοθεί μήνυμα ταχείας αποκατάστασης της λειτουργικής εικόνας της κυβέρνησης, χωρίς όμως να σημαίνει ότι έχει κλείσει πολιτικά το μέτωπο.
Η επίσκεψη Μακρόν και η προσπάθεια μετατόπισης της ατζέντας
Μέσα σε αυτό το εσωτερικό περιβάλλον, η κυβέρνηση επενδύει και στο εξωτερικό μέτωπο, αναδεικνύοντας την επικείμενη επίσκεψη του Εμανουέλ Μακρόν στην Αθήνα στις 24 και 25 Απριλίου ως γεγονός με βαρύνουσα στρατηγική σημασία. Σύμφωνα με κυβερνητικές και γαλλικές πηγές, στο επίκεντρο των συνομιλιών θα βρεθούν η ανανέωση της ελληνογαλλικής στρατηγικής συνεργασίας στην ασφάλεια και την άμυνα, η ευρωπαϊκή ατζέντα, η οικονομία, αλλά και η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας με ειδική αναφορά στα Στενά του Ορμούζ.
Η Αθήνα επιδιώκει να αξιοποιήσει τη γαλλική επίσκεψη ως απόδειξη διεθνούς σταθερότητας και γεωπολιτικής βαρύτητας, όμως η εσωτερική φθορά περιορίζει τη δυνατότητα να κυριαρχήσει χωρίς αντιπερισπασμούς το κυβερνητικό αφήγημα. Η πίεση από σκάνδαλα, παραιτήσεις και αλλεπάλληλες κοινοβουλευτικές εστίες τριβής δυσκολεύει την προβολή μιας εικόνας απόλυτου ελέγχου.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν φθορά, όχι ανατροπή
Το δημοσκοπικό τοπίο, με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί τις τελευταίες ημέρες, αποτυπώνει πίεση για τη Νέα Δημοκρατία, χωρίς όμως να χάνεται η πρωτιά. Η συζήτηση για την πολιτική φθορά που προκαλούν η υπόθεση Λαζαρίδη και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει ήδη περάσει στο εσωτερικό της παράταξης, με τα σχετικά δημοσιεύματα να καταγράφουν ανησυχία για τη διαχείριση και για τις επιπτώσεις στην κυβερνητική αξιοπιστία.
Την ίδια στιγμή, η αντιπολίτευση επιχειρεί να αξιοποιήσει την πίεση προς την κυβέρνηση, σε ένα σκηνικό όπου το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να ισχυροποιήσει τον δικό του ρόλο, ενώ παραμένει ανοικτή η συζήτηση για μελλοντικές κινήσεις στον χώρο της Κεντροαριστεράς. Παρά τη φθορά, πάντως, δεν προκύπτει από τα επιβεβαιωμένα διαθέσιμα στοιχεία ότι έχει τεθεί επισήμως από την κυβέρνηση οποιοδήποτε σχέδιο πρόωρης προσφυγής στις κάλπες. Το σταθερό δημόσιο μήνυμα παραμένει ότι οι εκλογές τοποθετούνται στο τέλος της τετραετίας, το 2027.
Το κρίσιμο πολιτικό συμπέρασμα είναι ότι η κυβέρνηση διατηρεί ακόμη τον κοινοβουλευτικό έλεγχο και την πρωτοκαθεδρία, αλλά βρίσκεται αντιμέτωπη με συσσωρευμένη φθορά που δυσκολεύει την καθημερινή της διαχείριση. Το επόμενο διάστημα, με ανοιχτά τα μέτωπα του ΟΠΕΚΕΠΕ, τη συνέχιση της πίεσης στην αγροτική ατζέντα και τη διαρκή δοκιμασία της κυβερνητικής αξιοπιστίας, θα αποδείξει αν το Μαξίμου μπορεί να ανακτήσει τον πολιτικό έλεγχο ή αν η φάση της αμυντικής διαχείρισης θα αποκτήσει μεγαλύτερη διάρκεια.
