Αποστρατεία εν μέσω απειλών: Το παράδοξο στο Πολεμικό Ναυτικό

Την ώρα που η ελληνική ναυτιλία εκπέμπει σήμα κινδύνου για τις επιθέσεις των Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα, την αναζωπύρωση της πειρατείας στον Κόλπο του Άντεν και τα πλήγματα από drones άγνωστης προέλευσης σε ελληνόκτητα πλοία στη Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα, το Ανώτατο Ναυτικό Συμβούλιο προχώρησε σε μια απόφαση που προκαλεί εύλογο προβληματισμό. Αποστράτευσε τον Έλληνα διοικητή της ευρωπαϊκής πολυεθνικής ναυτικής δύναμης που επιχειρεί στην Αραβική Θάλασσα υπό την ονομασία EUNAVFOR ASPIDES.

Το πλέον παράδοξο είναι ότι, παρά την αποστρατεία του, ο ίδιος αξιωματικός θα συνεχίσει να ασκεί καθήκοντα διοικητή της ευρωπαϊκής ναυτικής επιχείρησης. Η εξέλιξη αυτή γεννά αλυσιδωτά ερωτήματα, καθώς η απόφαση ελήφθη σε μια περίοδο κατά την οποία οι θαλάσσιες απειλές κλιμακώνονται και η παρουσία έμπειρων στελεχών στην πρώτη γραμμή θεωρείται κρίσιμη.

Αν η αποστρατεία υποδηλώνει κρίση ακαταλληλότητας, τότε πώς εξηγείται η διατήρησή του στη διοίκηση μιας αποστολής υψηλού κινδύνου; Και αν, αντίθετα, κρίθηκε επαρκής για να συνεχίσει να ηγείται της ευρωπαϊκής δύναμης, ποια είναι η λογική πίσω από την απομάκρυνσή του από το ενεργό δυναμικό του Πολεμικού Ναυτικού; Το μόνο βέβαιο είναι ότι η συγκεκριμένη απόφαση αφήνει περισσότερα ερωτήματα απ’ όσα απαντά.