Σαν αρνί στη σούβλα κρατά η Κοβέσι τον Μητσοτάκη, με διαδικασία αργή και εξαντλητική, επιλέγοντας μάλιστα τη συμβολική στιγμή της Πρωταπριλιάς για να εντείνει την πίεση.
(Βλέπε: Σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ: Δεύτερη δικογραφία από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία με αίτημα άρσης ασυλίας 11 βουλευτών για κακουργηματικές πράξεις – στο επίκεντρο πρώην υπουργός και αναπληρωτής υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης)
Μετά και τους νέους «πυραύλους» που εκτοξεύθηκαν από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, σε ένα σκηνικό που θυμίζει γεωπολιτική σύγκρουση, και ενώ παραμένει ανοιχτός ο βούρκος των υποκλοπών μαζί με το συνεχιζόμενο μπάζωμα της υπόθεσης των Τεμπών, η εικόνα γίνεται απολύτως καθαρή ότι μόνο μια ακραία ανατροπή θα μπορούσε να αλλάξει την πορεία για τον άλλοτε προβαλλόμενο ως Μωυσή.
Ενδεχομένως, μια ανακάλυψη τύπου «λεφτόδεντρων» από τον πρώην πανίσχυρο τιμονιέρη να δημιουργούσε ένα νέο αφήγημα ικανό να καλύψει τη φθορά που αποδίδεται στο λεγόμενο Μητσοτακιστάν.
Το ενδεχόμενο αυτό φαντάζει εξαιρετικά απομακρυσμένο.
Κατά συνέπεια, η παραίτηση προβάλλει ως η μόνη επιλογή με πολιτική αξιοπρέπεια, ώστε με νέα ηγεσία στη Νέα Δημοκρατία και νέο πρωθυπουργό να αποκατασταθεί στην πράξη μια στοιχειώδης σταθερότητα και να οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές με όρους ομαλότητας.
Αν ο Μητσοτάκης επιλέξει να αντιδράσει με τη γνώριμη στάση του κακομαθημένου πριγκιπόπουλου, τότε μέσα στο υφιστάμενο γεωπολιτικό περιβάλλον ενδέχεται να τεθεί ζήτημα ακόμη και για την εδαφική ακεραιότητα της χώρας.
Η αμερικανική επίθεση στο Ιράν εντάσσεται, σύμφωνα με την ανάλυση, σε μια ευρύτερη προσπάθεια εγκαθίδρυσης της Pax Americana, με όχημα μια συμφωνία τύπου Γιάλτας ανάμεσα σε Τραμπ και Πούτιν στην Αλάσκα.
Το μέτωπο στο Ιράν, με τη σημερινή του μορφή, οδηγείται σε κλείσιμο, με μια εύθραυστη αμερικανική σφαίρα επιρροής να παίρνει τη θέση των πυραυλικών επιθέσεων.
Μέχρι την παγίωση αυτού του νέου στάτους κβο, το διάστημα παραμένει κρίσιμο.
Την ίδια στιγμή, ένας επεκτατικός και απειλητικός γείτονας παρακολουθεί στενά.
Το πιθανό σκηνικό διαμορφώνεται ως εξής:
Οι 11 βουλευτές της ΝΔ που εμπλέκονται στην υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ εκτίθενται δημόσια, με τις συνομιλίες τους να κυριαρχούν στα κοινωνικά δίκτυα.
Οι αποκαλύψεις για τις υποκλοπές διαδέχονται η μία την άλλη, δημιουργώντας συνθήκες που προκαλούν συγκρίσεις με το Γουότεργκεϊτ.
Η υπόθεση των Τεμπών ξεδιπλώνεται σταδιακά μέσα από τη δικαστική διαδικασία, με συγκεκριμένα πρόσωπα και ευθύνες να έρχονται στο φως, ενώ το Μαξίμου επιχειρεί να ανακόψει την εξέλιξη.
Ο Μητσοτάκης επιδιώκει να αναστρέψει το κλίμα μέσω των φιλικών ΜΜΕ και των δημοσκοπήσεων που αμφισβητούνται έντονα.
Όλα αυτά συνθέτουν το σκηνικό προς τις εκλογές, με χαρακτηριστικά πλήρους πολιτικής απορρύθμισης.
Συνολικά, η κατάσταση δημιουργεί ένα περιβάλλον έντονης αναταραχής, το οποίο εξυπηρετεί στρατηγικά τον Ερντογάν.
Για να αποφευχθεί η επανάληψη ιστορικών τραγωδιών σε μορφή παρωδίας, κρίνεται αναγκαίο ο Μητσοτάκης να αποδεχθεί την ήττα και να κινηθεί με γνώμονα το εθνικό συμφέρον έστω και την ύστατη στιγμή.
Οφείλει να έχει επίγνωση ότι εκπροσωπεί το τελευταίο εναπομείναν αστικό κόμμα της χώρας και να ενεργήσει με βάση αυτόν τον ρόλο.
Η επιλογή της λογικής εμφανίζεται ως ο μόνος δρόμος για την αποτροπή ενός επερχόμενου εθνικού αδιεξόδου.
