Το χτύπημα των ΗΠΑ στο Ιράν εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική που αφορά την Κίνα, ανέφερε ο διεθνολόγος Αθανάσιος Γραμμένος μιλώντας στον Alpha Radio 98,9. Όπως σημείωσε, η αμερικανική παρέμβαση συνδέεται με την προσπάθεια περιορισμού της κινεζικής επιρροής στην περιοχή και με την αναδιάταξη του ενεργειακού χάρτη.
Σύμφωνα με την ανάλυσή του, ο Ντόναλντ Τραμπ επιδιώκει μια μετάβαση αντίστοιχη με το μοντέλο που εφαρμόστηκε στη Βενεζουέλα, με στόχο την ενίσχυση της αμερικανικής παρουσίας στις πετρελαϊκές πηγές του Ιράν. Οι εξελίξεις αποδίδονται και στις στενές οικονομικές και διπλωματικές σχέσεις Πεκίνου–Τεχεράνης, οι οποίες αξιολογήθηκαν ως κρίσιμος παράγοντας για την αμερικανική στάση.
Αναφερόμενος στις εσωτερικές προσεγγίσεις που υιοθετούν σαφείς θέσεις υπέρ της μίας ή της άλλης πλευράς, υπογράμμισε ότι η ιστορική και γεωπολιτική πραγματικότητα παρουσιάζει μεγαλύτερη πολυπλοκότητα. Στο πλαίσιο αυτό έκανε αναφορά και στο καθεστώς του Σάχη, επισημαίνοντας ότι διατηρούσε κοσμικό χαρακτήρα και κινούνταν με γνώμονα τις διεθνείς ισορροπίες της εποχής. Υπενθύμισε επίσης τις διαμαρτυρίες του Σάχη προς τις ΗΠΑ σχετικά με την επιρροή του Ισραήλ στην περιοχή.
Ο κ. Γραμμένος εκτίμησε ότι το Ιράν βρίσκεται στο επίκεντρο ανταγωνισμών, ενώ παράλληλα ασκεί πίεση σε γειτονικές χώρες, επιδιώκοντας τη διαμόρφωση συσχετισμών που επηρεάζουν τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Κατά την άποψή του, η αμερικανική στρατηγική αποσκοπεί στην ανάδειξη φιλοδυτικής ηγεσίας στην Τεχεράνη και στην αποδυνάμωση των δεσμών με την Κίνα.
Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, εκτίμησε ότι ο ελλαδικός χώρος δεν βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο, καθώς η γεωγραφική απόσταση λειτουργεί αποτρεπτικά. Για την Κύπρο σημείωσε ότι η παρουσία βρετανικών και ισραηλινών στόχων αποτελεί παράγοντα που λαμβάνεται υπόψη, ενώ ενδεχόμενο πλήγμα θα μπορούσε να προκύψει μόνο από αστάθμητο παράγοντα.
Σχετικά με το χρονοδιάγραμμα των τεσσάρων εβδομάδων που έχει τεθεί από τον Ντόναλντ Τραμπ, ανέφερε ότι δεν προβλέπεται αποστολή χερσαίων δυνάμεων και δεν διαφαίνεται γενικευμένος πόλεμος. Οι επιχειρήσεις επικεντρώνονται σε υποδομές που επηρεάζουν τη λειτουργία του κράτους. Εκτίμησε ότι το συγκεκριμένο διάστημα κρίνεται εύλογο, επισημαίνοντας παράλληλα ότι το ισλαμικό καθεστώς δεν αναμένεται να καταρρεύσει άμεσα και ότι διαμορφώνονται συνθήκες για εκτεταμένη ανθρωπιστική κρίση.
