Η οικονομική ασφυξία και η ταχεία διείσδυση της τεχνητής νοημοσύνης συνιστούν τις δύο βασικές δυνάμεις που αναδιαμορφώνουν το εργασιακό περιβάλλον, όπως καταγράφεται στη διεθνή έρευνα Workmonitor 2026 της Randstad. Πρόκειται για μια μελέτη που αποτυπώνει όχι μόνο αριθμούς, αλλά και τη βαθιά μετατόπιση στις αντιλήψεις, τις προσδοκίες και τις αντοχές των εργαζομένων.
Η Randstad, ένας από τους μεγαλύτερους παγκόσμιους ομίλους στον χώρο των υπηρεσιών ανθρώπινου δυναμικού, παρακολουθεί διαχρονικά τις εξελίξεις στην αγορά εργασίας σε δεκάδες χώρες. Η ετήσια έκθεση Workmonitor λειτουργεί ως αξιόπιστο «θερμόμετρο» για μισθούς, εργασιακές συνθήκες, τεχνολογικές αλλαγές και επαγγελματικές επιλογές. Η φετινή, 23η κατά σειρά έκδοση, βασίστηκε σε περισσότερες από 27.000 συνεντεύξεις εργαζομένων, 1.225 εργοδοτών και στην επεξεργασία άνω των τριών εκατομμυρίων αγγελιών εργασίας σε 35 αγορές παγκοσμίως. Ο κεντρικός άξονας της ανάλυσης συνοψίζεται στον όρο «Μεγάλη Προσαρμογή του Εργασιακού Δυναμικού», με βασικό διακύβευμα τη γεφύρωση ενός διευρυνόμενου ελλείμματος εμπιστοσύνης.
Σε διεθνές επίπεδο, η εικόνα που παρουσιάζουν οι εργοδότες είναι σχεδόν καθολικά αισιόδοξη, καθώς το 95% δηλώνει βέβαιο για την αναπτυξιακή πορεία των επιχειρήσεών του. Στον αντίποδα, οι εργαζόμενοι εμφανίζονται αισθητά πιο επιφυλακτικοί, με μόλις το 51% να εκτιμά ότι οι προοπτικές βελτιώνονται.
Σύμφωνα με τους συντάκτες της έρευνας, αυτό το χάσμα αντίληψης συνιστά σοβαρό αναπτυξιακό κίνδυνο. Χωρίς εργαζόμενους που να νιώθουν ασφάλεια, σταθερότητα και ετοιμότητα να προσαρμοστούν στις νέες τεχνολογικές απαιτήσεις, η επιχειρηματική αισιοδοξία κινδυνεύει να παραμείνει θεωρητική.
Ελλάδα: οικονομική πίεση και απώλεια εμπιστοσύνης
Η ελληνική αγορά εργασίας εμφανίζει ακόμη εντονότερες αντιφάσεις. Οι εργαζόμενοι δηλώνουν λιγότερο αισιόδοξοι από τον παγκόσμιο μέσο όρο για την πορεία των επιχειρήσεων στις οποίες απασχολούνται, ενώ τα επίπεδα εμπιστοσύνης τόσο προς τη διοίκηση όσο και προς τους συναδέλφους είναι αισθητά χαμηλότερα. Παράλληλα, καταγράφεται αυξημένη προθυμία αποχώρησης από θέσεις που δεν ανταποκρίνονται στις προσωπικές και επαγγελματικές τους ανάγκες.
Το πλέον ανησυχητικό εύρημα αφορά το εισόδημα. Το 51% των εργαζομένων στην Ελλάδα δηλώνει ότι ήδη έχει ή αναζητά δεύτερη εργασία, ποσοστό σαφώς υψηλότερο από τον παγκόσμιο μέσο όρο του 40%. Η τάση αυτή συνδέεται άμεσα με το αυξημένο κόστος ζωής και με μισθούς που αδυνατούν να καλύψουν ακόμη και βασικές ανάγκες.
Την ίδια στιγμή, το χάσμα αντίληψης διευρύνεται: ενώ το σύνολο των Ελλήνων εργοδοτών δηλώνει αισιόδοξο για την αναπτυξιακή πορεία των επιχειρήσεών του, μόλις το 38% των εργαζομένων συμμερίζεται αυτή την εκτίμηση.
Τεχνητή νοημοσύνη, καριέρες και νέα όρια αντοχής
Η τεχνητή νοημοσύνη αναδεικνύεται σε καθοριστικό παράγοντα του εργασιακού μέλλοντος. Στην Ελλάδα, το 57% των εργαζομένων εκτιμά ότι η ΑΙ ενισχύει την παραγωγικότητά του, ενώ το 75% δηλώνει ότι αισθάνεται ικανό να αξιοποιήσει σύγχρονες τεχνολογίες, ποσοστό υψηλότερο από τον διεθνή μέσο όρο.
Ωστόσο, η αισιοδοξία αυτή συνοδεύεται από επιφυλάξεις. Οι μισοί εργαζόμενοι θεωρούν ότι τα οφέλη της τεχνητής νοημοσύνης θα κατευθυνθούν κυρίως προς τις επιχειρήσεις και λιγότερο προς τους ίδιους, γεγονός που εντείνει το αίσθημα ανασφάλειας.
Η έρευνα καταγράφει επίσης χαμηλότερα επίπεδα εμπιστοσύνης προς την ηγεσία και αυξανόμενη απόσταση μεταξύ εργαζομένων και προϊσταμένων. Οι Έλληνες εργοδότες εμφανίζονται πιο διστακτικοί απέναντι στην εξ αποστάσεως εργασία, θεωρώντας σε μεγάλο βαθμό ότι υπονομεύει τη συνεργασία.
Παράλληλα, μεταβάλλεται και η έννοια της καριέρας. Η παραδοσιακή, γραμμική επαγγελματική πορεία χάνει έδαφος, καθώς μόλις το 39% των εργαζομένων την επιλέγει πλέον, ενώ ενισχύεται η στροφή προς ευέλικτες και πολυδιάστατες διαδρομές.
Ο μισθός παραμένει το βασικό κριτήριο επιλογής εργασίας για το 81% των Ελλήνων, όμως η ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής αναδεικνύεται σε καθοριστικό παράγοντα παραμονής. Πολλοί δηλώνουν ότι παραιτήθηκαν λόγω έλλειψης ευελιξίας, ενώ πάνω από το ένα τρίτο δεν θα αποδεχόταν νέα θέση χωρίς ευέλικτο ωράριο ή δυνατότητα επιλογής τόπου εργασίας.
Το συνολικό συμπέρασμα της έρευνας είναι ξεκάθαρο: η ελληνική αγορά εργασίας μετασχηματίζεται, αλλά με έντονες ανισορροπίες. Και όσο το κόστος ζωής αυξάνεται και η εμπιστοσύνη παραμένει εύθραυστη, η δεύτερη δουλειά παύει να είναι επιλογή και μετατρέπεται σε όρο επιβίωσης.
