Βαρέλι χωρίς πάτο ο Μητσοτακισμός

Νομίζαμε ότι ο μητσοτακισμός είχε αγγίξει τα όριά του. Η εικόνα του ίδιου του πρωθυπουργού από το βήμα της Βουλής ήρθε να δείξει ότι υπάρχει ακόμη δρόμος προς τα κάτω.

Είναι δυνατόν πρωθυπουργός να αξιοποιεί την ασθένεια συνεργάτη του ως εργαλείο δημόσιας παρουσίας, σε μια περίοδο που η πολιτική ατζέντα είναι φορτισμένη και τα ερωτήματα για τη διακυβέρνηση παραμένουν ανοιχτά;

Είναι δυνατόν να υπάρχει μια διεθνής εικόνα επιβαρυμένη από αλλεπάλληλες υποθέσεις και την ίδια στιγμή να προβάλλονται αποσπασματικά στοιχεία, την ώρα που οι επικρίσεις προέρχονται από το εξωτερικό; Πώς συνδυάζεται η επίκληση της ευρωπαϊκής κανονικότητας με επιθέσεις προς ευρωπαϊκούς θεσμούς και με κινήσεις αποφυγής ελέγχων από αρμόδιες επιτροπές;

Είναι δυνατόν να παρουσιάζεται ως βασικό πρόβλημα η ακρίβεια λόγω πολέμου, όταν η συζήτηση για το Κράτος Δικαίου και τη λειτουργία των θεσμών παραμένει στο επίκεντρο; Πώς ερμηνεύεται η καθημερινή πίεση που δέχονται οι πολίτες και ποιος είναι ο ρόλος των πολιτικών επιλογών σε αυτή την εξέλιξη;

Την ίδια ώρα, τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και εξοπλισμών επανέρχονται, με ερωτήματα για το κόστος και τη στρατηγική που ακολουθείται, ενώ η δημόσια συζήτηση μεταφέρεται σε δευτερεύοντα θέματα που δεν αντανακλούν την πίεση της καθημερινότητας.

Η συνολική εικόνα που παρουσιάστηκε στη Βουλή εντείνει τα σενάρια για πολιτικές εξελίξεις στο εσωτερικό της κυβερνητικής παράταξης, με ερωτήματα για την επόμενη ημέρα και για τις επιλογές που διαμορφώνονται στο παρασκήνιο.