Χαροκαμένες μητέρες πιέζουν για ασφαλέστερα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για τα παιδιά

Η Maurine Molak έχει περάσει τα τελευταία οκτώ χρόνια υποστηρίζοντας την ασφάλεια στο διαδίκτυο για τα παιδιά. Ένα χρόνο αφότου ο γιος της Ντέιβιντ αυτοκτόνησε λόγω διαδικτυακού εκφοβισμού το 2016, πίεσε για έναν νέο νόμο, γνωστό και ως «Νόμος του Ντέιβιντ», στην πολιτεία της καταγωγής της, το Τέξας.

Ο νόμος αυτός καθιστά τον διαδικτυακό εκφοβισμό ποινικό αδίκημα και επιτρέπει στα θύματα να αναζητήσουν ασφαλιστικά μέτρα κατά των λογαριασμών των μέσων κοινωνικής δικτύωσης που χρησιμοποιούνται για την παρενόχληση ή τον εκφοβισμό ανηλίκων.

Όταν ο Νόμος του Ντέιβιντ ψηφίστηκε το 2017 στο Τέξας, ορισμένες διατάξεις που απαιτούσαν από τις εταιρείες μέσων κοινωνικής δικτύωσης να αποτρέπουν τον ανώνυμο διαδικτυακό εκφοβισμό αφαιρέθηκαν από το νομοσχέδιο.

Η κ. Molak είπε ότι πιστεύει ότι αυτό οφείλεται στο λόμπι αυτών των εταιρειών και δεσμεύτηκε να αντιμετωπίσει το ζήτημα σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Η τελευταία της εστίαση είναι ο νόμος Kids Online Safety Act (KOSA), ένα νομοσχέδιο που απαιτεί από τις εταιρείες μέσων κοινωνικής δικτύωσης να λαμβάνουν μέτρα για την πρόληψη της διάδοσης επιβλαβούς περιεχομένου, συμπεριλαμβανομένου αυτού που σχετίζεται με αυτοκτονίες, διατροφικές διαταραχές, εκφοβισμό και ναρκωτικά.

Το νομοσχέδιο απαιτεί επίσης από τις εταιρείες τεχνολογίας να επιτρέπουν στους ανηλίκους να περιορίζουν την κατηγορία των συστάσεων ή να εξαιρεθούν από εξατομικευμένα συστήματα συστάσεων που διευκολύνουν την άπειρη κύλιση στην διαδικτυακή σελίδα.

Τους τελευταίους 18 μήνες, η κ. Molak πραγματοποίησε επτά ταξίδια στην Ουάσιγκτον και συνάντησε περισσότερους από 10 νομοθέτες του Κογκρέσου σε κάθε ταξίδι της. Η 61χρονη πρώην λογίστρια είναι πλήρως αφοσιωμένη στον σκοπό της, μέσω του David’s Legacy Foundation, μιας φιλανθρωπικής οργάνωσης που ίδρυσε η ίδια.

Η κυρία Molak και μια ομάδα μητέρων που έχασαν τα παιδιά τους λόγω του επικίνδυνου περιεχομένου του διαδικτύου, έχουν υποστηρίξει την KOSA από τότε που η έκδοσή της το 2022 εισήχθη στο προηγούμενο Συνέδριο. Έχουν μοιραστεί τις προσωπικές τους ιστορίες με νομοθέτες, οι οποίοι έχουν δείξει ενσυναίσθηση για τις θλιμμένες μητέρες, σύμφωνα με αρκετούς που ήταν παρόντες σε αυτές τις συναντήσεις. Το νομοσχέδιο εγκρίθηκε από την Επιτροπή Εμπορίου της Γερουσίας τον Δεκέμβριο του 2023 και αναμένεται να γίνει σύντομα το ίδιο και από την Επιτροπή Εμπορίου της Βουλής.

Η Microsoft, η πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης X και άλλες εταιρείες έχουν δηλώσει ότι υποστηρίζουν τη νομοθεσία. «Γερουσιαστά, υποστηρίζουμε την KOSA και θα συνεχίσουμε να διασφαλίζουμε ότι θα εφαρμοστεί και θα φροντίσουμε να συνεχίσουμε να προσφέρουμε την κατάλληλη κοινότητα σε εκείνους τους εφήβους που αναζητούν αυτή τη φωνή», δήλωσε η διευθύνουσα σύμβουλος του X, Linda Yaccarino, σε ακρόαση στο Κογκρέσο στις 31 Ιανουαρίου.

«Ξέρω ότι αν καταφέρουμε να περάσουμε το KOSA, μπορούμε να σώσουμε ζωές», είπε η κ. Molak στους The Epoch Times. Είναι αποφασισμένη να βοηθήσει τους άλλους, έτσι ώστε κανένα παιδί ή οικογένεια να μη χρειαστεί να βιώσουν την τραγωδία που η ίδια βίωσε.

Χάνοντας τον Ντέιβιντ εξαιτίας του διαδικτυακού εκφοβισμού

Ο David ήταν ένας αθλητικός έφηβος. Ψηλός και αδύνατος, έπαιρνε μέρος στην ομάδα μπάσκετ του σχολείου του και σε μια μη σχολική ομάδα μέσω της Ερασιτεχνικής Αθλητικής Ένωσης. Αγαπούσε το άθλημα στο οποίο «αφιέρωσε ουσιαστικά όλα του τα 15 χρόνια, αφού μόλις περπάτησε μπορούσε να ντριμπλάρει μια μπάλα», σύμφωνα με τη μητέρα του.

Κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης μετά από έναν τραυματισμό στην πλάτη τον Ιούνιο του 2014, στράφηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στα διαδικτυακά παιχνίδια για να καλύψει το κενό του. Οκτώ μήνες αργότερα, η κυρία Molak άρχισε να παρατηρεί αλλαγές στη συμπεριφορά του David.

Χρησιμοποιούσε τις ηλεκτρονικές συσκευές του τη νύχτα για ώρες, πράγμα που δεν έπρεπε, και γινόταν θυμωμένος και επιθετικός όταν οι γονείς του προσπάθησαν να τον κάνουν να σταματήσει.

Στη συνέχεια, άρχισε να χρησιμοποιεί την πιστωτική κάρτα των γονιών του χωρίς εκείνη να το γνωρίζουν για να αγοράζει αξεσουάρ διαδικτυακών παιχνιδιών. Ακόμη και όταν του δόθηκε η ιατρική έγκριση ότι μπορεί να παίνει ξανά μπάσκετ, κάτι τέτοιο δεν τον ενδιέφερε.

«Προτιμούσε να κάθεται απλά πίσω από μια οθόνη», είπε η κ. Molak. «Και σε εκείνο το σημείο καταλάβαμε ότι πραγματικά είχαμε να κάνουμε με κάτι που δεν είχαμε ξαναζήσει». Ο εθισμός στα social media τότε, ήταν ακόμα σχετικά νέος. Πέρυσι, ο γενικός χειρούργος της πολιτείας του Τέξας, Vivek Murthy, εξέδωσε μια συμβουλευτική οδηγία, η οποία τονίζει ότι η υπερβολική χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης μπορεί να οδηγήσει σε άγχος και κατάθλιψη. Αλλά κάτι τέτοιο δεν ήταν ευρέως γνωστό πριν από 10 χρόνια.

Ο Ντέιβιντ ήταν ο μικρότερος από τους τρεις γιους, 5 1/2 χρόνια νεότερος από τον μεσαίο αδερφό του, τον Κρις, ο οποίος είχε ένα παλιό τηλέφωνο. Αλλά ο Ντέιβιντ είχε iPhone. Μαζί με τη συσκευή ήρθε και η πρόσβαση σε πλατφόρμες μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Εν αγνοία της κυρίας Μολάκ, ο Ντέιβιντ έγινε επίσης στόχος διαδικτυακού εκφοβισμού. Όταν το είπε στη μητέρα του τον Οκτώβριο του 2015, είχαν ήδη περάσει τρεις μήνες και ήταν άσχημα. Ο εκφοβισμός είχε στόχο την εμφάνιση του Ντέιβιντ. Τα μηνύματα τον αποκαλούσαν «πίθηκο» και τον απείλησαν ότι θα τον βάλουν «σε έναν νεκρόσακο».

Αμέσως, η κ. Molak μετέφερε τον David σε ιδιωτικό σχολείο στα μέσα του εξαμήνου πριν από την Ημέρα των Ευχαριστιών. Όμως ο διαδικτυακός εκφοβισμός τον ακολούθησε κι εκεί. Είπε ότι ο εθισμός του γιου της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τον έκανε «πιο ευάλωτο στον διαδικτυακό εκφοβισμό και λιγότερο ανθεκτικό ώστε να μπορεί να το αντιμετωπίσει με τον κατάλληλο τρόπο».

«Είχε προσαρμόσει την ταυτότητα του με βάση το ποιος ήταν στο διαδίκτυο μέσω αυτών των προσωπικοτήτων και της δημοτικότητας των παιχνιδιών και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης». Είχε χάσει κάθε ελπίδα και αυτό είχε να κάνει με αυτή τη μη ρεαλιστική ιδέα για το ποιος νόμιζε ότι ήταν διαδικτυακά, χάνοντας την επαφή με τον πραγματικό κόσμο και έτσι έγινε εύκολος στόχος του. Το παιδί είχε πνευματικά τσακιστεί».

Στις 5 Ιανουαρίου του 2016, μόλις εκείνος επέστρεψε από το σχολείο του, κρεμάστηκε από ένα δέντρο στην πίσω αυλή του σπιτιού του. Το βράδυ πριν από την αυτοκτονία του, ο Ντέιβιντ προστέθηκε σε μια συνομιλία με μια ομάδα ανώνυμων ατόμων. Αφού του έστειλαν υβριστικά μηνύματα, στο τέλος απείλησαν ότι θα τον σκοτώσουν. Ο Κρις, ο μεσαίος αδερφός του, καθόταν δίπλα στον Ντέιβιντ καθώς συνέβησαν όλα αυτά .

Στις 4 Ιανουαρίου, περίπου στις 22:30, ο Κρις ξύπνησε την κυρία Μόλακ. Το φως του Ντέιβιντ ήταν αναμμένο, αλλά δεν ήταν στο κρεβάτι του. Άρχισαν να ψάχνουν το σπίτι. «Με κυρίευσε μια φοβερή αίσθηση τρόμου», θυμάται. Κάλεσε την αστυνομία και κάλεσε επίσης και τους γονείς της, οι οποίοι επίσης ζουν στο Σαν Αντόνιο. Ο σύζυγός της βρισκόταν στην Καλιφόρνια για επέμβαση στο γόνατο.

Οδήγησε τριγύρω στην περιοχή, αναζητώντας τον Ντέιβιντ. Πέρασαν τρεις ώρες. Τελικά, η αστυνομία έκανε ping (εντοπισμό) στο τηλέφωνο του Ντέιβιντ και διαπίστωσε ότι βρισκόταν στο σπίτι. Ο αστυνομικός είπε ότι ήθελε να ελέγξει την πίσω αυλή του σπιτιού, οπότε πήγε εκεί και άναψε τους μεγάλους προβολείς του οχήματος. Μέσα από τη γυάλινη πόρτα του γραφείου της, είδε τον Ντέιβιντ κρεμασμένο από ένα δέντρο στην πίσω αυλή.

«Όταν τον είδα, βγήκα από την πόρτα μου», είπε. «Αλλά ο αστυνομικός με έπιασε και δεν με άφησε να πλησιάσω τον Ντέιβιντ. Απλώς έκλαιγα και ο μπαμπάς μου ήρθε τρέχοντας όταν με άκουσε να κλαίω. Με συγκράτησε για να πάει εκεί ο αστυνομικός και να προσπαθήσει να διαπιστώσει σε τι κατάσταση βρισκόταν το παιδί μου. Η ζωή μου σταμάτησε εκείνη τη στιγμή και δεν θα είναι ποτέ η ίδια».

«Έχουν περάσει οκτώ χρόνια από τότε, και εξακολουθώ να νιώθω μερικές φορές πως όλο αυτό είναι απλώς ένας εφιάλτης, και θα ξυπνήσω και όλα θα έχουν τελειώσει», είπε.

Η πενθούσα μητέρα είπε πως κάθε πρωί, η στιγμή που ξυπνά και συνειδητοποιεί ότι ο Ντέιβιντ έχει φύγει είναι συνήθως η πιο δύσκολη. «Δεν κοιμάμαι καλά και μου λείπει τόσο πολύ», είπε. «Υπάρχει κάτι τόσο αφύσικο και τόσο άδικο στο να πρέπει να ζήσω το υπόλοιπο της ζωής μου χωρίς το μικρότερο παιδί μου».

Κερδίζοντας τους πολιτικούς

Από τα τέλη του 2022, η κα Molak και περίπου 19 άλλες μητέρες έχουν μοιραστεί τις προσωπικές τους ιστορίες με μέλη του Κογκρέσου. Οι γυναίκες συνεργάστηκαν ως ομάδα εργασίας στο πλαίσιο του Fairplay, μιας μη κερδοσκοπικής οργάνωσης για την υπεράσπιση των παιδιών.

Τον Ιανουάριο, η Fairplay κυκλοφόρησε το Parents for Safe Online Spaces (ParentsSOS), μαζί με το ίδρυμα της κας Molak. Ο Josh Golin, εκτελεστικός διευθυντής του Fairplay, ενός κορυφαίου οργανισμού που υποστηρίζει την KOSA, έχει συνεργαστεί με τις μητέρες από την αρχή.

«Ένα από τα πράγματα που νομίζω ότι συμβαίνει όταν οι γονείς λένε τις ιστορίες τους είναι ότι οι άνθρωποι παύουν να είναι πολιτικοί και αρχίζουν να είναι άνθρωποι και αρχίζουν να σκέφτονται τα παιδιά στη ζωή τους, τα παιδιά τους, τα εγγόνια τους ή τα παιδιά που αγαπούν». είπε στους The Epoch Times.

Σύμφωνα με αρκετούς παρευρισκόμενους, όταν ο ηγέτης της πλειοψηφίας της Γερουσίας Chuck Schumer (DN.Y.) συναντήθηκε με τους γονείς στις αρχές Μαΐου, λύγισε ακούγοντας τις ιστορίες τους.

Η Joann Bogard της οποίας ο γιος Mason πέθανε αφού δοκίμασε την διαδικτυακή «πρόκληση blackout» σε ηλικία 15 ετών, είπε ότι ο κ. Schumer ήταν «πολύ συναισθηματικά συγκινημένος» στη συνάντηση και «πρόθυμος να βοηθήσει» σε οτιδήποτε χρειαστούν.

Η ίδια περίμενε μέχρι ο Μέισον να πάει στο γυμνάσιο πριν του δώσουν ένα τηλέφωνο με γονικό έλεγχο και εφαρμογές παρακολούθησης. Αλλά δεν ήξερε ότι το YouTube, μια πλατφόρμα που χρησιμοποιούσε ο Mason για να βελτιώσει τις ικανότητες του στο ψάρεμα και την ξυλουργική, του προσέφερε ουσιαστικά ένα βίντεο σχετικά με τη θανατηφόρα πρόκληση ενός πνιγμού.

Ο Mason δοκίμασε την πρόκληση αυτή τον Μάιο του 2019 και αυτοκτόνησε κατά λάθος επειδή η πόρπη της ζώνης του κλειδώθηκε και δεν λύθηκε αφού έχασε τις αισθήσεις του.

Έμεινε χωρίς οξυγόνο για πάρα πολύ ώρα και δεν έδειξε ζωτική δραστηριότητα αφού ήταν σε μηχανική υποστήριξη ζωής για τρεις ημέρες. Οι Bogards δώρησαν τα όργανά του, προσφέροντας έτσι ζωή άλλα πέντε άτομα.

«Όταν οι άνθρωποι ακούν τις ιστορίες μας, τους κάνει να φοβούνται ότι αυτό θα συμβεί στην οικογένειά τους. Δεν το θέλουν αυτό. θέλουν να διορθώσουν αυτό το πρόβλημα», είπε η κ. Μπόγκαρντ στους The Epoch Times.

«Νομίζω ότι γι’ αυτό είναι τόσο προσωπικό για αυτούς. Γιατί συνειδητοποιούν ότι τα παιδιά μας είναι παιδιά τους. Τα παιδιά μας είναι τα καθημερινά παιδιά της Αμερικής που είναι εκεί έξω».

Ο κ. Schumer δεν ήταν ο μόνος γερουσιαστής που επηρεάστηκε από τις ιστορίες των μητέρων. Οι γονείς αναφέρουν επίσης τη γερουσιαστή Maria Cantwell, Πρόεδρο της Επιτροπής Εμπορίου, ως ένα ακόμα παράδειγμα.

Κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης που είχαν τον Νοέμβριο του 2022, αρκετές μητέρες πάλεψαν να συγκρατήσουν τα δάκρυά τους για να μιλήσουν. Η κυρία Cantwell έτριψε τα χέρια και τις πλάτες τους μέχρι να μπορέσουν να το ξεπεράσουν και να διηγηθούν τις ιστορίες τους.

«Ήταν περισσότερο σαν μαμά μας παρά σαν γερουσιαστής εκείνη την ημέρα», είπε η κα Μπόγκαρντ. Έκτοτε, η κ. Cantwell ήταν ένθερμος υποστηρικτής του νομοσχεδίου. Εκείνο το έτος, προσπάθησε να ενσωματώσει την KOSA σε έναν λογαριασμό δαπανών στο τέλος του έτους, αλλά απέτυχε.

Αφού οι γερουσιαστές Richard Blumenthal και Marsha Blackburn εισήγαγαν εκ νέου το KOSA το 2023, η επιτροπή της κας Cantwell το ενέκρινε τον Δεκέμβριο του 2023, επιτρέποντας την ψηφοφορία για τη νομοθεσία στο βήμα της Γερουσίας. Στις 20 Ιουνίου, ο κ. Schumer μίλησε για την KOSA στο βήμα της Γερουσίας μαζί με τον κ. Blumenthal, τον κύριο συγγραφέα του νομοσχεδίου των Δημοκρατικών.

«Όπως και εκείνος, έτσι κι εγώ έχω συναντηθεί προσωπικά με τις οικογένειες που έχουν πληγεί, έχω μάθει τις τρομερές ιστορίες τους και δεσμεύομαι, απόλυτα αφοσιωμένος, να συνεργαστώ μαζί τους για να περάσει η KOSA από τη γραμμή του τερματισμού», είπε ο κ. Σούμερ.

«Τον περασμένο μήνα, ετοίμασα ένα σχέδιο για να ολοκληρώσω το KOSA μέσω ομόφωνης συγκατάθεσης. Προσωπικά βοήθησα στην επίλυση προβλημάτων και μετριάστηκαν οι ανεπιθύμητες συνέπειες του νομοσχεδίου αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν αδιέξοδα εξαιτίας της αντιπολίτευσης».

Ο κ. Σούμερ εργαζόταν σε μια χρονική συμφωνία, γνωστή και ως συμφωνία ψηφοφορίας με ανοιχτή γραμμή, για να επιταχύνει το νομοσχέδιο στο βήμα της Γερουσίας έως τις 20 Ιουνίου, σύμφωνα με τους γονείς. Η προηγούμενη έκδοση της χρονικής συμφωνίας, η οποία έληξε τον Ιούνιο, απαριθμούσε δύο ώρες συζήτησης και χωρίς τροπολογίες. Η διαδικασία απαιτεί ομόφωνη συγκατάθεση όλων των γερουσιαστών. Δεν είναι σαφές ποιοι όροι περιλαμβάνονται στη νέα έκδοση της συμφωνίας αυτής

Σύμφωνα με τους γονείς, ο γερουσιαστής Ron Wyden (D-Ore.) και ο Rand Paul (R-Ky.) ήταν οι δύο νομοθέτες που αντιτάχθηκαν στη γρήγορη αυτή διαδικασία. Την περασμένη εβδομάδα, ο κ. Γουάιντεν έδειξε ότι θα παραιτηθεί από την ένστασή του.

Το νομοσχέδιο έχει 68 υποστηρικτές, γεγονός που το καθιστά ανθεκτικό στα νήματα και πιθανόν να ψηφιστεί με τον κανονικό τρόπο. Ο κ. Πολ είπε ότι η ένστασή του σχετίζεται με τον ορισμό της «διαταραχής ψυχικής υγείας» στο νομοσχέδιο, ο οποίος λέει ότι είναι πολύ ευρύς. Σε απάντηση, ο κ. Golin είπε ότι ο ορισμός ακολουθεί το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Διαταραχών Ψυχικής Υγείας της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας.

Δεν είναι σαφές εάν ο κ. Πολ θα «ευλογήσει» τη νέα έκδοση της συμφωνίας για την ψηφοφορία της ανοικτής γραμμής, η οποία θα έφερνε το νομοσχέδιο προς ψήφιση νωρίτερα. Στις 24 Ιουνίου, το ParentsSOS έστειλε επιστολή στον κ. Πολ, καλώντας τον να αποσύρει την αντίθεσή του.

Η προειδοποίηση του Γενικού Χειρουργού

Ο Δρ Murthy νωρίτερα αυτόν τον μήνα ζήτησε να εφαρμοστεί μια προειδοποιητική ετικέτα για τις πλατφόρμες μέσων κοινωνικής δικτύωσης, παρόμοια με την προειδοποίηση που υπάρχει για τα προϊόντα καπνού.

«Είναι καιρός να απαιτήσουμε την προειδοποιητική ετικέτα ενός γενικού χειρουργού στις πλατφόρμες μέσων κοινωνικής δικτύωσης, που να δηλώνει ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης συνδέονται με σημαντικές βλάβες στην ψυχική υγεία για τους εφήβους», έγραψε σε ένα άρθρο του στους New York Times. Εκεί αποτύπωσε επίσης τη συνάντησή του με τη Lori Schott, της οποίας η κόρη Annalee αυτοκτόνησε σε ηλικία 18 ετών το 2020 λόγω διαδικτυακού περιεχομένου αυτοτραυματισμού.

Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο του 2023, όταν ο Δρ. Murthy επισκέφθηκε το Νοσοκομείο Παίδων στο Ντένβερ για να μιλήσει για την κρίση ψυχικής υγείας των νέων. Η κα Schott ζει στο Κολοράντο και ο γερουσιαστής Michael Bennet (D-Colo.) μεσολάβησε για τη συνάντηση. Έφερε μαζί της αντίγραφα των ημερολογίων της Annalee για να δείξει στον Δρ Murthy την επίδραση των social media στην ψυχική υγεία του εφήβου. «Αυτές ήταν πληροφορίες που δεν είχα καν μοιραστεί με την οικογένειά μου ή τον σύζυγό μου γιατί ήμασταν τόσο συντετριμμένοι», είπε η μητέρα στους The Epoch Times.

Είπε επίσης ότι ο Δρ. Murthy ήταν «συναισθηματικός και υποστηρικτικός». Άκουγε την κα Σοτ για περισσότερο από μια ώρα. Ήξερε ότι είχε ήδη ασχοληθεί με το θέμα, επειδή δύο μήνες αργότερα, εξέδωσε μια συμβουλή σχετικά με τη βλάβη των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στην ψυχική υγεία των νέων.

«Αυτό που κοιτάζω πίσω με δάκρυα, είναι ότι αν είχα ακούσει τις προειδοποιήσεις του γενικού χειρουργού, εξ αρχής, ή ακόμα και τη δεύτερη φορά, για τις προειδοποιητικές ετικέτες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, θα είχα μια διαφορετική γονική επιτήρηση και θα καταλάβαινα τι συνέβαινε με την ψυχική υγεία της Annalee και το βάθος των κινδύνων από αυτό που αυτές οι πλατφόρμες ταΐζουν τα παιδιά μας», είπε η μητέρα.

Εάν θεσπιστεί, η KOSA θα εγκρίνει την προειδοποίηση που πρότεινε ο Δρ Murthy.Τρεις στους τέσσερις ψηφοφόρους υποστηρίζουν την προειδοποιητική ετικέτα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, σύμφωνα με δημοσκόπηση του Πανεπιστημίου Quinnipiac που δημοσιεύτηκε στις 26 Ιουνίου.

Εκπαίδευση του εαυτού και εκπαίδευση των Γερουσιαστών

Ένα κοινό πράγμα που έχουν οι μητέρες είναι ότι έχουν μάθει πολλά για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης λόγω των τραγωδιών τους. Η κ. Bogard είπε ότι είχε μάθει πολλά για τους αλγόριθμους τα τελευταία πέντε χρόνια.

«Οι εταιρείες έχουν σχεδιάσει σκόπιμα τους αλγόριθμους για να δίνουν το πιο έντονο περιεχόμενο στα [παιδιά]», είπε. Οι νέοι, πρόσθεσε, δεν μπορούν να αντισταθούν στην τροφοδοσία «επιθετικού περιεχομένου – εκφοβισμού, τσακωμού, αυτοκτονικού ιδεασμού, οτιδήποτε παρόμοιο με υπερευαισθησία», επειδή είναι περίεργοι και ο εγκέφαλός τους δεν έχει αναπτυχθεί αρκετά για να εξετάσει τις συνέπειες. «Θα τροφοδοτήσει ό,τι κρατά τα μάτια τους στην οθόνη», συμπλήρωσε.

Η κ. Bogard είπε ότι της αρέσει που νομοσχέδιο της KOSA αφορά αλγόριθμους ή σχεδιαστικά χαρακτηριστικά, όπως ονομάζονται στο νομοσχέδιο. Είπε για την πρώτη συνάντηση των μητέρων με γερουσιαστές το 2022, «Δεν είχαν πραγματικά καλή ιδέα για το πώς λειτουργούν οι αλγόριθμοι και πώς οι εταιρείες κοινωνικών μέσων εξαπατούσαν και χειραγωγούσαν τα παιδιά μας». Ωστόσο, σε μια ακρόαση τον Ιανουάριο, οι γερουσιαστές είχαν πολλές κόντρες με στελέχη εταιρειών τεχνολογίας.

Η κ. Bogard είπε επίσης ότι οι νομοθέτες επέδειξαν μια βαθύτερη κατανόηση των χαρακτηριστικών σχεδιασμού, των αλγορίθμων και της ικανότητας των εταιρειών τεχνολογίας να ελέγχουν τι μπορούν να δουν και να κάνουν οι χρήστες στις πλατφόρμες τους.

«Θα μπορούσατε να πείτε ότι ήταν πιο συντονισμένοι και πιο εναρμονισμένοι με αυτό που συνέβαινε στην πραγματικότητα αυτή τη φορά. Πολλά από αυτά, πιστεύω πραγματικά, έχουν να κάνουν με το βάθος των πληροφοριών που εμείς οι γονείς τους δίνουμε», είπε.

Ο κ. Golin του Fairplay είπε ότι οι γονείς έκαναν «καταπληκτική δουλειά». «Νομίζω ότι μερικοί άνθρωποι στο Κογκρέσο τσακίζονται ψυχολογικά όταν ακούν τις ιστορίες τους και θέλουν να κάνουν κάτι για αυτούς, και μερικοί άλλοι επίσης, τους φοβούνται αυτούς τους γονείς», είπε. «Κανείς δεν θέλει να θεωρείται ότι είναι στο πλευρό του Meta και του Snapchat παρά με τους πενθούντες γονείς».

Το KOSA είναι ένα «πρώτο βήμα»

Οι γονείς κοιτάζουν ήδη πέρα ​​από το KOSA. Το KOSA είναι ένα «πρώτο βήμα», είπε η κ. Schott. «Νομίζω ότι η δουλειά μας στο όνομα και στη μνήμη των παιδιών μας είναι να σώσουμε άλλα παιδιά και να απαιτήσουμε πραγματική αλλαγή», είπε.

Η κ. Bogard είπε ότι θα συνεχίσει να παρακολουθεί την εφαρμογή του KOSA αφού περάσει. Αναμένουν ότι η συζήτηση σχετικά με τη βλάβη των μέσων κοινωνικής δικτύωσης θα συνεχιστεί και είναι αποφασισμένοι να συνεχίσουν να εργάζονται για να βοηθήσουν άλλες οικογένειες και παιδιά.

«Καταλαβαίνω πώς είναι όταν έχεις ένα παιδί που βρίσκεται σε κρίση και νιώθεις ότι ο κόσμος περιστρέφεται πολύ, πολύ γρήγορα, αλλά εσύ κινείσαι σε αργή κίνηση», είπε η κ. Molak. «Θα μπορούσα να ασχοληθώ με αυτό».

«Χάσαμε τα παιδιά μας. Δεν θα αποτελέσει νίκη για εμάς. Κάνουμε ότι κάνουμε για να προστατεύσουμε τα άλλα παιδιά, ώστε κανένας άλλος γονέας να μην χρειαστεί να βρεθεί στη θέση μας», είπε η κ. Μολάκ.

«Νομίζω ότι [κ. Ο Schumer] το κατάλαβε. Ήταν συμπονετικός και μας έδωσε πολλαπλές διαβεβαιώσεις ότι αυτό το νομοσχέδιο επρόκειτο να περάσει. …Ξέρουμε ότι θα περάσει».