Τι θα σήμαινε για την Ελλάδα η ανάπτυξη ενός δεύτερου πλωτού σταθμού LNG (FSRU) μετά το τέρμιναλ της Αλεξανδρούπολης και υπό ποιες προϋποθέσεις, ανέλυσε ο Δημήτρης Κοπελούζος σε γεύμα με δημοσιογράφους χθες στη Μεγάλη Βρεταννία, περιγράφοντας ένα σκηνικό ριζικά διαφορετικό από εκείνο των αρχών της δεκαετίας, όταν «κλείδωσε» η επενδυτική απόφαση για το πρώτο έργο. Όπως σημείωσε, τότε υπήρχαν κοινοτικές επιδοτήσεις για υποδομές φυσικού αερίου και οι ευρωπαϊκές τράπεζες χρηματοδοτούσαν έργα ορυκτών καυσίμων, ενώ δεν είχε προηγηθεί η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία που ανέβασε κατακόρυφα τα κόστη ναυπήγησης πλοίων LNG. Σήμερα, το τοπίο είναι χωρίς επιδοτήσεις, με έντονο ανταγωνισμό από χώρες όπως η Πολωνία, η Λιθουανία, η Κροατία αλλά και η Τουρκία, και με σαφώς αυξημένο κόστος κεφαλαίου.
Ο πρόεδρος του Ομίλου Κοπελούζου εμφανίστηκε πεπεισμένος ότι η αγορά «σηκώνει» ακόμη ένα FSRU στην Ελλάδα, επικαλούμενος τις προβολές ζήτησης φυσικού αερίου στον Κάθετο Διάδρομο έως το 2030. Σύμφωνα με την εκτίμηση που παρέθεσε, προς το τέλος της δεκαετίας η ζήτηση προβλέπεται να αυξηθεί στα 68 bcm, ενώ το 2024 η συνολική κατανάλωση των χωρών της συγκεκριμένης διαδρομής διαμορφώθηκε στα 51 bcm, εκ των οποίων τα 17 bcm ήταν ρωσικής προέλευσης. Εφόσον αφαιρεθεί το ρωσικό αέριο, όπως ανέφερε, προκύπτει πρόσθετη ανάγκη της τάξης των 30 bcm, από την οποία η Ελλάδα θα μπορούσε να διεκδικήσει περίπου το 25%, δηλαδή 6-7 bcm, ποσότητα αντίστοιχη με τη δυναμικότητα ενός νέου FSRU.
Σε ό,τι αφορά το project στο Θρακικό Πέλαγος, ο Δημήτρης Κοπελούζος περιέγραψε ένα επενδυτικό σχήμα με σαφώς βαρύτερο λογαριασμό: προϋπολογισμό 650 εκατ. ευρώ, έναντι 490 εκατ. ευρώ για το FSRU Αλεξανδρούπολης, έργο στο οποίο τα 225 εκατ. αφορούσαν κοινοτική επιδότηση. Η «κρίσιμη προϋπόθεση», όπως είπε, είναι να υπάρξουν συμβόλαια σημαντικά μεγαλύτερης διάρκειας από τους χρήστες της υποδομής, της τάξης των 15-20 ετών. Παράλληλα, οι πελάτες θα πρέπει να αποδεχθούν υψηλότερες ταρίφες σε σχέση με την Αλεξανδρούπολη και να προσφέρουν αυξημένες εγγυήσεις, σε μια αγορά όπου η αβεβαιότητα έχει γίνει μόνιμος παράγοντας. Όλο αυτό, σύμφωνα με την ίδια τοποθέτηση, μεταφράζεται σε χαμηλότερες αποδόσεις για την επένδυση, κάτι που οφείλουν να συνυπολογίσουν και να αποδεχθούν οι μέτοχοι.
Παρά τη δυσκολία του νέου περιβάλλοντος, ο κ. Κοπελούζος εκτίμησε ότι το θρακικό project της Gastrade εμφανίζεται σήμερα ως το πιο ώριμο, ακριβώς επειδή η εταιρεία έχει ήδη «γράψει» εμπειρία από τη λειτουργία του FSRU της Αλεξανδρούπολης, διαθέτοντας τεχνογνωσία, πρόσβαση στην αγορά και μετοχική βάση. Υπενθύμισε, μάλιστα, ότι το πρώτο FSRU ξεκίνησε ως ιδέα του ίδιου πριν από περίπου 15 χρόνια. Όσο για το πότε θα ληφθεί η τελική επενδυτική απόφαση για το δεύτερο FSRU στη Θράκη, τη χρονική τοποθέτησε εντός του 2026, σε μια περίοδο που οι ισορροπίες στην ευρωπαϊκή αγορά LNG αναμένεται να επηρεαστούν και από την αυξημένη προσφορά.
