Για περισσότερα από δέκα χρόνια, μία φιλόλογος που εργαζόταν σε σχολεία των νοτίων προαστίων έζησε μια αδιάκοπη, εξουθενωτική κόλαση. Όχι σε κάποιο σκοτεινό περιθώριο της κοινωνίας, αλλά μέσα στον πυρήνα της: στον χώρο της εκπαίδευσης, ανάμεσα σε συναδέλφους, μαθητές και οικογένειες. Η πρόσφατη καταδικαστική απόφαση του Εφετείου –που επικυρώθηκε και από τον Άρειο Πάγο– έρχεται καθυστερημένα να επιβεβαιώσει όσα η ίδια βίωνε σιωπηλά: έναν μακρόχρονο, συστηματικό διωγμό από τον πρώην σύντροφό της, επίσης εκπαιδευτικό.
Η υπόθεση αφορά έναν καθηγητή Χημείας, με τον οποίο η γυναίκα διατηρούσε σχέση από το 2013 έως το 2016. Όταν η ίδια αποφάσισε να τερματίσει τη σχέση, εκείνος αρνήθηκε να αποδεχθεί τον χωρισμό. Και τότε ξεκίνησε ο πραγματικός «Γολγοθάς» της. Ένας κύκλος εκδικητικής μανίας, προσβολών, βίας και ψηφιακής διαπόμπευσης, που θα κρατούσε για χρόνια.
Από τον χωρισμό στην απόλυτη διαπόμπευση
Αμέσως μετά τον χωρισμό, ο άνδρας έστειλε υβριστική επιστολή προς τη γυναίκα, την οποία φρόντισε να κοινοποιήσει σε συναδέλφους της, επιδιώκοντας την επαγγελματική και ηθική της απαξίωση. Όταν εκείνη προχώρησε τη ζωή της και σύναψε νέα σχέση με καθηγητή Φυσικής, ο πρώην σύντροφος την εντόπισε τυχαία στον δρόμο και την εξύβρισε δημόσια. Η κλιμάκωση όμως δεν σταμάτησε εκεί.
Την ίδια νύχτα, έστειλε γυμνές φωτογραφίες της στο κινητό τηλέφωνο του γιου της. Ένα αποτρόπαιο χτύπημα, σχεδιασμένο να προκαλέσει μέγιστο ψυχικό τραύμα. Ο γιος της γυναίκας τον γνώριζε, καθώς στο παρελθόν του είχε παραδώσει ιδιαίτερα μαθήματα, γεγονός που του έδινε πρόσβαση στα προσωπικά του στοιχεία. Το μοτίβο ήταν σαφές: εκμετάλλευση εμπιστοσύνης, ταπείνωση, απόλυτος έλεγχος.
Η δικαιοσύνη απέναντι στη μακρόχρονη βία
Η υπόθεση έφτασε στο Εφετείο, με τον κατηγορούμενο να αρνείται κάθε εμπλοκή. Ωστόσο, τα στοιχεία ήταν αδιάσειστα. Διαπιστώθηκε ότι ο ίδιος άνθρωπος είχε αποστείλει τόσο τις επιστολές όσο και το φωτογραφικό υλικό. Επιπλέον, αποδείχθηκε ότι είχε επιτεθεί με μεταλλικό αντικείμενο στον νέο σύντροφο της γυναίκας έξω από το φροντιστήριο όπου εργαζόταν, στέλνοντάς τον στο νοσοκομείο.
Η δράση του δεν σταμάτησε ούτε εκεί. Έστειλε εκ νέου γυμνές φωτογραφίες στον γιο της, αυτή τη φορά μέσω φακέλου με ψευδή αποστολέα το ΤΕΕ, συνοδευόμενες από υβριστικό σημείωμα. Αντίστοιχο υλικό απέστειλε και στη μητέρα της γυναίκας, χρησιμοποιώντας ως αποστολέα το Δημοτικό Κοιμητήριο Παλαιού Φαλήρου, ώστε να εξασφαλίσει ότι ο φάκελος θα ανοιχτεί.
Τελικά, ο δράστης καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης δυόμισι ετών για συκοφαντική δυσφήμηση κατ’ εξακολούθηση και παραβίαση του νόμου περί προστασίας προσωπικών δεδομένων. Η απόφαση αυτή δεν αναιρεί τα χαμένα χρόνια, ούτε επουλώνει τα τραύματα. Αποτελεί όμως μια κρίσιμη υπενθύμιση: η έμφυλη και ψηφιακή βία δεν είναι «ιδιωτικές υποθέσεις». Είναι εγκλήματα. Και οφείλουν να αντιμετωπίζονται ως τέτοια, χωρίς σιωπή, χωρίς ανοχή, χωρίς καθυστέρηση.
