Η απουσία του Νίκου Δένδια από κρίσιμες εσωκομματικές στιγμές της Νέας Δημοκρατίας προκαλεί πλέον εμφανή αμηχανία ακόμη και σε πρόσωπα που διατηρούν στενή πολιτική ή προσωπική σχέση μαζί του. Η επαναλαμβανόμενη επιλογή του υπουργού Άμυνας να βρίσκεται εκτός κάδρου σε περιόδους έντονης πολιτικής φόρτισης δημιουργεί ερωτήματα για τη στρατηγική του και για το πώς αντιλαμβάνεται τον ρόλο του στην επόμενη ημέρα της κυβερνώσας παράταξης.
Η απουσία του από τη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ, με αφορμή ταξίδι στη Λισσαβόνα, προκάλεσε αρνητικά σχόλια μεταξύ αρκετών βουλευτών. Το ενδιαφέρον είναι ότι οι ενστάσεις δεν προέρχονται μόνο από πρόσωπα που διατηρούν αποστάσεις από τον ίδιο, αλλά και από στελέχη που βλέπουν θετικά την παρουσία του στο εσωτερικό του κόμματος.
Οι απουσίες που προκαλούν εσωκομματική δυσφορία
Η συγκεκριμένη απουσία δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό. Είχε προηγηθεί η μη παρουσία του στη συζήτηση της Βουλής για το κράτος δικαίου, όπου βρέθηκε στο επίκεντρο και το ζήτημα των υποκλοπών. Η διαρκής επιλογή απομάκρυνσης από κρίσιμα πολιτικά μέτωπα, με αφορμή επισκέψεις στο εξωτερικό που δεν θεωρούνται ιδιαίτερης βαρύτητας, αρχίζει να μετατρέπεται σε πολιτικό πρόβλημα κυρίως για τον ίδιο τον υπουργό Άμυνας.
Ο Νίκος Δένδιας δεν έχει κρύψει ότι διαθέτει ευρύτερες πολιτικές φιλοδοξίες για την περίοδο μετά τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Το όνομά του βρίσκεται σταθερά σε σενάρια για τη μελλοντική ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, ενώ κατά καιρούς έχει ενταχθεί ακόμη και σε συζητήσεις περί διαδοχής εν κινήσει. Ωστόσο, η εικόνα ενός πολιτικού στελέχους που αποφεύγει τις δύσκολες εσωκομματικές αναμετρήσεις δεν ενισχύει αναγκαστικά το ηγετικό του προφίλ.
Η ηγεσία δεν χτίζεται με αποστάσεις
Στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας αρκετοί εκτιμούν ότι η τακτική της συστηματικής αποστασιοποίησης δεν αποδίδει πολιτικά. Η ηγεσία ενός μεγάλου κόμματος δεν κατακτάται με απουσίες, χαμηλό ρίσκο και προσεκτική αποφυγή των δύσκολων στιγμών. Αντίθετα, απαιτεί παρουσία, ανάληψη πολιτικού κόστους, συμμετοχή στις συγκρούσεις και καθαρή τοποθέτηση όταν το κόμμα βρίσκεται σε ένταση.
Η πολιτική παραμένει πεδίο αντιπαραθέσεων, αποφάσεων και προσωπικής έκθεσης. Δεν ευνοεί όσους επιλέγουν να μένουν εκτός σύγκρουσης, ιδίως όταν φιλοδοξούν να διεκδικήσουν κεντρικό ρόλο στην επόμενη φάση της παράταξης. Η διακριτική στάση μπορεί να προστατεύει πρόσκαιρα από τη φθορά, όμως δύσκολα παράγει ηγετικό κύρος.
Οι πιο προσεκτικοί παρατηρητές της πορείας του Νίκου Δένδια υπενθυμίζουν ότι η πολιτική ισχύς δεν οικοδομείται μέσα από ασφαλείς αποστάσεις. Όπως αποδίδεται στον Νικολό Μακιαβέλι, τίποτα σημαντικό δεν επιτυγχάνεται χωρίς κίνδυνο. Στην περίπτωση του υπουργού Άμυνας, το ερώτημα που τίθεται πλέον στο εσωτερικό της ΝΔ είναι αν η προσεκτική αποφυγή του ρίσκου τον προστατεύει ή αν σταδιακά περιορίζει τις προοπτικές του.
