Με εμφανή ικανοποίηση η κυβέρνηση ανακοίνωσε στις αρχές του έτους τη διαγραφή 308.000 φοιτητών από τα πανεπιστήμια. Λίγες ημέρες αργότερα, και πριν καν κοπάσει ο απόηχος της απόφασης, στις 12 Ιανουαρίου, άνοιξε τον δρόμο για τον διορισμό στο Δημόσιο «αιώνιων» ή ακόμη και αποτυχόντων φοιτητών της Σχολής Δημόσιας Διοίκησης.
Οι μαζικές διαγραφές παρουσιάστηκαν ως μέτρο «αναβάθμισης» της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Στην πράξη, ωστόσο, αντιμετωπίστηκαν περισσότερο ως διοικητική εκκαθάριση μητρώων, με το επιχείρημα ότι δεν πρέπει να επιβαρύνονται τα πανεπιστημιακά συστήματα. Κι αυτό, την ώρα που υπάρχουν αίθουσες και αμφιθέατρα για να εξεταστούν οι φοιτητές στα τελευταία μαθήματά τους, πολλοί εκ των οποίων καθυστέρησαν τις σπουδές τους επειδή εργάζονταν, κάτι που θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη με πιο ευέλικτα κριτήρια.
Η αντίφαση γίνεται εντονότερη αν ληφθεί υπόψη ότι τόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και η ΔΥΠΑ χρηματοδοτούν κάθε χρόνο με σημαντικά κονδύλια προγράμματα αναβάθμισης δεξιοτήτων και επανακατάρτισης εργαζομένων. Την ίδια στιγμή, στο νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών για το ανθρώπινο δυναμικό του Δημοσίου προβλέπεται ρητά ο διορισμός όσων δεν κατάφεραν να ολοκληρώσουν επιτυχώς τις σπουδές τους στη Σχολή Δημόσιας Διοίκησης.
Σύμφωνα με την εισηγητική έκθεση, όσοι ολοκλήρωσαν το πλήρες πρόγραμμα σπουδών της Σχολής χωρίς να αποφοιτήσουν επιτυχώς διορίζονται σε οργανικές ή προσωποπαγείς θέσεις, ανάλογα με τα τυπικά τους προσόντα, σε υπηρεσίες του Δημοσίου και των νομικών του προσώπων. Ο διορισμός τους γίνεται με βάση τη βαθμολογία τους, χωρίς να διέπονται πλέον από το ειδικό καθεστώς των αποφοίτων της Σχολής.
Η ρύθμιση αυτή προκάλεσε αντιδράσεις, ακόμη και από θεσμικούς φορείς. Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, στην έκθεσή της, εκφράζει σαφή διαφωνία, σημειώνοντας ότι τέτοιου είδους προβλέψεις υπονομεύουν την ποιότητα και το κύρος της Σχολής Δημόσιας Διοίκησης και πλήττουν την αντίληψη περί αξιοκρατίας και αριστείας. Κατά την ΟΚΕ, η διάταξη αυτή θα έπρεπε να αποσυρθεί, καθώς δημιουργεί ένα προηγούμενο διοικητικής «τακτοποίησης» που έρχεται σε αντίθεση με τις βασικές αρχές επιλογής προσωπικού στο Δημόσιο.
