Η εβδομάδα που πέρασε σφραγίστηκε από το έντονο ενδιαφέρον για τις τελευταίες δημοσκοπικές μετρήσεις, με το Μέγαρο Μαξίμου να αναλύει σχολαστικά τις τάσεις της κοινής γνώμης. Στην κυβέρνηση εκτιμούν πως η Νέα Δημοκρατία όχι μόνο αντέχει, αλλά ενισχύει τη θέση της, κεφαλαιοποιώντας την κατάρρευση των παραδοσιακών αντιπάλων της.
Οι μετρήσεις των Opinion Poll, Pulse και Metron Analysis συγκλίνουν σε ένα βασικό συμπέρασμα: η έλλειψη εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης στρέφει τους πολίτες στην αναζήτηση σταθερότητας.Είναι χαρακτηριστικό πως το 80% των ερωτηθέντων προτάσσει την ανάγκη για πολιτική ηρεμία εν μέσω γεωπολιτικής αβεβαιότητας.
Αυτή η τάση αντανακλάται στην υπεροχή του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος προηγείται με 29% στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία, αφήνοντας πίσω του ακόμη και την επιλογή «Κανένας». Αντίθετα, πρόσωπα όπως ο Αλέξης Τσίπρας (6%) και η Μαρία Καρυστιανού (2%) κινούνται σε πολύ χαμηλά επίπεδα, επιβεβαιώνοντας το στρατηγικό πλεονέκτημα του πρωθυπουργού έναντι οποιουδήποτε άλλου πολιτικού πόλου.
Η «ακτινογραφία» της φθοράς και το πρόβλημα της ακρίβειαςΠαρά την πολιτική κυριαρχία, το Μέγαρο Μαξίμου δεν εθελοτυφλεί μπροστά στη συνεχιζόμενη πίεση από την ακρίβεια, η οποία παραμένει το κορυφαίο πρόβλημα της καθημερινότητας.
Τα κυβερνητικά στελέχη αναγνωρίζουν τη φυσιολογική κόπωση της δεύτερης τετραετίας, ωστόσο επισημαίνουν πως η ΝΔ διατηρεί διψήφια διαφορά από το δεύτερο κόμμα.
Η πτώση της αντιπολίτευσης αποδίδεται στην άγονη κριτική και στις διαρκείς εσωτερικές συγκρούσεις, με το ΠΑΣΟΚ να εμφανίζει σοβαρές απώλειες, έχοντας χάσει το 1/3 της δύναμής του μέσα σε έναν χρόνο
Στη δημοσκόπηση της Metron Analysis στην εκτίμηση ψήφου η Νέα Δημοκρατία προηγείται με 28,5% με δεύτερο κόμμα το ΠΑΣΟΚ με 12,5% και την Πλεύση Ελευθερίας να ακολουθεί με 11,7%.
Νέα Δημοκρατία: 28,5%
ΣΥΡΙΖΑ: 3,9%
ΠΑΣΟΚ: 12,5%
ΚΚΕ: 8%
Σπαρτιάτες: 0,6%
Ελληνική Λύση: 10,7%
Νίκη: 2,5%
Πλεύση Ελευθερίας: 11,7%
ΜεΡΑ25: 2,7%
Νέα Αριστερά: 2,5%
Φωνή Λογικής: 3,3%
ΑΝΤΑΡΣΥΑ: 1,9%
Κίνημα Δημοκρατίας: 1,7%
Λοιπά: 9,5%
Στην δημοσκόπηση της Pulse, η Νέα Δημοκρατία εμφανίζεται πρώτη με διαφορά 16,5 μονάδων από το ΠΑΣΟΚ, ενώ φαίνεται ότι θα σχηματιζόταν οκτακομματική Βουλή σε περίπτωση που γίνονταν αύριο εκλογές.
Σενάριο κατανομής αναποφάσιστων:
Νέα Δημοκρατία: 29,5%
ΠΑΣΟΚ: 13%
Πλεύση Ελευθερίας: 10%
Ελληνική Λύση: 9,5%
ΚΚΕ: 8%
ΣΥΡΙΖΑ: 5,5%
Φωνή Λογικής: 4%
ΜέΡΑ 25: 3%
Νίκη: 2%
Νέα Αριστερά: 2%
Κίνημα Δημοκρατίας: 2%
Και στην Opinion Poll η εκτίμηση ψήφου διαμορφώνεται ως εξής:
Νέα Δημοκρατία: 30,2%
ΠΑΣΟΚ: 13,4%
Πλεύση Ελευθερίας: 10,4%
Ελληνική Λύση: 10,1%
ΚΚΕ: 8,2%
ΣΥΡΙΖΑ: 4,2%
Φωνή Λογικής: 4,2%
ΜέΡΑ 25: 2,4%
Νίκη: 2,1%
Κίνημα Δημοκρατίας: 1,5%
Νέα Αριστερά: 1,2%
Στοίχημα οι μεταρρυθμίσεις και η αποφυγή της αλαζονείας
Στο κυβερνητικό στρατόπεδο επικρατεί η πεποίθηση πως όσο αποδίδουν τα μέτρα οικονομικής ενίσχυσης και εμπεδώνεται το αίσθημα ασφάλειας, η προοπτική μιας τρίτης θητείας για τον Κυριάκο Μητσοτάκη θα κερδίζει έδαφος.
Ωστόσο, η «γαλάζια» παράταξη προειδοποιεί εσωτερικά για τους κινδύνους του εφησυχασμού και των αλαζονικών συμπεριφορών.
Η επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής θεωρείται πλέον ο μοναδικός δρόμος για τη διατήρηση της κοινωνικής εμπιστοσύνης και της πολιτικής υπεροχής σε ένα περιβάλλον που παραμένει ρευστό.
Το Παράδοξο της «Μοναχικής» Κυριαρχίας: Η Ακτινογραφία μιας Νέας Κανονικότητας
Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις δεν αποτυπώνουν απλώς μια πρόθεση ψήφου· περιγράφουν την πλήρη αναδιάταξη του πολιτικού χάρτη.
Το γεγονός ότι η Νέα Δημοκρατία, διανύοντας τη δεύτερη θητεία της, διατηρεί μια χαώδη απόσταση από τον ανταγωνισμό, δεν αποτελεί μόνο επιτυχία του Μαξίμου, αλλά κυρίως ένα ηχηρό σήμα κινδύνου για το πολιτικό σύστημα.
Η «ρευστοποίηση» της αντιπολίτευσης έχει δημιουργήσει ένα κενό ισχύος που ο Κυριάκος Μητσοτάκης δείχνει να ελέγχει απόλυτα, την ώρα που το ΠΑΣΟΚ παλεύει να πείσει ότι αποτελεί τον εναλλακτικό πόλο και ο ΣΥΡΙΖΑ κινείται σε τροχιά πολιτικής επιβίωσης.
Το στοιχείο που σοκάρει είναι η ταύτιση της πλειοψηφίας (80%) με την έννοια της σταθερότητας. Σε έναν κόσμο γεωπολιτικής τρικυμίας, ο Έλληνας ψηφοφόρος φαίνεται να επιλέγει τον «γνωστό καπετάνιο», ακόμη κι αν διαφωνεί με την πορεία σε επιμέρους θέματα. Η κυριαρχία του πρωθυπουργού έναντι του «Κανένα» επιβεβαιώνει ότι η πολιτική σύγκρουση στην Ελλάδα έχει μετατραπεί σε έναν μονομερή αγώνα, όπου το διακύβευμα δεν είναι ποιος θα κυβερνήσει, αλλά πώς θα κυβερνήσει ο υπάρχων.
Η Παγίδα του Εφησυχασμού και το «Τέρας» της Καθημερινότητας
Ωστόσο, η εικόνα της παντοδυναμίας κρύβει παγίδες. Η ακρίβεια παραμένει ο αδιαμφισβήτητος εχθρός, ένας παράγοντας που δεν αντιμετωπίζεται με επικοινωνιακούς χειρισμούς αλλά με απτά αποτελέσματα στο ράφι. Το Μέγαρο Μαξίμου γνωρίζει ότι η φθορά είναι εκεί, υποβόσκουσα, και τροφοδοτείται από την αίσθηση ότι «δεν υπάρχει αντίπαλος». Αυτή ακριβώς η αίσθηση είναι που γεννά την αλαζονεία, το μοναδικό ίσως στοιχείο που μπορεί να ανατρέψει τους σημερινούς συσχετισμούς.
Οι μεταρρυθμίσεις δεν είναι πλέον μια επιλογή, αλλά ο μοναδικός τρόπος για να διατηρηθεί η κοινωνική ανοχή.
Η κυβέρνηση καλείται να αποδείξει ότι η «πολιτική κυριαρχία» μεταφράζεται σε «κοινωνική πρόοδο». Αν η απόσταση μεταξύ των δημοσκοπικών ποσοστών και της ποιότητας ζωής μεγαλώσει, τότε η σταθερότητα που σήμερα επιζητούν οι πολίτες μπορεί να μετατραπεί σε μια εκκωφαντική απαίτηση για αλλαγή, ακόμη κι αν αυτή η αλλαγή δεν έχει ακόμη πρόσωπο.
