Με μια γλώσσα που ξεπερνά τα όρια της απλής προπαγάνδας και αγγίζει ευθέως τη θεσμική πρόκληση, το τουρκικό κρατικοδίαιτο δίκτυο aHaber προαναγγέλλει επίσκεψη του Κυριάκος Μητσοτάκης στην Άγκυρα την επόμενη εβδομάδα, για συνάντηση με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, επιχειρώντας να επιβάλει από τώρα το πλαίσιο ερμηνείας της επικείμενης επαφής. Ένα πλαίσιο στο οποίο η Ελλάδα εμφανίζεται ως νευρικός, φοβικός και εσωτερικά αποσταθεροποιημένος δρων, ενώ η Τουρκία αυτοπαρουσιάζεται ως ψύχραιμη δύναμη «win–win» συνεργασίας.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο Έλληνας πρωθυπουργός θα γίνει δεκτός στο παλάτι του Μπεστεπέ, στο πλαίσιο «κρίσιμων» συνομιλιών υψηλού επιπέδου, με αντικείμενο την Ανατολική Μεσόγειο, τις περιφερειακές εξελίξεις και τις διμερείς σχέσεις. Η επιλογή των λέξεων, ωστόσο, αποκαλύπτει ότι το aHaber δεν περιγράφει απλώς μια διπλωματική συνάντηση, αλλά κατασκευάζει ένα αφήγημα ψυχολογικής υπεροχής, στο οποίο η Αθήνα «κλιμακώνει», «πανικοβάλλεται» και προετοιμάζει –υποτίθεται– παραχωρήσεις πριν καν ξεκινήσει ο διάλογος.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην τουρκική NAVTEX στο Αιγαίο, η οποία παρουσιάζεται όχι ως μονομερής πράξη αμφισβήτησης κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά ως αφορμή για «υστερικές» αντιδράσεις των ελληνικών μέσων ενημέρωσης. Το aHaber υιοθετεί έναν συνειδητά απαξιωτικό τόνο απέναντι στον ελληνικό δημόσιο λόγο, μετατρέποντας τις αναφορές σε «καρδιά του Αιγαίου» και «κυριαρχικά μας δικαιώματα» σε δείγμα υπερβολής και φοβικού εθνικισμού. Έτσι, η παραβίαση βαφτίζεται «παρεξήγηση» και η αντίδραση παρουσιάζεται ως πρόβλημα.
Στο ίδιο μοτίβο, το τουρκικό κανάλι κάνει λόγο για «taviz paniği» – «πανικό παραχωρήσεων» – που δήθεν επικρατεί στην Αθήνα, κατηγορώντας ελληνικά ΜΜΕ και πολιτικούς κύκλους ότι δυναμιτίζουν το κλίμα και καλλιεργούν σενάρια «πώλησης νησιών» και «παράδοσης εδαφών». Η αντιστροφή είναι προφανής: κάθε εσωτερική ανησυχία στην Ελλάδα μεταφράζεται σε ένδειξη αδυναμίας, ενώ κάθε τουρκική πίεση εμφανίζεται ως λογική, νηφάλια και προσανατολισμένη στη συνεργασία.
Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η επαναλαμβανόμενη θέση ότι «χαμένος» σε κάθε κρίση είναι σταθερά η Ελλάδα, ένας ισχυρισμός που δεν απευθύνεται μόνο στο τουρκικό κοινό, αλλά λειτουργεί και ως μήνυμα προς την ελληνική πολιτική ηγεσία: ο διάλογος νοείται μόνο υπό όρους αποδοχής του τουρκικού πλαισίου. Όποιος αντιδρά, όποιος επιμένει σε δικαιώματα και κόκκινες γραμμές, στιγματίζεται ως φορέας «αλυτρωτικών φοβιών» και «συνδρόμων».
Το ρεπορτάζ του aHaber δεν είναι απλώς εχθρικό· είναι απολύτως ενταγμένο στη στρατηγική της Άγκυρας να προκαταλάβει τη συζήτηση, να απαξιώσει κάθε ελληνική επιφύλαξη και να μετατρέψει τη διπλωματική ισορροπία σε ψυχολογικό παιχνίδι ισχύος. Και αυτό καθιστά την επικείμενη συνάντηση –αν επιβεβαιωθεί– ακόμη πιο κρίσιμη: όχι για τα όσα θα ειπωθούν πίσω από κλειστές πόρτες, αλλά για το αν η Αθήνα θα αποδεχθεί σιωπηρά το αφήγημα του «πανικού παραχωρήσεων» ή θα το αποδομήσει με σαφήνεια, θεσμική αυτοπεποίθηση και πολιτική ευθύνη.
