Μια συστηματική ανασκόπηση 69 μελετών εντόπισε σήματα ασφάλειας για καρκίνο του μαστού, του παχέος εντέρου, του στομάχου, του πνεύμονα, του προστάτη και του θυρεοειδούς, καθώς και έναν 27% υψηλότερο συνολικό κίνδυνο καρκίνου. Η εργασία εντόπισε πιθανούς μηχανισμούς, συμπεριλαμβανομένης της πρωτεΐνης ακίδας και της μόλυνσης DNA που ανιχνεύθηκαν σε ορισμένους τύπους εμβολίων COVID-19, οι οποίοι θα μπορούσαν να σχετίζονται με την πρόκληση καρκίνου.
Σύμφωνα με τον Michael Nevradakis, Ph.D. (childrenshealthdefense.org), η συστηματική αυτή ανασκόπηση μελετών και αναφορών για την COVID-19 και τον καρκίνο εντόπισε πιθανό σήμα ασφάλειας που συνδέει τα εμβόλια COVID-19 και τον SARS-CoV-2 με συγκεκριμένους τύπους καρκίνου. Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο περιοδικό Oncotarget, εντόπισε σήματα ασφάλειας για λευχαιμία, λέμφωμα, καρκίνο του μαστού και καρκίνο του πνεύμονα, ενώ οι συγγραφείς υπογράμμισαν την ανάγκη περαιτέρω έρευνας.
Παράλληλα, εξετάστηκαν μηχανισμοί όπως η πρωτεΐνη ακίδας και η μόλυνση DNA που βρέθηκε σε ορισμένα εμβόλια COVID-19, καθώς και επαναλαμβανόμενα μοτίβα που αναδείχθηκαν στις μελετηθείσες περιπτώσεις: ασυνήθιστα ταχεία εξέλιξη, υποτροπή ή επανενεργοποίηση προϋπαρχουσών παθήσεων, άτυπη εμφάνιση καρκίνων κοντά στα σημεία εμβολιασμού και επανενεργοποίηση αδρανών όγκων.
Ο Wafik El-Deiry, M.D., Ph.D., ένας εκ των συν-συγγραφέων, ανέφερε ότι η εργασία αποτελεί την πρώτη ολοκληρωμένη σύνοψη της διεθνούς βιβλιογραφίας σχετικά με τα εμβόλια COVID-19, τη λοίμωξη COVID-19 και τον καρκίνο. Τόνισε ότι ορισμένα από τα ευρήματα μοιάζουν με ένα «ίχνος» που υποδηλώνει πιθανή συσχέτιση των εμβολίων με την εμφάνιση καρκίνου. Ο Karl Jablonowski, Ph.D., ανώτερος ερευνητής της Children’s Health Defense, δήλωσε ότι τα ευρήματα μπορεί να αποτελούν «την κορυφή ενός πολύ μεγαλύτερου παγόβουνου». Υποστήριξε ότι η χρήση γονιδιακών τεχνολογιών χωρίς δοκιμές ογκογονικής ασφάλειας, σε συνδυασμό με τις επιδράσεις στη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, μπορεί να συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου.
Ο El-Deiry επεσήμανε ότι η ανασκόπηση ίσως εξηγεί την αύξηση των ποσοστών καρκίνου τα τελευταία χρόνια, περιλαμβανομένων των λεγόμενων «turbo cancers». Ανέφερε ότι ενδέχεται να υπάρχει κίνδυνος καρκίνου που σχετίζεται με τον εμβολιασμό κατά της COVID-19, με το ακριβές εύρος του κινδύνου να απαιτεί περαιτέρω διερεύνηση, ειδικά αναφορικά με την υπερεξέλιξη – την ταχύτερη δηλαδή και επιθετικότερη ανάπτυξη προϋπαρχόντων όγκων. Η ερευνήτρια δημοσιογράφος Maryanne Demasi, Ph.D., σημείωσε ότι η εργασία δεν ισχυρίζεται πως τα εμβόλια COVID-19 προκαλούν καρκίνο, αλλά ότι η επαναλαμβανόμενη εμφάνιση επιθετικών καρκίνων σε διαφορετικές χώρες και κατηγορίες δεν μπορεί πλέον να αγνοείται.
Η ανασκόπηση κατέγραψε ότι αυξανόμενος αριθμός δημοσιεύσεων εξετάζει περιστατικά καρκίνου μετά από εμβολιασμό ή λοίμωξη COVID-19. Ο χρόνος εμφάνισης καρκίνου μετά τον εμβολιασμό κυμαίνεται από 2-4 εβδομάδες έως και περισσότερο από 8 μήνες. Οι συγγραφείς υπογράμμισαν ότι τα εμβόλια COVID-19 δεν είχαν αξιολογηθεί για καρκινογένεση ή γονοτοξικότητα. Από τις μελέτες που εξετάστηκαν, το 43% ανέφερε λεμφικές κακοήθειες, με αρκετές περιπτώσεις να παρουσιάζουν ασυνήθιστα επιθετική πορεία ή άτυπες κλινικές εκδηλώσεις. Το 41% ανέφερε συμπαγείς όγκους, όπως μελάνωμα, καρκίνο μαστού, καρκίνο πνεύμονα, σαρκώματα και καρκινώματα ειδικών οργάνων, με αρκετές μελέτες να καταγράφουν ταχεία έναρξη, υποτροπή μικρής λανθάνουσας περιόδου ή επιθετική εξέλιξη. Ορισμένες μελέτες περιέγραψαν όγκους στα σημεία ένεσης ή κοντά σε αυτά.
Μεταξύ των πλέον εκτεταμένων στοιχείων περιλαμβάνεται η διετής μελέτη 8,4 εκατομμυρίων Νοτιοκορεατών, η οποία εντόπισε στατιστικά σημαντική σύνδεση μεταξύ εμβολιασμού COVID-19 και έξι τύπων καρκίνου, καθώς και συνολικά αυξημένο κίνδυνο κατά 27%. Επιπλέον, μια μεγάλη μελέτη σχεδόν 300.000 Ιταλών διαπίστωσε υψηλότερες νοσηλείες λόγω καρκίνου μεταξύ των εμβολιασμένων, ιδίως για καρκίνο ουροδόχου κύστης, μαστού και παχέος εντέρου. Παράλληλα, έκθεση της U.S. Armed Forces Health Surveillance Division κατέγραψε σημαντική αύξηση περιστατικών λεμφώματος μη-Hodgkin το 2021, έτος κατά το οποίο ο εμβολιασμός κατά της COVID-19 επεκτάθηκε στις ένοπλες δυνάμεις.
Οι συγγραφείς της ανασκόπησης υπογράμμισαν την ανάγκη αυστηρών και πολυεπίπεδων ερευνών – επιδημιολογικών, κλινικών, ιστοπαθολογικών, εγκληματολογικών και μηχανιστικών – για την αποτίμηση των ενδείξεων αυτών και τον προσδιορισμό των συνθηκών υπό τις οποίες ο εμβολιασμός ή η λοίμωξη COVID-19 μπορεί να συνδέεται με καρκινογένεση.
Σε συνέχειά τους, άλλες αναλύσεις υπογράμμισαν ότι τα μοτίβα αυτά παρατηρούνται σε δεκάδες ανεξάρτητες μελέτες και χώρες, επισημαίνοντας ότι οι ενδείξεις ταχείας εξέλιξης, άτυπης εντόπισης και επιθετικής πορείας όγκων συνιστούν αναπαραγόμενα δεδομένα. Εντοπίστηκαν επίσης πιθανοί μηχανισμοί όπως αλληλεπιδράσεις της πρωτεΐνης ακίδας που ενδέχεται να προάγουν ογκογένεση, μόλυνση DNA που θα μπορούσε να ενεργοποιήσει ογκογονίδια, καθώς και διαταραχές της ανοσολογικής λειτουργίας που επιτρέπουν την επανενεργοποίηση αδρανών καρκινικών κυττάρων.
Οι συγγραφείς καταλήγουν ότι η κλίμακα και η επαναληψιμότητα των ευρημάτων καθιστούν αναγκαία την εντατικοποίηση της επιστημονικής διερεύνησης και της θεσμικής λογοδοσίας, προκειμένου να αποσαφηνιστεί η πλήρης έκταση των πιθανών συσχετίσεων που έχουν αναδειχθεί τα τελευταία χρόνια.
Η συνεχιζόμενη άρνηση αντιμετώπισης αυτών των σημάτων αντιπροσωπεύει μια βαθιά προδοσία της δημόσιας εμπιστοσύνης.
Πόσα στοιχεία απαιτούνται πριν από τη λήψη μέτρων;
