Η δημόσια συζήτηση γύρω από το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών συνεχίζεται με αυξανόμενη ένταση, φέρνοντας στην επιφάνεια εσωτερικές διεργασίες και πιέσεις στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας. Παρά τις επαναλαμβανόμενες τοποθετήσεις του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη για εξάντληση της κυβερνητικής θητείας, ενισχύονται οι φωνές στελεχών που εκφράζουν ενόχληση, επισημαίνοντας ότι οι απόψεις τους δεν λαμβάνονται υπόψη σε ένα κρίσιμο πολιτικό ζήτημα.
Στο επίκεντρο των ανησυχιών βρίσκονται βουλευτές που εκλέγονται σε εκλογικά ευαίσθητες περιφέρειες, οι οποίοι εκτιμούν ότι ένα χαμηλότερο συνολικό ποσοστό της Νέας Δημοκρατίας θα μπορούσε να οδηγήσει σε απώλεια εδρών. Υπό αυτό το πρίσμα, θεωρούν ότι η χρονική συγκυρία, με ορίζοντα τον Ιούνιο ή τον Σεπτέμβριο, προσφέρει ευνοϊκές προϋποθέσεις για προσφυγή στις κάλπες.
Στο παρασκήνιο καταγράφεται αυξημένη κινητικότητα, με βουλευτές και κομματικά στελέχη να διατυπώνουν επιφυλάξεις για τη μεσοπρόθεσμη πορεία του κόμματος και να εκτιμούν ότι έως το 2027 ενδέχεται να καταγραφεί κάμψη της εκλογικής επιρροής. Η πρόσφατη δημοσκοπική ενίσχυση, που αποδίδεται σε εξελίξεις στην εξωτερική πολιτική και σε διεθνείς συσχετισμούς, αντιμετωπίζεται από ορισμένους ως παροδική, με την άποψη ότι δεν αρκεί για να αντισταθμίσει τη φθορά που προκαλούν ζητήματα καθημερινότητας, οικονομικής πίεσης και υποθέσεις που επηρεάζουν το πολιτικό κλίμα.
Οι εισηγήσεις για εκλογικό αιφνιδιασμό αυξάνονται, με το επιχείρημα ότι η κυβέρνηση θα μπορούσε να αξιοποιήσει άμεσα τη συγκυρία πριν μεταβληθούν τα δεδομένα. Την ίδια στιγμή, η στάση του Μεγάρου Μαξίμου, που παραμένει προσηλωμένη στην ολοκλήρωση της τετραετίας, εντείνει τη δυσαρέσκεια στο εσωτερικό και ενισχύει την αίσθηση αποστασιοποίησης από τη βάση, όπως μεταφέρουν έμπειρα κομματικά στελέχη.
Παράλληλα, οι εκκρεμότητες που παραμένουν ανοιχτές, όπως η υπόθεση των υποκλοπών και η νέα δικογραφία που αφορά τον ΟΠΕΚΕΠΕ, επιβαρύνουν το συνολικό πολιτικό περιβάλλον. Σε αυτό προστίθενται οι πιέσεις που διαμορφώνονται στο οικονομικό πεδίο, με την ακρίβεια, τον πληθωρισμό και τις αυξήσεις στην ενέργεια να συντηρούν κλίμα ανησυχίας και να ενισχύουν τις εκτιμήσεις για ενδεχόμενη περαιτέρω φθορά.
